II SA/Wa 618/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, Protokolant starszy referent, Edyta Brzezicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2024 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie dodatku specjalnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] marca 2023 r. Nr [...], 2. zasądza od Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego na rzecz skarżącego A. R. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych (zwany dalej "DGRSZ") decyzją z [...] marca 2024r. nr [...] przyznał A. R. (zwany dalej "Skarżącym") dodatek specjalny za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej w wysokości 1,80 na okres od 23 lutego do 31 grudnia 2023r., jednak nie dłużej niż na czas zajmowania ww. stanowiska służbowego. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że Skarżącego [...] lutego 2023r. wyznaczono na równorzędne stanowisko służbowe w strukturach DGRSZ (Starszy Specjalista – Oddział [...]), a objęcie stanowiska nastąpiło [...] lutego 2023r., co potwierdza w rozkaz dzienny DGRSZ z [...] lutego 2023r. Nr [...]. Ustalono, że żołnierz w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych w charakterze pilota, zgodnie z posiadanymi uprawnieniami oraz rozkazami w sprawie organizacji szkolenia lotniczego na dany rok. Zdaniem DGRSZ przesłanki warunkujące przyznanie dodatku, o którym mowa w § 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 9 stycznia 2023r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2023r. poz. 149, zwane dalej "Rozporządzeniem z 2023r.") zostały spełnione z dniem objęcia obowiązków służbowych. Z pisma Inspektora Sił Powietrznych Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z [...] marca 2023r. nr [...] wynika, że Skarżący w 2022r. wykonał 39 godzin 6 minut oraz na dzień objęcia obowiązków służbowych posiadał łączny nalot w składzie wojskowych statków powietrznych w wysokości 4196 godzin i 29 minut, ustalony przy zastosowaniu współczynników, o których mowa w § 8 ust. 8 ww. rozporządzenia. Skarżący, zgodnie z § 8 ust. 12 ww. rozporządzenia, wykonał w 2022r. liczbę godzin lotów określoną przez DGRSZ w indywidualnym rocznym planie lotów. W związku z tym Skarżącemu przysługiwał dodatek specjalny w wysokości 1,80 mnożnika kwoty obliczeniowej. W związku z tym DGRSZ z urzędu wydał wobec Skarżącego ww. decyzję, w podstawie prawnej wskazując art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022r., poz. 2000 ze zm., zwana dalej "k.p.a."), art. 439 ust. 1 pkt 1, ust. 4, 6 i 7 w związku z art. 470 ust. 1 ustawy z 11 marca 2022r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2022r. poz. 2305 ze zm., zwana dalej "u.o.O."), § 4 pkt 1, § 5, § 8 ust. 1 pkt 1, ust. 5 pkt 2, ust. 8 oraz ust. 12 i ust. 13 Rozporządzeniem z 2023r. 2. Skarżący w odwołaniu z 19 listopada 2023r. zarzucił DGRSZ niesprawiedliwą interpretację: - § 8 ust. 1, ust. 2 w pkt. 2 i ust. 4 Rozporządzeniem z 2023r. w zw. z art. 439 ust. 1 pkt. 1 w zw. z ust 11 pkt. 1, 4, 5 i 6 u.o.O. przez ich błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że żołnierz zawodowy nabywa prawo do zwiększenia dodatku specjalnego na podstawie § 8 ust. 2 pkt 2 i 4 ww. rozporządzenia, jedynie kiedy pełni służbę w Jednostce Wojskowej nr [...] lub nr [...] i spełnia warunki do wykonywania lotów o statusie HEAD, jednak niezależnie od tego, czy faktycznie wykonuje loty o statusie HEAD, gdy z ww. przepisów wynika, że delegacja ustawowa do wydania ww. rozporządzenia nakazuje określenie stanowisk i jednostek wojskowych, w których pełnienie służby uprawnia do pobierania tego dodatku, co oznacza, że ideą ustawodawcy wprowadzającego przepisy dotyczące dodatku specjalnego było, co wynika wprost z art. 439 ust. 1 pkt. 1 u.o.O., przyznanie go za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby, a nie za sam fakt wyznaczenia na stanowisko w określonej jednostce wojskowej; - § 12 ust. 1 i 2 i § 4 pkt 2 ww. rozporządzenia - przez ich błędną interpretację i ich niezastosowanie, przez przyjęcie, że przepis ten, a zatem i prawo do zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu ponad 10-letniego okresu wykonywania lotów w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, przysługuje jedynie tym żołnierzom, którzy zostali wyznaczeni na stanowisko w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa po wejściu tego przepisu w życie - po 3 lutego 2023r., gdy z jego brzmienia, jak i z celu jego wprowadzenia wynika jednoznacznie, że ma charakter gwarancyjny i przewiduje wypłatę dodatku specjalnego podwyższonego przez 3 lata od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, który przysługiwał w związku z wykonywaniem lotów o wskazanym wyżej statusie, pod warunkiem pełnienia służby na określonych w tym przepisie stanowiskach, a zatem każdy spełniający przedmiotowe warunki w dacie wejścia w życie przedmiotowego przepisu winien być nim objęty. Skarżący wniósł o uchylenie ww. decyzji DGRSZ i przyznanie dodatku specjalnego, zgodnie z § 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, zwiększonego zgodnie z § 8 ust. 4 Rozporządzenia z 2023r. w oparciu o deklarację ustawową tych przepisów lub alternatywnie (w przypadku utrzymania stanowiska co do zgodności ww. przepisu z delegacją ustawową) przyznanie dodatku specjalnego o charakterze stałym przysługującego żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD (z tytułu określonego w § 4 ust. 2), w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym w JW [...], na którym przysługiwało prawo do zwiększenia otrzymywanego dodatku specjalnego. Skarżący w uzasadnieniu podkreślił, że od [...] stycznia 2021r. pełni służbę na stanowisku starszego specjalisty w DGRSZ i spełnia wymagania do wykonania lotów o statusie HEAD oraz nieprzerwanie realizuje te loty w jednostce wojskowej nr [...] na śmigłowcu W-3, a wcześniej pełnił służbę w tej jednostce i również wykonywał loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oznaczonych statusem HEAD z łącznym okresem ich realizacji przekraczającym 10 lat. Skarżący wykonuje te loty w związku z posiadanym tytułem pilota wojskowego klasy mistrzowskiej, a ponadto jest uprawniony do nadzoru szkolenia lotniczego i wykonywania lotów szkolnych z personelem latającym jednostek podlegających DGRSZ oraz przeprowadzania lotów kontrolnych (tzw. kontroli w locie), mających na celu sprawdzenie kwalifikacji personelu do służby w powietrzu. Obecnie wprowadzone od 1 grudnia 2022r. regulacje prawne dotyczące przyznawania dodatków specjalnych są dla niego niekorzystne i w przyszłości spowodują wyraźnie negatywne skutki finansowe dla Niego i jego rodziny. Skarżący podkreślił, że 3. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego (zwany dalej "Szefem Sztabu") decyzją z [...] stycznia 2024r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego utrzymał w mocy ww. decyzję DGRSZ., podtrzymując jej podstawę faktyczną i prawną. W uzasadnieniu Szef Sztaby wyjaśnił, że wobec Skarżącego w trakcie pełnienia służby w [...] Bazie Lotnictwa Transportowego była wydana decyzja z[...] grudnia 2020r. Nr [...] w sprawie przyznania dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz zwiększenia dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD. Dodatek z jego zwiększeniem przyznany był na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2021r. jednak nie dłużej niż na czas zajmowania stanowiska służbowego dowódcy zespołu - dowódcy załogi w JW Nr [...]. Podstawę prawną decyzji stanowił m. in. § 8 ust. 3a rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z 28 grudnia 2016r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2019r. poz. 853, ze zm., zwane dalej "Rozporządzeniem z 2016r."), zgodnie z którym zwiększenie dodatku specjalnego stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w JW Nr [...] lub w JW Nr [...]. Rozporządzenie to nie przewidywało przepisów gwarancyjnych utrzymujących zwiększenie dodatku w sytuacji wyznaczenia żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w innej jednostce wojskowej lub wyższych strukturach Sił Zbrojnych. Wobec tego w związku z wyznaczeniem oficera [...] stycznia 2021r. na stanowisko służbowe starszego specjalisty w DGRSZ wydano decyzję z [...] lutego 2021r. Nr [...] o przyznaniu Skarżącemu dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od 4 stycznia do 31 grudnia 2021r. Następnie DGRSZ wydał decyzje: - z [...] grudnia 2021r. Nr [...] o przyznaniu dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2022r. - decyzję z [...] grudnia 2022 r. Nr [...] o przyznaniu dodatku specjalnego za wykonywanie lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych (bez zwiększenia dodatku za status HEAD), na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2023r. Decyzja DGRSZ z [...] marca 2023 r. Nr [...] wydano wyłącznie ze względu na wyznaczenie Skarżącego na kolejne stanowisko służbowe w strukturze DGRSZ. Tym samym status Skarżącego w kontekście zwiększenia dodatku HEAD nie uległ zmianie. Szef Sztabu wskazał, że 1 grudnia 2022r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 listopada 2022r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. poz. 2462, zwane dalej "Rozporządzeniem nowelizującym"), na mocy którego wprowadzono § 12a, w świetle którego żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało mu prawo do otrzymywania dodatku specjalnego. Dodatek ten wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego. Zdaniem Szefa Sztabu ewentualne zastosowanie ww. regulacji do stanu faktycznego, który wystąpił przed dniem jego wejścia w życie wymaga umiejscowienia w tym akcie prawnym odpowiednich przepisów przejściowych, o których mowa w § 30 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie "Zasad Techniki Prawodawczej" (Dz.U. z 2016 r. poz. 283, zwane dalej "Zasadami Techniki Prawodawczej"). W Rozporządzeniu nowelizującym nie zdecydowano się na dodanie przepisów pozwalających na zastosowanie jego regulacji także do żołnierzy zawodowych, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia - 1 grudnia 2022r. W Rozporządzeniu nowelizującym dodano inny przepis przejściowy - § 2 ust. 2, zgodnie z którym dotychczasowe decyzje dotyczące dodatków specjalnych z tytułu wykonywania lotów w składzie wojskowych statków powietrznych zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony. Tym samym wszystkie dotychczas wydane w tym zakresie decyzje mają zostać zachowane w mocy. Rozporządzenie nowelizujące ma zastosowanie wyłącznie do stanów faktycznych występujących po 1 grudnia 2022r. Szef Sztabu podkreślił, że 24 listopada 2020r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 30 października 2020r. zmieniające rozporządzenie w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. poz. 1976), na mocy którego dodano m.in. § 27a, zgodnie z którym żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, który przez łączny okres co najmniej 10 lat pełnił służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce Wojskowej Nr 4101, Jednostce Wojskowej Nr 4026, Jednostce Wojskowej Nr 3940 lub w Jednostce Wojskowej Nr 4724, otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w tych jednostkach. Dodatek wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach Rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce Wojskowej Nr 4101, Jednostce Wojskowej Nr 4026, Jednostce Wojskowej Nr 3940 lub w Jednostce Wojskowej Nr 4724. Wprowadzono też § 2 ust. 2, w świetle którego "żołnierze zawodowi, którzy przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia utracili prawo do otrzymywania dodatku, o którym mowa m in. w § 27a rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu dotychczasowym, otrzymują dodatek, o którym mowa m. in. w § 27a rozporządzenia zmienianego w § 1 w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lał od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce Wojskowej Nr 4101, Jednostce Wojskowej Nr 4026, Jednostce Wojskowej Nr 3940 łub w Jednostce Wojskowej Nr 4724. ". Analiza przedstawionych przepisów w sposób jednoznaczny prowadzi do wniosku, że Minister Obrony Narodowej zdecydował, że przepisy gwarantujące zachowanie dodatków specjalnych dla żołnierzy zawodowych określonych jednostek wojskowych Wojsk Specjalnych mają zastosowanie również do żołnierzy wyznaczonych na stanowiska w wyższych strukturach organizacyjnych Sił Zbrojnych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia nowelizującego przepisy. Skoro nie ma tożsamych przepisów przejściowych w stosunku do członków załóg statków powietrznych oraz stwierdzenia wprost, że dotychczasowe decyzje zachowuje się w mocy, niemożliwym było zwiększenie Skarżącemu dodatku za wykonywanie lotów o statusie HEAD. Rozporządzenie z 2023r. weszło w życie 3 lutego 2023r. i powiela dotychczasowe rozwiązania w zakresie przyznawania i utrzymywania dodatku za loty ze statusem HEAD i nie zawiera przepisów przejściowych pozwalających na zastosowanie jego regulacji do stanów faktycznych, które wystąpiły przed dniem jego wejścia w życie. Szef Sztabu, odnosząc się do zarzutów naruszenia § 8 ust. 4 i ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia z 2023r. wskazał, że spełniania przez Skarżącego wyłącznie przesłanki z pkt 2, z jednoczesnym pełnieniem służby na stanowisku służbowym w DGRSZ skutkuje niewypełnieniem dyspozycji przepisu i brakiem możliwości przyznania zwiększenia dodatku specjalnego na obecnie zajmowanym stanowisku służbowym. Szef Sztabu, odnosząc się do naruszenia § 12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia z 2023r., zmierzającej do zastosowania przepisów gwarantujących utrzymanie przez okres 3 lat zwiększenia dodatku specjalnego w sytuacji wyznaczenia na stanowisko służbowe do wyższych struktur organizacyjnych, także przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, wskazał, że przedstawiony przez stronę kierunek wykładni jest niewłaściwy i niewynikający z przepisów prawa. Zastosowanie danej normy prawnej do stanu faktycznego występującego przed dniem wejścia w życie przepisu materialnego wymaga umiejscowienia w akcie prawnym odpowiednich przepisów przejściowych. Prawodawca w stosunku do dodatków przyznawanych żołnierzom zawodowym wykonującym loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych nie zdecydował się na takie rozwiązanie, wprost wskazując w przepisach rozporządzenia, że dotychczasowe decyzje pozostają w mocy. Nie sposób również uznać, że wydane Rozporządzenie z 2023r. jest sprzeczne z upoważnieniem ustawowym z art. 439 ust. 11 u.o.O., ponieważ podlegało ono uzgodnieniu ze wszystkimi członkami Rady Ministrów oraz Rządowym Centrum Legislacji, które w sposób restrykcyjny podchodzi do kwestii wypełnienia przez akt wykonawczy treści upoważnienia ustawowego. Szef Sztabu, odnosząc się do wykonywania lotów w JW Nr [...] w ramach realizacji obowiązków na stanowisku służbowym starszego specjalisty w DGRSZ, wyjaśnił, że zgodnie z pkt 3 ppkt 9 zakresu obowiązków Skarżący zobowiązany jest do wykonywania lotów na śmigłowcach, zgodnie z "Indywidualnym Rocznym Planem Szkolenia, Treningu i Doskonalenia". Loty te wykonywane w jednostkach wojskowych mają na celu podtrzymanie poziomu wyszkolenia pilotów oraz umożliwienie im zdobycia odpowiednej ilości godzin nalotu w celu otrzymania dodatku specjalnego o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 Rozporządzenia z 2023r. Natomiast możliwość zwiększenia dodatku, o którym mowa w § 8 ust. 4 ww. rozporządzenia dotyczy stricte żołnierzy pełniących służbę na stanowiskach służbowych w JW Nr [...] oraz JW Nr [...], a nie realizujących szkolenie lub podtrzymujących umiejętności podczas lotów w tych jednostkach wojskowych. Szef Sztabu na tej podstawie uznał, że nie ma możliwości przyznania Skarżącemu zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu spełniania warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD. 4. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł o uchylenie ww. decyzji Szefa Sztabu i ww. decyzji DGRSZ z [...] marca 2023r., przeprowadzenie rozprawy, zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, z uwagi na naruszenie: - art. 439 ust. 1 pkt 1, art. 821 ust. 1 u.o.O. w związku z § 8 pkt 1 i 4 Rozporządzenia z 2016r. - przez ich błędną interpretację i przyjęcie, że do uzyskania zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD oprócz spełnienia warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD konieczne jest pełnienie służby wojskowej w jednostce wojskowej Nr [...] lub Nr [...]; - § 12 ust 1 i 2 Rozporządzenia z 2023r. – przez jego niezastosowanie, choć prawo do zwiększenia dodatku specjalnego przysługiwało Skarżącemu z tytułu ponad 10 letniego okresu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, a przyjęto, że prawo to przysługuje jedynie żołnierzom wyznaczonym na stanowisko w ww. jednostkach wojskowych powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo na stanowisko dowódcy związku taktycznego, po wejściu w życie tego (3 lutego 2023r.) przez co nie znajduje on zastosowana wobec skarżącego wyznaczonego na takie stanowisko w dniu [...] stycznia 202Ir. podczas gdy przepis ten ma charakter gwarancyjny i przewiduje wypłatę podwyższonego dodatku specjalnego przez okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, który przysługiwał w związku z wykonywaniem lotów o wskazanym wyżej statusie, pod warunkiem pełnienia służby na określonych w tym przepisie stanowiskach przez co każda osoba spełniająca takie warunki w dacie wejścia w życie przedmiotowego przepisu winna być nim objęta. - art. 7, 77 i 80 k.p.a. - przez zaniechanie podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego; - art. 8 k.p.a. - przez prowadzenie postępowania, w tym postępowania dowodowego w sposób, który podważa zaufanie uczestnika postępowania do władzy publicznej, naruszenie zasady prawdy obiektywnej przez brak ustalenia najważniejszych faktów w niniejszej sprawie. Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że zgodnie z art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O., żołnierze zawodowi otrzymują do uposażenia zasadniczego dodatek specjalny - za szczególne warunki służby lub warunki pełnienia zawodowej służby wojskowej, zaś dodatek służbowy – za pełnienie zawodowej służby wojskowej na określonych stanowiskach dowódczych i kierowniczych lub samodzielnych albo w określonych jednostkach wojskowych. Zgodnie z § 8 ust. 4 Rozporządzenia z 2023r. w zakresie w jakim uzależnia on przyznanie dodatku specjalnego od pełnienia służby w Jednostce Wojskowej nr [...] lub nr [...] jest sprzeczna z prawem. Dodatek ten winien przysługiwać każdemu żołnierzowi, który spełnia warunki niezależnie od tego, w jakiej jednostce wojskowej służy. Zwiększenie dodatku z tytułu HEAD jest to zwiększenie dodatku specjalnego, a nie służbowego. Analizując doświadczenie Skarżącego, należy wskazać, że spełniał on wymagania związane z przyznaniem mu dodatku specjalnego i opisane w § 8 pkt 4 ww. rozporządzenia. Wykonywał loty z najważniejszymi osobami w Państwie – czego nie kwestionują organy obu instancji. § 37 ww. rozporządzenia zdanie 1 in fine dozwala na zmianę wydanych uprzednio decyzji przyznających dodatki do uposażenia, o ile nie są zgodne z przepisami rozporządzenia zmieniającego dotychczasową regulację. Wprowadzony nowelizacją obowiązująca od 1 grudnia 2022r. do Rozporządzenia z 2016r., a następnie recypowany w § 12 ust. 1 i 2 Rozporządzenia z 2023r. przepis ma mieć charakter gwarancyjny. Nie można przyjąć zatem, że prawo do zwiększania dodatku specjalnego przysługuje jedynie żołnierzom wyznaczonym na stanowisko w jednostce powyżej szczebla brygady albo dowódcy związku taktycznego dopiero po dniu jego wejścia w życie - po 3 lutego 2023r. Skoro przepis ten ma charakter gwarancyjny i przewiduje wypłatę podwyższonego dodatku specjalnego przez okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, który przysługiwał w związku z wykonywaniem lotów o wskazanym wyżej statusie, pod warunkiem pełnienia służby na określonych w tym przepisie stanowiskach, to każda osoba spełniająca takie warunki w dacie wejścia w życie przedmiotowego przepisu winna być nim objęta. Biorąc powyższe pod uwagę Skarżący uważa, że spełniał wszystkie wymagane prawem warunki do uzyskania zwiększonego dodatku specjalnego z racji wykonywanej funkcji. 5. Szef Sztabu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, wskazując dodatkowo, że zgodnie z art. 439 ust. 8 u.o.O. żołnierz zawodowy jest uprawniony do otrzymywania wyłącznie jednego dodatku o charakterze stałym. Katalog dodatków określono w § 4 rozporządzenia z 2023r. i wynika z niego bezsprzecznie, że dodatek specjalny z tytułu wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej (§ 4 pkt 1 ww. rozporządzenia), którego zasady przyznawania precyzuje § 8 ww. rozporządzenia oraz dodatek specjalny z tytułu wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD (§ 4 pkt 2 ww. rozporządzenia), którego szczegółowe zasady przyznawania określa § 12 rozporządzenia, są bez wątpienia dwoma całkowicie odmiennymi, niezależnymi dodatkami, których ewentualna próba zunifikowania pod kątem zarówno przyznania, jak i obliczenia jego wysokości nie znajduje oparcia w przepisach prawa mających zastosowanie w sprawie. 6. Skarżący 14 czerwca 2024r. wniósł replikę na ww. odpowiedź na skargę, w której nie zgodził się z przedstawioną argumentacją, podnosząc, że jest ona nieadekwatna do rzeczywiście wykonywanych przez żołnierzy zadań, w szczególności dotyczących zakresu obowiązków Skarżącego. W lotnictwie nie istnieje dokument pod nazwą "Indywidualny Roczny Plan Szkolenia, Treningu i Doskonalenia". Funkcjonuje jedynie "Indywidualny roczny plan szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach" (zwany "indywidualnym rocznym planem"). Poza lotami określonymi w indywidualnym rocznym planie, lotami szkolnymi, lotami treningowymi, znajdują się także loty wynikające z operacyjnego przeznaczenia danej jednostki lotniczej. Te loty nie podlegają uwzględnieniu w indywidualnym rocznym planie, bo nie można ich wcześniej zaplanować. Zdaniem Skarżącego nie ma też wewnętrznej sprzeczności w skardze Skarżącego ani dowolności interpretacyjnej, która nie koreluje z przepisami. Ustawodawca w uzasadnieniu projektu Rozporządzenia z 2023r. podkreślił, że wprowadzenie zmian dotyczących dodatków dla pilotów wynikało z konieczności zwiększenia motywacji wykonywania zawodu pilota do długoletniego pełnienia służby wojskowej i do pozyskania i utrzymania wysokokwalifikowanej kadry wojskowej. 7. Pełnomocnik Skarżącego podtrzymał stanowisko zawarte przez Skarżącego w replice na odpowiedź na skargę. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 1. Skarga ma usprawiedliwione podstawy. 2. Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024r., poz.1267) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935, ze zm.,, zwana dalej "P.p.s.a."), sprawowana jest przez Sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej (np. decyzję) konieczne jest stwierdzenie, że doszło w niej do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c), pkt 2 P.p.s.a.). Sąd, stosownie do art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Sąd wyjaśnia również, że stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ostatni z ww. przepisów nie miał jednak zastosowania w sprawie, gdyż organ administracyjny wydał decyzję administracyjną, którą zaskarżył Skarżący, a nie interpretację indywidualną, o której mowa w art. 57a P.p.s.a. 3. Sąd w rozpoznawanej sprawie, mając na względzie zasadę legalności – rozumianą jako potrzeba wydania decyzji w zgodzie z obowiązującym porządkiem prawnym - uznał, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy ww. decyzja DGRSZ z [...] marca 2023r. były wadliwe procesowo i materialnoprawnie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że choć Skarżący pełni służbę w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) organ pierwszej instancji – DGRSZ - w żadnej mierze nie rozważył w ww. decyzji z [...] marca 2023r. możliwości zastosowania wobec Skarżącego § 12 ww. rozporządzenia z 2023r., które weszło w życie 3 lutego 2023r. (z wyjątkiem § 33 i § 37, które obowiązują od 1 stycznia 2023r.), a zdecydował się jedynie na zastosowanie § 4 pkt 1, 5, § 8 ust. 1 pkt 1, § 8 ust. 5 pkt 2, § 8 ust. 8, 12, 13 rozporządzenia z 2023r. Zdaniem Sądu wadliwe było przede wszystkim nie rozważenie przez DGRSZ w związku z wejściem w życie ww. rozporządzenia z 2023r., czy Skarżący spełniał przesłanki wskazane w ww. przepisie - § 12 ww. rozporządzenia w kontekście również unormowań zawartych w § 37 Rozporządzenia z 2023r. Wadliwości z tego zakresu nie dostrzegł organ odwoławczy, co nie budzi zaufania do Szef Sztabu, który powinien dwukrotnie rozpatrzeć sprawę, tym bardziej, że Rozporządzenie z 2023r. obowiązywało w chwili wydania zarówno decyzji pierwszej, jak i drugiej instancji. Tym samym organy obu instancji powinny rozważyć zastosowanie wobec Skarżącego § 12 tegoż rozporządzenia. Rozważań tych próżno szukać decyzji SGRSZ z [...] marca 2023r., którą utrzymał w mocy Szef Sztabu w zaskarżonej decyzji Sąd podkreśla, że warto wskazać, że warunkiem do wypłaty dodatku specjalnego o charakterze stałym, o którym mowa w § 12 ust. 1 Rozporządzenia z 2023r., w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1 jest wykonywanie lotów w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD przez łączny okres co najmniej 10 lat. Zbadanie zatem tej okoliczności przez organy obu instancji wynikało z ogólnych zasad k.p.a., a w szczególności art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. oraz było niezbędne, gdyż przepis § 12 ust. 1 Rozporządzenia z 2023r. – w świetle rozważań podnoszonych przez Skarżącego w toku postępowania administracyjnego - stanowił zarzewie sporu. Przed wydaniem zarówno decyzji pierwszej, jak i drugiej instancji, należało zatem rozważyć, jaki rodzaj dodatku specjalnego otrzymywał Skarżący 3 lata przed awansem do jednostki wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) i czy był to dodatek specjalny zwiększony. Zdaniem Sądu rozważenia ww. okoliczności powinny dokonać organy obu instancji, które działają na podstawie obowiązujących przepisów prawa (art. 6 k.p.a.), szczególnie w sytuacji, gdy znały sytuację zawodową Skarżącego i wiedziały, że w wyniku awansu Skarżący od [...] stycznia 2021r. pełni służbę w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa), jak również posiada tytuł pilota wojskowego klasy mistrzowskiej, a ponadto jest uprawniony do nadzoru szkolenia lotniczego i wykonywania lotów szkolnych z personelem latającym jednostek podlegających DGRSZ oraz przeprowadzania lotów kontrolnych (tzw. kontroli w locie), mających na celu sprawdzenie kwalifikacji personelu do służby w powietrzu. Dodatkowo organy administracyjne obu instancji prawidłowo ustaliły, że Skarżący [...] lutego 2023r. został wyznaczony na stanowisko służbowe w strukturach DGRSZ i objął obowiązki [...] lutego 2023r. Te daty należało rozważyć w kontekście przyznawanego Skarżącemu dodatku specjalnego w decyzjach odnoszących się do przyznanego dodatku, a w szczególności w decyzji DGRSZ z [...] marca 2023r. W rozpoznawanej sprawie okoliczność ta została rozważona jedynie przez organ odwoławczy i to w sposób niepełny, co zdaniem Sądu, narusza przede wszystkim zaufania do organów administracyjnych (art. 8 § 1 k.p.a.), jak również zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.). Warto też wskazać, że z § 12 ust. 2 rozporządzania z 2023r. wynika w sposób wyraźny, że dodatek specjalny wypłaca się (podkreślenie Sądu) żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1. W świetle zatem § 12 ust. 2 rozporządzenia z 2023r. oraz posłużenia się bezwarunkowym terminem "wypłaca się", organy administracyjne obu instancji, które rozpatrywały już pod rządami Rozporządzenia z 2023r. (obowiązującego w dacie wydania w sprawie ww. decyzji) sprawę przyznania Skarżącemu dodatku specjalnego w kontekście jego podwyższenia, powinny rozważyć kiedy konkretnie Skarżący utracił prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1 oraz w jakiej dacie Skarżący miał w okresie 3 letnim od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1 dodatek specjalny podwyższony. Przy rozpatrywaniu sprawy dotyczącej przyznawanego Skarżącemu dodatku specjalnego należało mieć też na względzie § 37 rozporządzenia z 2023r., który stanowi, że dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia. Użyte w tych w decyzjach określenie "kwota bazowa" należy rozumieć jako "kwotę obliczeniową" w rozumieniu przepisów Rozporządzenia z 2023r. Sąd, biorąc pod uwagę ostatni z ww. przepisów - § 37 rozporządzenia z 2023r. - stwierdza, że podziela stanowisko WSA w Warszawie wyrażone w wyroku z 21 lutego 2024r. sygn. akt II SA/Wa 1499/23, który został wydany w odniesieniu do Skarżącego, za inny okres, że prawodawca przez wprowadzenie § 37 rozporządzenia z 2023r. zadecydował, że decyzje przyznające dodatki do uposażenia, które są niezgodne z rozporządzeniem z 2023r. - w tym z § 12 rozporządzenia z 2023r. - są nieważne z mocy prawa. Takie stanowisko potwierdza § 30 ust. 2 pkt 3 ww. Zasad Techniki Prawodawczej, w którym wskazano, że w przepisach przejściowych rozstrzyga się w szczególności m.in. to czy prawodawca chce zmienić uprawnienia i obowiązki powstałe w czasie obowiązywania uchylanych albo wcześniej uchylonych przepisów. Taką wolę wyraził prawodawca w § 37 Rozporządzenia z 2023r., wskazując wyraźnie, że dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia. Warto też podnieść, że norma przejściowa z § 37 Rozporządzenia z 2023r. zawiera odmienną regulację aniżeli norma z § 2 ust. 2 Rozporządzenia nowelizującego. Zdaniem Sądu należy podzielić stanowisko WSA w Warszawie wyrażone w wyroku z 21 lutego 2024r. sygn. akt II SA/Wa 1499/23, że była to celowa zmiana brzmienia przepisu przejściowego, aby wypełnić wskazywany cel dodania § 12 do Rozporządzenia z 2023r. Ostatni z ww. przepisów - § 12 Rozporządzenia z 2023r. - ma charakter gwarancyjny dla osób, które zostały awansowane na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady albo dowódcy związku taktycznego, którzy łącznie przez okres co najmniej 10 lat wykonywali loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymali dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym prawo do takiego dodatku uzyskali. Jedynie taka wykładnia, ze względu na brzmienie § 8 ust. 4 Rozporządzenia z 2023r. (poprzednio § 8 ust. 3a Rozporządzenia z 2016r.), ograniczające przyznanie zwiększenia dodatku specjalnego z tytułu statusu HEAD, do żołnierzy pełniących służbę w Jednostce Wojskowej o określonym numerze [...] lub [...], jest dopuszczalna, bo uwzględnia zasadę demokratycznego państwa prawnego oraz zasadę praw słusznie nabytych. Uzyskanie dodatku specjalnego zgodnie bowiem z treścią art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O. (jak i poprzednio obowiązującego art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych) jest związane rzeczywistym pełnieniem określonej służby, a nie ze służbowym zaszeregowaniem. Z tym ostatnim wiąże się przyznanie dodatku służbowego, na co trafnie zwrócono uwagę w skardze. Sąd stwierdza, że jakkolwiek Rozporządzenie nowelizujące nie znajdowało zastosowania w sprawie Skarżącego, tym niemniej należało wskazać, że nieprawidłowa była argumentacja Szefa Sztabu, zawarta w zaskarżonej decyzji, że prawodawca nie zdecydował się na dodanie do Rozporządzenia nowelizującego przepisów pozwalających na zastosowanie jego regulacji także do żołnierzy zawodowych, którzy zostali wyznaczeni na stanowiska służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, przed dniem wejścia w życie Rozporządzenia nowelizującego (1 grudnia 2022r.). Przepis § 12a ww. rozporządzenia odnosi się bowiem do wyznaczeń mających miejsce przed dniem wejścia w życie przepisów zmieniających Rozporządzenie z 2016r., a nadto brak jest takiej normy w treści obecnie obowiązującego Rozporządzenia z 2023r. Sąd nie podziela ponadto stanowiska Szefa Sztabu, że jedynie zmiany kadrowe skutkujące wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa, które nastąpiły po dniu wejścia w życie omawianych regulacji będą skutkowały powstaniem uprawnienia po stronie żołnierza do odpowiedniego zwiększenia dodatku specjalnego. Twierdzenie takie jest sprzeczne tak z wykładnią literalną § 37 Rozporządzenia z 2023r. w związku z § 12 Rozporządzenia z 2023r., które mają zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Proponowana przez organ odwoławczy wykładnia przepisów Rozporządzenia z 2023r. jest także niezgodna z gwarancyjnym celem przepisu § 12 Rozporządzenia z 2023r. w zakresie zwiększenia dodatku specjalnego dla żołnierzy pełniących służbę w jednostkach wojskowych powyżej szczebla brygady lotnictwa, którzy przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywali loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD. Należy w związku z tym przyjąć, że okoliczność, że Skarżący pełni służbę w DGRSZ od [...] stycznia 2021r., a więc został wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa przed dniem wejścia w życie przepisów gwarancyjnych, nie stanowi przesłanki do odmowy zastosowania wobec Skarżącego § 12 Rozporządzenia z 2023r. Zarówno z § 12 Rozporządzenia z 2023r., jak również z § 37 Rozporządzenia z 2023r. nie wynika, aby dotyczył on wyłącznie tych z żołnierzy zawodowych, których przeniesienie na wyższe stanowisko nastąpiło po wejściu w życie Rozporządzenia z 2023r. Sąd dostrzega także, że uprawnienie do dodatku specjalnego, na co prawidłowo zwracał uwagę Skarżący, wynika wprost z u.o.O. i nie powinno być modyfikowane w drodze wykładni, która byłaby sprzeczna z literalnym oraz systemowym brzemieniem § 12 i § 37 Rozporządzenia z 2023r. Uzyskanie dodatku specjalnego, zgodnie z art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O. jest związane rzeczywistym pełnieniem określonej służby, a nie ze służbowym zaszeregowaniem. Z tym ostatnim wiąże się przyznanie dodatku służbowego, co trafnie podniesiono w skardze. Dokonana przez Szefa Sztabu wykładnia zamykająca prawo do uzyskania podwyższonego dodatku specjalnego żołnierzom, którzy zostali przeniesieni do innych jednostek - awansowani - a jednocześnie spełniają warunki pełnienia określonych obowiązków służbowych, przewidziane w § 8 ust. 4 Rozporządzenia z 2023r. nie jest akceptowalna w świetle zasady zaufania do organów administracyjnych (art. 8 § 1 k.p.a.), jak również w związku z zasadą rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony (art. 7a § 1 k.p.a.), tym bardziej, że treść § 12 i § 37 Rozporządzenia z 2023r. jest jasna. Wzmocnieniem wykładni literalnej ww. przepisów § 12 i § 37 Rozporządzenia z 2023r. są ponadto wnioski płynące z art. 439 ust. 1 pkt 1 u.o.O., który wskazuje, że dodatek specjalny przyznawany jest za szczególne właściwości i warunki służb, a nie za zajmowanie określonego stanowiska w konkretnej jednostce. Normatywną przesłanką zwiększenia dodatku specjalnego powinno być więc spełnianie przez żołnierza zawodowego warunków do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie, na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD, a nie faktyczne pełnienie służby w określonej jednostce. W przypadku Skarżącego bezsporne jest, że chociaż pełni on służbę w DGRSZ, to loty o statusie HEAD wykonuje w Jednostce Wojskowej Nr [...]. Sąd również z tego względu nie podziela argumentu organu odwoławczego, że fakt, że rozporządzenie podlegało uzgodnieniu z innymi organami administracji publicznej, czy z RCL, to należy przyjąć, że jego treść wypełnia upoważnienie ustawowe. Sąd w związku z tym uznał, że wadliwe było przyjęcie w sprawie przez organy obu instancji, że Skarżącemu nie przysługiwał podwyższony dodatek specjalny, na zasadach § 12 Rozporządzenia z 2023r. w związku z art. 37 ww. rozporządzenia i w tym kontekście za zasadne uznał podniesione w skardze zarzuty o błędnej wykładni zarówno ww. przepisów prawa materialnego oraz procesowego, jak również wyżej wskazanych przepisów norm prawa procesowego. 4. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organy obu instancji uwzględnią, stosownie do art. 153 P.p.s.a., ww. oceny prawne Sądu, przy rozpatrywaniu wniosku Skarżącego o przyznanie podwyższonego dodatku specjalnego. Organy powinny przede wszystkim przeanalizować stan faktyczny sprawy, stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. z uwzględnieniem powyżej wskazanych regulacji normatywnych i ich interpretacji prawnych. Ponadto wydane w sprawie decyzje powinny spełniać wymogi przewidziane w art. 107 k.p.a. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 k.p.a.), tak aby nie doszło do naruszenia art. 7a § 1 i art. 8 § 1 k.p.a. 4. Sąd, mając powyższe rozważania na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c P.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji wyroku i uchylił decyzje organów obu instancji. Sąd postanowił o kosztach postępowania (pkt 2 sentencji wyroku), na zasadzie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokatów (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). Do kosztów tych zaliczono wynagrodzenie adwokata w wysokości 480 zł.