II SA/Wa 603/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 9 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego I. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia - przyznać I. Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 39,60 (trzydzieści dziewięć złotych i sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2008 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla Z. K. radcę prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącego wyznaczyła radce prawnego I. Z. z Kancelarii Radców Prawnych [...] w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 października 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 603/08 oddalił skargę Z. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej. Wnioskiem z dnia 2 października 2009 r. r.pr. I. Z. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. We wniosku oświadczyła, że opłaty nie zostały zapłacone przez skarżącego. Z protokołu rozprawy przeprowadzonej w dniu 16 czerwca 2009 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 76/09 wynika, że radca prawny I. Z. brała udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki opłat i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit.c powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego – 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit.a tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się r.pr. I. Z. sprowadzała się do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej oraz udziału w rozprawie przed NSA. W związku z tym, że wyznaczony radca prawny prowadził sprawę skarżącego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, powinien otrzymać wynagrodzenie wynoszące 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1c wskazanego rozporządzenia. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności. Z tego względu, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.