II SA/Wa 606/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.), Asesor WSA Agnieszka Miernik, Protokolant Arkadiusz Koziarski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lipca 2007 r. sprawy ze skargi Z. L. na niewykonanie przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2005 r. o sygnaturze akt II SAB 432/02, wydanego w sprawie ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2002 r. nr [...] wymierza Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywnę w wysokości 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych). Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2005 r. o sygnaturze akt II SAB 432/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Ministra Pracy i Polityki Społecznej do wydania orzeczenia w przedmiocie wniosku Z. L. z dnia 12 listopada 2002 r. w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku. Wyrok uprawomocnił się w dniu [...] marca 2006 r. Odpis orzeczenia ze stwierdzeniem jego prawomocności został doręczony organowi w dniu 28 marca 2006 r., natomiast akta sprawy zostały zwrócone w dniu 23 czerwca 2006 r. W dniu 20 marca 2006 r. Z. L. wystąpił do Ministra Pracy i Polityki Społecznej z pisemnym wezwaniem do wykonania powyższego wyroku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na niewykonanie wyroku z dnia 19 grudnia 2005 r. o sygnaturze akt II SAB 432/02 skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny, mającej na celu spowodowanie wykonania ww. wyroku. Skarga została złożona w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej w dniu 5 maja 2006 r. W dniu 12 czerwca 2006 r. Z. L. wniósł do Sądu wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie Sądowi ww. skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę. Pismem z dnia 20 lipca 2006 r. Sąd przekazał Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej odpis wskazanego wyżej wniosku, wzywając jednocześnie do ustosunkowania się do jego treści w terminie 14 dni. Pismo to zostało doręczone organowi w dniu 25 lipca 2006 r. Z uwagi na brak reakcji organu, Sąd ponowił wezwanie w pismach z dnia 6 listopada 2006 r. (doręczone 9 listopada 2006 r.) oraz 24 stycznia 2007 r. (doręczone w dniu 30 stycznia 2007 r.), które pozostały jednak bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 13 marca 2007 r. o sygnaturze akt II SO/Wa 65/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył organowi grzywnę w wysokości 5.000 zł za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W dniu 3 kwietnia 2007 r. Z. L. złożył do Sądu wniosek o rozpoznanie jego skargi z dnia 5 maja 2006 r. na podstawie nadesłanego odpisu skargi. Pismem z dnia 27 kwietnia 2007 r. Sąd poinformował o powyższym fakcie Ministra Pracy i Polityki Społecznej i wezwał do zajęcia stanowiska w ciągu 14 dni, jednak organ nie ustosunkował się do wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W świetle powyższego, dopuszczalność skargi na niewykonanie wyroku uzależniona jest od uprzedniego wystąpienia z pisemnym wezwaniem do jego wykonania. Z. L. skierował do Ministra Pracy i Polityki Społecznej stosowne wezwanie w dniu 20 marca 2006 r., zatem należało przyjąć, iż spełnił wymóg zawarty w art. 154 § 1 cyt. ustawy. Zgodnie natomiast z art. 55 § 2 cyt. ustawy, jeżeli organ nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, sąd może na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości. Wobec braku jakiejkolwiek reakcji organu, pomimo wymierzenia grzywny i wezwania Sądu z dnia 27 kwietnia 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na wniosek Z. L. – rozpoznał sprawę na mocy przywołanego powyżej przepisu. Nie ulega wątpliwości, że Minister Pracy i Polityki Społecznej nie wykonał prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2005 r. o sygnaturze akt II SAB 432/02, mocą którego Sąd zobowiązał go do rozpatrzenia wniosku Z. L. z dnia 12 listopada 2002 r. Na fakt niewykonania wyroku wskazują twierdzenia skarżącego. Również sama skarga z dnia 5 maja 2006 r. na niewykonanie ww. wyroku, w której skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny, nie wywołała żadnej reakcji ze strony organu, bowiem nie została ona przesłana wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Sądu, a taki obowiązek wynika z art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W takiej sytuacji Sąd uznał skargę za uzasadnioną i wymierzył Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej grzywnę w wysokości 10.000 zł. Zgodnie z art. 154 § 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, grzywnę za niewykonanie wyroku wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Stosownie do komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006 r. (M. P. z 2007 r. Nr 12, poz. 125) wynagrodzenie to wynosiło 2.477,23 zł. Grzywna za niewykonanie wyroku ma charakter dyscyplinujący. Ustalając jej wysokość, Sąd miał na względzie trwającą do chwili obecnej "bezczynność" Ministra Pracy i Polityki Społecznej w zakresie wykonania wyroku z dnia 19 grudnia 2005 r. o sygnaturze akt II SAB 432/02 i brak reakcji na wezwania Sądu do zajęcia stanowiska w przedmiotowej sprawie. Sąd uznał, że grzywna w wysokości 10.000 zł stanowić będzie adekwatny i dostateczny środek dyscyplinujący. Z tych powodów, na podstawie art. 154 § 1 i § 6 w związku z art. 55 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku.