II SA/Wa 611/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi H. S. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie skierowania do zawarcia na czas nieoznaczony umowy najmu lokalu mieszkalnego postanawia 1. zwolnić H. S.od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla H. S. radcę prawnego. Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącą w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 13 lipca 2009 r. ustalono, co następuje. Wnioskodawczyni jest osobą starszą, inwalidką II grupy. Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Strona utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.180 zł netto miesięcznie. Ze względu na stan zdrowia, po przebytej operacji, skarżąca ponosi stały wydatek na leki w wysokości 200 zł miesięcznie. Oświadczyła, że po uiszczeniu opłat pozostaje jej kwota 500 zł. Wnioskodawczyni nie posiada majątku. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawczynię stwierdzić należy, że spełnia ona przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Strona uzyskuje dochód w wysokości 1.180 zł netto, jednakże ponosi znaczny stały wydatek miesięczny na leki. Kwota 500 zł, która – zgodnie z oświadczeniem strony – po dokonaniu opłat pozostaje na jej codzienne utrzymanie z pewnością nie pozwala na poniesienie kosztów postępowania i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Biorąc pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżąca obowiązana jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a nadto przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie ponieść w chwili obecnej jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.