II SA/Wa 613/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. N. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w sprawie ze skargi Z. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z. N. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2011 r. skarżący, uzasadniając swoje żądanie, podniósł, iż wykonanie tej decyzji spowoduje dla niego trudne do odwrócenia skutki. Jest on bowiem członkiem koła łowieckiego i w chwili obecnej piastuje w nim szereg zaszczytnych funkcji, które w wyniku cofnięcia pozwolenia na broń zostaną mu odebrane, zaś ponowny wybór do organów koła, jak również odbudowanie zajmowanej w nim pozycji towarzyskiej, może okazać się dla skarżącego trudne do zrealizowania. Niezależnie od powyższego, Z. N. wskazał, że w kontekście przedmiotowej sprawy brak jest podstaw do bezzwłocznego wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na powyższy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Komendant Główny Policji wskazał, iż powołana w nim argumentacja w żaden sposób nie uzasadnia wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, jak również spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. W jego ocenie, brak możliwości posiadania i korzystania z broni palnej nie pozbawia skarżącego członkostwa w kole łowieckim i piastowanych w nim funkcji oraz nie spowoduje zepchnięcia go na margines towarzyski w kole. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. o sygn. akt GZ 138/2004, publ. LEX nr 281811). Analiza powołanych przez Z. N. we wniosku okoliczności nie daje podstaw do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 powołanej ustawy, umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Policji. W ocenie Sądu, z podanych przez skarżącego okoliczności nie wynika, aby wykonanie zaskarżonej decyzji rodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i powstania sytuacji, w której brak będzie możliwości przywrócenia pierwotnego stanu rzeczy, czy też wynagrodzenia ewentualnej szkody. Podkreślenia wymaga, iż wskazywana przez Z. N. okoliczność utraty członkostwa w kole łowieckim i zajmowanych w jego organach funkcji, jak również utrata pozycji towarzyskiej w kole, nie może być kwalifikowana w kategoriach znacznej szkody, ani też okoliczności, która spowoduje trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2009 r. o sygn. akt II OSK 1263/09 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2011 r. o sygn. akt II OZ 1304/10, publ. https://cbois.nsa.gov.pl). Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Godzi się również wyjaśnić, że zawarte w skardze zarzuty dotyczące legalności decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] Sąd podda ocenie w trakcie rozpoznawania skargi, gdyż wchodzenie w meritum sprawy na etapie badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mijałoby się z celem tej instytucji. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji postanowienia.