II SA/Wa 619/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Ewa Pisula - Dąbrowska, Janusz Walawski, Protokolant Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi E. F. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej : - oddala skargę. Wojskowy Sąd Garnizonowy w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2000 r., sygn. akt [...] uchylił rozkaz Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 1975 r., nr [...] o usunięciu z zawodowej służby wojskowej [...] E. F. i umorzył postępowanie dyscyplinarne. Ponadto, na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. Nr 141, poz. 944 ze zm.) zasądził od Skarbu Państwa na rzecz E. F. odszkodowanie w wysokości [...] uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym wg stawek obowiązujących na stanowisku służbowym zajmowanym w dniu uprawomocnienia się tego postanowienia wraz z ustawowymi odsetkami. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2001 r., nr [...] stwierdził, że ww. oficer został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] grudnia 1975 r. z zachowaniem wszelkich uprawnień przysługujących oficerowi zwolnionemu ze służby z przyczyn, które nie powodują utraty tych uprawnień. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r., nr [...] Minister Obrony Narodowej utrzymał powyższą decyzję w mocy, a następnie jej prawidłowość potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem z dnia 15 stycznia 2002 r., sygn. akt II SA 1215/01 oddalającym skargę E. F. Jak wynika z uzasadnienia wyroku Sąd ten z jednej strony potwierdził uprawnienie skarżącego do odszkodowania, zaś z drugiej wskazał na przedawnienie się roszczeń związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. W związku z postanowieniem Wojskowego Sądu Garnizonowego, Wojewódzki Sztab Wojskowy w W. w dniu [...] maja 2001 r. wypłacił E. F. kwotę [...] zł z tytułu odszkodowania w wysokości [...] uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym oraz odsetkami liczonymi od dnia uprawomocnienia się postanowienia Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. z dnia [...] grudnia 2000 r. Skarżący składa kolejne roszczenia związane ze zwolnieniem ze służby. Po czym następuje szereg czynności faktycznych, wypłacających zainteresowanemu należności pieniężne, a także zostają wydane decyzje administracyjne (później uchylone), w następstwie których wypłacono E. F. należności pieniężne (Zestawienie wypłat należności omówiono poniżej, przy omawianiu decyzji Szefa Sztabu Generalnego WP nr [...] z dnia [...] lutego 2009 r.). Decyzje dotyczące tych roszczeń były zaskarżane przez oficera rezerwy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który z kolei wydawał wyroki, kształtujące w drodze wytycznych rozstrzygniecie niniejszej sprawy. I tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1352/05 wskazał, że w sprawie nie jest właściwy Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego, co w konsekwencji i przy uwzględnieniu zmian organizacyjnych spowodowało, iż organem właściwym do rozstrzygnięcia sprawy stał się Szef Zarządu Szkolenia Sztabu Generalnego WP (w I instancji) i Szefa Sztabu Generalnego WP (w II instancji), natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 512/07 wskazał, iż w postępowaniu tym należy bezwzględnie stosować zasadę reformationis in peius (czyli zakaz orzekania na niekorzyść strony odwołującej się). Nadto Sąd ten nakazał, aby organ ustalił, czy w sprawie istnieją podstawy do wydania decyzji na niekorzyść strony odwołującej się i jeżeli stwierdzi zasadność takiego rozstrzygnięcia, wykaże to w uzasadnieniu swojej decyzji, powołując się na art. 139 Kpa, w taki sposób, aby decyzja była zrozumiała dla adresata i jednocześnie wskazywała jakimi przesłankami kierował się organ przy jej wydawaniu. W przeciwnym wypadku organ powinien wydać rozstrzygnięcie zgodnie z postanowieniami art. 138 Kpa. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 79/08 potwierdził powyższe wytyczne wskazując nadto, iż wyłącznie wyczerpujące zebranie, rozpatrzenie i ocena całego materiału dowodowego może stanowić podstawę wydania zgodnej z prawem, a także z wolą strony, decyzji administracyjnej. W dniu [...] listopada 2008 r. E. F. ostatecznie sprecyzował w postępowaniu administracyjnym, do protokołu rozprawy, zakres przedmiotowy swoich żądań, wskazując, które roszczenia popiera, a z których rezygnuje. W taki sposób zakreślono przedmiotowy zakres roszczeń zainteresowanego do następujących pozycji: 1) odprawy związanej z zakończeniem służby wojskowej w roku 1975 w wysokości [...] uposażeń, 2) ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy w wysokości [...] uposażenia, 3) nagrody jubileuszowej po [...] latach służby, 4) zwrotu odsetek w kwocie [...] złotych wypłaconych przez WBE W., (które organ potrącił następnie w ramach wypłaty należności emerytalnych), 5) przeliczenia i wypłacenia dalszego odszkodowania wynikającego z postanowienia sygn. [...] z dnia [...] grudnia 2000 r., 6) kwoty 12 miesięcznego uposażenia jakie przysługuje żołnierzowi przez rok po zwolnieniu ze służby. W dniu [...] lutego 2009 r. Szef Zarządu Szkolenia Sztabu Generalnego WP decyzją nr [...] na podstawie art. 104 Kpa oraz art.169 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tj. z 2008 r. Dz. U. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.) i art. 17 ust.1 i 2 oraz ust. 5 i art. 18 ust.1 pkt 2 i 3, art. 5 ust.1 pkt 4, art. 9 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy w brzmieniu na dzień złożenia wniosku przez stronę (tj. z 1992 r., Dz. U. Nr 5, poz. 18 z poźn. zm), mając na uwadze brzmienie art. 99 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o dyscyplinie wojskowej (Dz. U. Nr 42, poz. 370 z 2002 r. z późn. zm.) w kontekście wyżej wskazanych orzeczeń Sądów Administracyjnych: odmówił przyznania i wypłaty należności pieniężnych, które określono w pkt 1, 2, 3 wyspecyfikowanego przez stronę roszczenia ze względu na ich uprzednią wypłatę; postępowanie administracyjne w zakresie roszczenia oznaczonego jako nr 5 (tj. przeliczenia zasądzonego przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w W. postanowieniem sygn. akt [...] z dnia [...] grudnia 2000 roku, odszkodowania w wysokości [...] miesięcznego uposażenia) umorzył w całości jako bezprzedmiotowe, albowiem postępowanie nie ma charakteru sprawy administracyjnej; umorzył postępowanie w zakresie roszczenia o wypłatę należności pieniężnej na jednorazowy przejazd jeden raz w roku do obranej miejscowości przysługującej żołnierzowi i członkom rodziny w roku 1975, wskutek cofnięcia tego żądania przed wydaniem niniejszej decyzji (ostatecznie sformułowane roszczenie w protokole z dnia [...] grudnia 2008 r.). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, co następuje: W następstwie zwolnienia ze służby, wobec tego, iż miało ono charakter dyscyplinarny, oficer otrzymał 50 % tj. odprawy, należnej zwalnianemu ze służby żołnierzowi, które wypłacano na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy zawodowych, na podstawie art. 17 ust. 4 ( w brzmieniu tego przepisu prawa określonym w (Dz. U. Nr 47, poz. 282 z 1974 r.)., tzw. tekst pierwotny). Nadto w dacie zwolnienia, poza obniżoną o 50 % odprawą z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, oficer nie otrzymał należności, o jakich mowa w art. 18 ust.1 pkt 1, 2, 3 i 4 cyt. ustawy, a odbyło się to za sprawą regulacji zawartej w art. 18 ust. 2 ustawy o uposażeniu żołnierzy. Dotyczyło to następujących należności: - płatnego co miesiąc przez okres roku po zwolnieniu ze służby uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, - ekwiwalentu pieniężnego za urlop niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby, - zryczałtowanego ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby na koszt wojska, - zwrotu kosztów jednorazowego przejazdu żołnierza i członków jego rodziny w roku zwolnienia ze służby. Ponadto WSG zasądził od Skarbu Państwa, na rzecz byłego żołnierza odszkodowanie w wysokości [...] miesięcznego uposażenia wraz z dodatkami o charakterze stałym wg stawek obowiązujących na stanowisku służbowym zajmowanym w dniu uprawomocnienia się tego postanowienia wraz z odsetkami ustawowymi. Zasądzone odszkodowanie zastało wypłacone z uwzględnieniem parametrów finansowych stanowiska (wysokość uposażenia dla stanowiska zajmowanego uprzednio w roku 1975 przez stronę, wraz z dodatkami o charakterze stałym), na dzień wypłaty odszkodowania. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2001 r. nr [...] stwierdził, że E. F. zwolniony ze służby wojskowej z dniem [...] grudnia 1975 roku, zachowuje wszelkie uprawnienia, jakie przysługują oficerowi zwolnionemu ze służby. Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w W., w dniu [...] maja 2001 r. wypłacił kwotę [...] zł, tytułem realizacji postanowienia WSG w zakresie odszkodowawczym, wraz z odsetkami za okres od dnia uprawomocnienia się postanowienia, aż do dnia wypłaty. Następnie na podstawie swej decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. Wojskowe Biuro Emerytalne w W. wypłaciło E. F. kwotę [...] zł, tytułem 12 miesięcznego uposażenia za okres roku po zwolnieniu ze służby, czyli [...] zł netto miesięcznie (takie uposażenie przysługiwało byłemu oficerowi w dniu [...] stycznia 2001 r. tj. dniu uprawomocnienia się postanowienia Wojskowego Sądu Garnizonowego w W.). Dowódca Oddziału Gospodarczego właściwego dla Sztabu Generalnego WP, czyli JW [...] w W., pismem z dnia [...] lutego 2003 r., powiadomił zainteresowanego, że przekazano na jego konto kwotę [...] zł tytułem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w roku zwolnienia ze służby tj. [...] zł, [...] miesięcznej odprawy w kwocie [...] zł oraz odsetki ustawowe za zwłokę w wysokości [...] zł. Skarżącemu nie wypłacono nagrody jubileuszowej, wobec braku podstaw faktycznych i prawnych (po [...] latach służby wojskowej). Reasumując, w ocenie organu, istnieją realne niepodważalne dowody w postaci dokumentów (finansowych) organów wojskowych, iż strona otrzymała następujące należności finansowe związane ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej rozkazem MON z dnia [...] grudnia 1975 r. z dniem [...] grudnia 1975 roku: 1) 50 % odprawy w roku zwolnienia ze służby; 2) 12 miesięczne uposażenie w kwocie [...] zł wypłacone po dniu [...] stycznia 2001 r. wg stawek dla stanowiska odpowiedniego dla oficera w dniu uprawomocnienia się postanowienia [...] WSG w W., wypłaty dokonało WBE [...], (to roszczenie za sprawą postanowienia nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. przekazano temu organowi, celem dalszego załatwienia); 3) ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, w roku zwolnienia ze służby tj. [...] zł, dokonał tego Dowódca Oddziału Gospodarczego (OG) czyli JW [...] w W.; 4) dodatkowo [...] miesięczną odprawę (kolejne 50 %), w kwocie [...] zł. W tym stanie rzeczy, w ocenie organu, należy stronie odmówić spełnienia jej roszczeń - bowiem należności te zostały jej wypłacone w całości. Natomiast strona: 1) nie otrzymała nagrody jubileuszowej po [...] latach służby (za [...] lat służby); 2) nie zwrócono jej odsetek, od kwot emerytury - naliczonych za okres od 1998 roku do dnia [...] stycznia 2001 r., a potem potrąconych przez Wojskowe Biuro Emerytalne w W.; 3) nie przyznano jej odsetek od tzw. 12 pensji x [...] zł za okres od 1998 do dnia [...] stycznia 2001 r. Organ administracji mając na uwadze ustalony stan faktyczny sprawy, w tym także postanowienie Wojskowego Sądu Garnizonowego w W. sygn. akt [...] z dnia [...] grudnia 2000 r., prawomocne z dniem [...] stycznia 2001 r. uważa, że wszelkie jej uprawnienia pieniężne winne być naliczane z dnia [...] stycznia 2001 r. dla stopnia [...], jak też dla grupy uposażenia na stanowisku, jakie zajmował oficer w dniu zwolnienia ze służby, ze zmianami uposażenia, jakie zaszły od dnia [...] grudnia 1975 r. do dnia [...] stycznia 2001 r. Wysokość uposażenia, jaką zastosowano do naliczeń roszczeń strony to uposażenie z dnia [...] stycznia 2001 r. zgodnie z postanowieniem WSG. Badanie akt sprawy oraz aktów prawa dotyczących uposażenia w roku 2001, wskazuje, że [...] (tytułem wyjaśnienia, należy zauważyć, że został on awansowany do stopnia [...], gdy nie pełnił służby i było to poza datą [...] stycznia 2001 r.), E. F., przyjęto prawidłowo do naliczeń i wypłaty stawki uposażenia, jakie obowiązywały na dzień [...] stycznia 2001 r. Zatem, odmowa wypłaty takich należności jak: [...] miesięczna odprawa, ekwiwalent za urlop w roku zwolnienia za służby, jest w pełni uzasadniona, normą art. 17 i art. 18 ustawy o uposażeniu żołnierzy. Nadto stronie faktycznie wypłacono należne jej kwoty pieniężne. Nie do przyjęcia i uznania jako podstawa do naliczeń jest żądana przez skarżącego kwota [...] zł uposażenia, ustalona nieważną decyzją MON nr [...] z dnia [...] maja 2005 r. Strona jest zdania, że kwota [...] zł, nadal obowiązuje mimo sądowego stwierdzenia nieważności tej decyzji. W ocenie organu, ma tu zastosowanie art. 169 ustawy pragmatycznej w brzmieniu z dnia 11 września 2003 r. Norma ta jest wywiedziona z art. 97 ustawy o dyscyplinie wojskowej. Dodatkowo należy posłużyć się normą zawartą w art. 99 cyt. ustawy na podstawie, której pełna rehabilitacja żołnierza, w tym finansowa, następuje z dniem prawomocnego przywrócenia go do służby. Skoro E. F., nie został "przywrócony" do służby (ze względu na wiek), za datę fikcyjnej "restytucji", należy przyjąć dzień [...] stycznia 2001 r. i z tej daty stosować stawki uposażenia - do wszelkich naliczeń finansowych. Stronie nie jest należna, nagroda jubileuszowa po [...] latach służby wojskowej, albowiem nagroda jubileuszowa należna jest żołnierzowi w służbie czynnej - a taki walor nigdy po dacie [...] stycznia 2001 roku nie przysługiwał E. F. Nie był on w służbie po tej dacie. W kwestii wniosku strony o przeliczenie zasądzonego przez WSG w W. [...] miesięcznego i wypłaconego odszkodowania, przy przyjęciu stawki uposażenia w kwocie [...] zł, w ocenie organu przedmiotowe roszczenie nie ma charakteru sprawy administracyjnej. Sprawa ta została zakończona w roku 2001, wypłatą odszkodowania przyznanego postanowieniem Sądu Wojskowego w W., dlatego też organ umorzył postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe na zasadzie art. 105 Kpa. Niezależnie od podjętych w niniejszej decyzji rozstrzygnięć, organ w uzasadnieniu decyzji podniósł fakt przedawnienia roszczeń strony w grudniu 1978 roku. Pogląd ten organ wywodzi z treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II NSA 1215/01 z dnia 15 stycznia 2002 r. W ocenie organu w sprawie ma zastosowanie art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ponieważ strona złożyła wniosek o wypłatę należności związanych ze zwolnieniem ze służby przed dniem 1 lipca 2004 r. a następnie wnioski swe modyfikowała i ostateczną wersję swoich żądań podała w dniu [...] listopada 2008 r. E. F. wniósł odwołanie do organu II instancji. Szef Sztabu Generalnego WP decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ, po rozpatrzeniu sprawy, potwierdził zasadność decyzji organu I instancji, podkreślając nadto, iż mimo stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przedawnieniu roszczeń E. F. (wyrok z dnia 15 stycznia 2002 r. sygn. akt NSA 1215/01), stronie wypłacono określone kwoty pieniężne po dacie [...] stycznia 2001 r., polepszając de facto jej sytuację finansową, poprzez wypłatę świadczeń nienależnych. Organ wskazał nadto, iż strona, negując rozstrzygniecie organu I instancji, odnosi się do ustaleń zawartych w decyzjach, które zostały uchylone, abstrahując od faktu, iż na mocy tych decyzji dokonywano konkretnych wypłat, z korzyścią dla strony. Organa wojskowe po roku 2001, wypłaciły stronie wszelkie należności związane ze zwolnieniem z służby wojskowej, na potwierdzenie tych faktów istnieją dowody księgowe. E. F. zaskarżył powyższą decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wskazując, że skoro postanowienie Wojskowego Sądu Garnizonowego przyznało mu odszkodowanie to niezależnie od faktu wypłaty dokonanych przez organy wojskowe należności, przysługuje mu stosowne wyrównanie tych należności do kwot wynikających z zastosowania stawki uposażenia [...] zł, a więc wyższej niż uposażenie przyjęte z daty [...] stycznia 2001 r., to jest daty uprawomocnienia się powyższego postanowienia. Przy czym uzasadniając swoje żądania, skarżący abstrahuje od wcześniejszych ustaleń i wytycznych zawartych w wyżej wskazanych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, twierdząc, że orzeczenia te przemawiają właśnie za uznaniem jego żądań – polemika ze stanowiskiem organu zawarta w pismach skarżącego z dnia 18 maja 2009 r., z dnia 9 czerwca 2009 r., z dnia 1 lipca 2009 r., z dnia 30 lipca 2009 r. i z dnia 15 października 2009 r. oraz z dnia 19 października 2009 r. Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w odpowiedzi na skargę, wnosił o jej oddalenie, przytaczając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Sąd ten nie orzeka o świadczeniu, ale jedynie bada czy zaskarżona decyzja administracyjna jest zgodna z obowiązującym prawem. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyraźnie zaakcentować, iż w niniejszej sprawie istotne są orzeczenia Sądów Administracyjnych, które ukierunkowały niniejszą sprawę. Orzeczenia te określiły: 1) co może być przedmiotem niniejszej sprawy w rozumieniu sprawy administracyjnej – wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2002 r. w sprawie sygn. akt II SA 1215/01, który to Sąd określił także przedawnienie roszczeń skarżącego, za wyjątkiem roszczenia odszkodowawczego, orzeczonego przez Wojskowy Sąd Garnizonowy postanowieniem z dnia [...] grudnia 2000 r.; 2) jaki organ administracyjny jest właściwy w sprawie rozpatrzenia roszczeń skarżącego związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 1352/05; 3) w jaki sposób należy rozpoznać niniejszą sprawę, zwłaszcza wobec dokonanego faktu wypłaty określonych świadczeń i uchylenia decyzji kreujących te wypłaty – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 512/07 wskazujący, iż w postępowaniu tym należy bezwzględnie stosować zasadę reformationis in peius, co następnie zostało potwierdzone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2008 r. w sprawie sygn. akt II SA/Wa 79/08, który wskazał nadto, iż wyłącznie wyczerpujące zebranie, rozpatrzenie i ocena całego materiału dowodowego mogą stanowić podstawę wydania zgodnej z prawem, a także z wolą strony, decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie. Ponieważ powyższe orzeczenia Sądów Administracyjnych są prawomocne, stanowią istotne kryterium do oceny prawidłowości zaskarżonych niniejszą skargą decyzji. Organ dokonał wyszczególnienia wszystkich faktycznie wypłaconych E. F. należności pieniężnych po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej i dokonał oceny wypłaty tych świadczeń zarówno pod względem przedawnienia (wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2002 r.) jak i wytycznych zawartych w wyrokach WSA z dnia 3 lipca 2007 r. i z dnia 17 kwietnia 2008 r. (porównaj uzasadnienie decyzji organu I i II instancji). Za podstawę rozliczeń organ przyjął uposażenie skarżącego wraz dodatkami, jakie było by mu należne w dniu uprawomocnienia się postanowienia Wojskowego Sądu Garnizonowego. Powołując się na uregulowania zawarte w art. 97 i art. 99 ustawy o dyscyplinie wojskowej, a także art. 169 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w związku z treścią art. 17 ust. 1 i 2 oraz ust. 5 i art. 18 ust.1 pkt 2 i 3, art. 5 ust.1 pkt 4, art. 9 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy w brzmieniu na dzień złożenia wniosku przez stronę (tj. z 1992 r., Dz. U. Nr 5, póz. 18 z późn. zm.), trafnie organ przyjmuje, że skoro E. F., nie został "przywrócony" do służby (ze względu na wiek), za datę fikcyjnej "restytucji", należy przyjąć dzień [...] stycznia 2001 r. i z tej daty stosować stawki uposażenia - do wszelkich naliczeń finansowych. Pośrednio ma tu znaczenie także fakt ostatecznego sprecyzowania swoich żądań przez skarżącego w dniu [...] listopada 2008 r., a zatem pod rządami obecnej ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalenie to jest generalnie prawidłowe. Zatem niezasadne są wszelkie roszczenia skarżącego oparte na przeliczniku świadczeń związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej (stawka uposażenia wraz z innymi należnościami) z okresu późniejszego niż dzień [...] stycznia 2001 r. Do zagadnienia tego ustosunkowywał się już Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 3 lipca 2007 r. i z dnia 17 kwietnia 2008 r. wskazując, iż wobec stwierdzenia wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lutego 2006 r. nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2005 r. nr [...], niezrozumiałe jest żądanie skarżącego, w którym domaga się by Szef Sztabu Generalnego WP dokonał naliczenia i wypłaty przysługujących skarżącemu, jego zdaniem, odpraw emerytalnych na podstawie decyzji, która została wyeliminowana z obrotu prawnego, a nadto nie mogła wywołać skutków prawnych. Stwierdzenie nieważności decyzji oznacza bowiem, iż decyzja jest dotknięta tak ciężkimi wadami, że w zasadzie nie wywołuje skutków prawnych, a w każdym razie daje podstawę do wystąpienia z roszczeniem odszkodowawczym na podstawie art. 417 Kodeksu cywilnego (J. Borkowski - B. Adamiak / J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wyd. 8, s. 719 i 720). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, opartej na analizie zawartych w aktach sprawy administracyjnej materiałów źródłowych, uznać należy, iż strona przed dniem wydania decyzji przez Szefa Zarządu Szkolenia WP tj. przed dniem [...] lutego 2009 r. otrzymała wszelkie należności związane ze zwolnieniem ze służby wojskowej i odbyło się to po części w roku 1975 zgodnie z odpowiednimi przepisami ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, póz. 693, z późn. zm.), jak też ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. Dz. U. z 1997 r. Nr 10, póz. 55, z późn. zm.), jak też otrzymała świadczenia po dacie [...] stycznia 2001 r. - odszkodowanie wynikające z postanowienia Wojskowego Sądu Garnizonowego, które zostało wypłacone przez Wojewódzki Sztab Wojskowy w W. w wysokości [...] uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, według stawek obowiązujących na stanowisku służbowym zajmowanym w dniu uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia uprawomocnienia się postanowienia. Nie ulega też wątpliwości, że stronie po dniu [...] stycznia 2001 r., wypłacono kwoty pieniężne, a to: - odszkodowanie należne na podstawie postanowienia WSG w W. (o czym wyżej); - kwotę [...] miesięcznej odprawy w związku ze zwolnieniem ze służby wojskowej (razem otrzymał [...] uposażeń); - ekwiwalent za niewykorzystany w roku 1975 urlop wypoczynkowy; - należności odsetkowe liczone na dzień [...] stycznia 2003 r. powstałe przed datą wypłat przedmiotowych należności. Organa wojskowe nie wypłaciły skarżącemu, żądanej przez niego nagrody jubileuszowej po [...] latach służby, ponieważ po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej w 1975 roku i po dacie [...] stycznia 2001 r. nie pełnił on zawodowej służby wojskowej (wysługa E. F. to około [...] lat służby zawodowej oraz [...] lata studiów wojskowych - łącznie okres ok. [...] lat służby wojskowej). Nie bez znaczenia jest tu także fakt, iż część naliczeń i wypłat dokonano na podstawie uchylonej następnie decyzji z dnia [...] maja 2005 r., stosując do obliczeń kwotę uposażenia [...] zł. (a więc wyższą niż uposażenie przyjęte z daty [...] stycznia 2001 r.), co było bardzo korzystne dla strony. W szczególności Wojskowe Biuro Emerytalne w W. wg tej stawki uposażenia, naliczyło i wypłaciło stronie tzw. 12 miesięczne uposażenie i należności odsetkowe. Jednakże do oceny tych należności zasadnie zastosował organ zasadę reformationis in peius – zgodnie z wytycznymi Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrażonymi w wyroku z dnia 3 lipca 2007 r. (sygn. akt II SA/Wa 512/07). Z powyżej wskazanych względów skarga jest chybiona, zaś podnoszone w niej zarzuty, co do ich istoty, były już przedmiotem rozstrzygnięcia organu, co wynika z uzasadnienia decyzji z dnia [...] marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni akceptuje to rozstrzygniecie (o czym wyżej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się także aby zaskarżona decyzja i decyzja utrzymana nią w mocy były dotknięte wadami mogącymi stanowić o ich nieważności. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 132 i art. 151 przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.