II SA/Wa 598/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. z dnia 24 października 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie uznania za osobę bezrobotną oraz odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: ustanowić dla M. R. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. M. R. wnioskiem z dnia 24 października 2008 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z treści wniosku oraz akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni jest osoba bezrobotną, nie osiąga żadnego dochodu, a gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie. W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznając wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu należy podkreślić, że podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Poczynione zaś w tym przedmiocie ustalenia, tzn. wykazane bezrobocie skarżącej i brak jakiegokolwiek dochodu dowodzą, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.