II SA/Wa 61/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia - odrzucić skargę - Przedmiotem skargi M. D. z dnia 8 grudnia 2008 r., wniesionej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego. Z akt postępowania administracyjnego wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 listopada 2008 r. (dowód – zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Skarga na to orzeczenie została nadana w dniu 8 grudnia 2008 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie została przekazana przez Sąd organowi administracji w dniu 16 grudnia 2008 r. (data nadania w placówce pocztowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ wyraźnie wskazał bowiem, że skargę należy wnieść za jego pośrednictwem w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Postanowienie doręczone zostało skarżącej w dniu 7 listopada 2008 r., a zatem termin 30-dniowy od tej daty upływał w dniu 8 grudnia 2008 r. (poniedziałek). Wprawdzie skarżąca nadała skargę w placówce pocztowej w dniu 8 grudnia 2008 r., jednakże, niezgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, skierowała ją bezpośrednio do Sądu. W myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 powołanej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, jedynie w okresie wskazanym w powołanym wyżej art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego skutkowało – w sytuacji, gdy skarga złożona została w terminie 30 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji – przyjęciem, że wniesiono ją we właściwym trybie i z zachowaniem terminu. Od dnia 1 stycznia 2006 r. wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego powoduje, że sąd ten, tak jak w okresie przejściowym, o którym mowa w art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), przekazuje skargę organowi administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję, jednakże za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę jej przekazania przez Sąd właściwemu organowi. W związku z tym, że skarga została wniesiona niezgodnie z pouczeniem i przekazano ją Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 16 grudnia 2008 r., stwierdzić należy, że nie został zachowany trzydziestodniowy termin do jej wniesienia. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.