II SA/Wa 609/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. O. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – R. O. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego (dalej jako Szef CBA) z [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości premii w kwocie [...] zł. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając powyższy wniosek skarżący podał, że wykonanie zaskarżonej decyzji, pozbawi go znacznej ilości środków finansowych, niezbędnych do zapewnienia jego rodzinie życia na dotychczasowym poziomie, adekwatnym do realizacji zadań służbowych. Wyjaśnił, że organowi znana jest treść oświadczeń majątkowych skarżącego i jego obciążeń kredytowych. Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji naraża go na niepowetowane bądź trudne do odwrócenia skutki finansowe oraz zmierza do wyrządzenia mu znacznej szkody. Podał, że celem jak najlepszego wykonywania obowiązków służbowych, poczynił znaczne nakłady finansowe na stworzenie miejsca zamieszkania w miejscowości pełnienia służby. Od kliku lat ponosi znaczne nakłady i koszty utrzymania odrębnych gospodarstw domowych rodziny i swego, obciążając w pełnym zakresie otrzymywane uposażenie w okresie objętym zaskarżonymi decyzjami obowiązkami z umów kredytowych. Dalej skarżący stwierdził, że pozbawienie go w skali półrocza wysokości 5 % premii stanowi znaczny ubytek w jego finansach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). W ocenie Sądu wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek ten opiera się bowiem na całkowicie błędnym założeniu, iż na skutek wykonania zaskarżonej decyzji skarżący może ponieść szkodę. Należy zauważyć, że zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję Szefa CBA z [...] grudnia 2014 r. nr [...], przyznającą skarżącemu w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 30 czerwca 2015 r. premię w wysokości [...] zł. Wykonanie tej decyzji polega zatem na comiesięcznej wypłacie na rzecz skarżącego kwoty [...] zł. Nie można w tej sytuacji stwierdzić, że jej wykonanie wiąże się z jakąkolwiek szkodą bądź trudnymi do odwrócenia skutkami. Co więcej, dopiero uwzględnienie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji taką szkodę mogłoby wywołać. Skarżący w tej sytuacji pozbawiony by został części swojego uposażenia. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia