II SA/Wa 619/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Marcinkowska Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA – Janusz Walawski (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2013 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata B. S. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewoda [...], jako organ odwoławczy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 55 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.), w dniu [...] lutego 2013 r. wydał decyzje nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję nr [...] Starosty C. z dnia [...] grudnia 2012 r. o odmowie przyznania A. S. prawa do stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, że w myśl art. 55 ust. 1 powołanej ustawy, bezrobotnemu bez kwalifikacji zawodowych, który w okresie miesięcy od dnia zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy podjął dalszą naukę w szkole ponadgimnazjalnej dla dorosłych, będącej szkołą publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej, albo w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, starosta – na wniosek bezrobotnego – może przyznać stypendium w wysokości 100% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez okres 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia nauki. Stypendium przysługuje pod warunkiem nieprzekroczenia wysokości dochodu na osobę w rodzinie w rozumieniu przepisów o pomocy społecznej, uprawniającego do świadczeń z pomocy społecznej, a do dochodu tego nie wlicza się kwoty stypendium. Wnioskodawca musi łącznie spełnić trzy podstawowe warunki określone w powyższych przepisach, które mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Odwołujący się nie spełnił warunku dotyczącego podjęcia dalszej nauki w terminie określonym w powyższych przepisach, tzn. słuchaczem I roku [...] Szkoły Policealnej w C. został w dniu [...] września 2012 r., natomiast rejestracji dokonał w dniu [...] listopada 2012 r. Organ odniósł się również do argumentu odwołującego, że nie posiada kwalifikacji zawodowych jako opiekun medyczny, wskazując, że ustawodawca nie określił pojęcia "bez kwalifikacji zawodowych". W ocenie organu, odwołujący nie może być zaliczony do kategorii bezrobotnego bez kwalifikacji zawodowych, zdefiniowanej w ustawie, gdyż posiada on kwalifikacje w zawodzie [...]. Decyzja Wojewody [...] stała się przedmiotem skargi wniesionej przez A. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący podniósł, że organ powinien budować zaufanie zgodnie z dyspozycją art. 8 Kpa. Ponadto wskazał na art. 36 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy twierdząc, że "nie może mieć miejsce karanie za inicjatywę podejmowania różnych działań związanych z kształceniem się oraz podnoszenie swoich kwalifikacji z różnych dziedzin mający na celu finał końcowy, jakim jest praca". Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Skarga nie mogła zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem obowiązującym w dniu jej wydania. Przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest interpretacja poniżej przytoczonego art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.) zgodnie z którym bezrobotnemu bez kwalifikacji zawodowych, który w okresie 12 miesięcy od dnia zarejestrowania w powiatowym urzędzie pracy podjął dalszą naukę w szkole ponadgimnazjalnej dla dorosłych, będącej szkołą publiczną lub niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej, albo w szkole wyższej, gdzie studiuje w formie studiów niestacjonarnych, starosta, na wniosek bezrobotnego, może przyznać stypendium w wysokości 100% kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1, wypłacane przez okres 12 miesięcy od dnia rozpoczęcia nauki. Z akt sprawy wynika, że skarżący podjął naukę w dniu [...] września 2012 r., natomiast zarejestrował się jako osoba bezrobotna w dniu [...] listopada 2012 r. Z zestawienia tych dat wynika, że skarżący nie spełnił warunku, o którym mowa w art. 55 ust. 1 przedmiotowej ustawy, tzn. w dniu podjęcia nauki nie posiadał statusu osoby bezrobotnej. W ocenie Sądu, organy na podstawie przepisów mających zastosowanie w sprawie zasadnie przyjęły, że wnioskowane przez skarżącego świadczenie nie może zostać przyznane. Podkreślić również należy, że skoro z art. 55 ust. 1 przedmiotowej ustawy wynika wprost, iż stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki przysługuje bezrobotnemu bez kwalifikacji zawodowych, to oznacza, iż pozostałe grupy bezrobotnych wymienione w art. 49 przedmiotowej ustawy nie są objęte tym przepisem. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że skarżącego nie można było uznać za osobę bezrobotną bez kwalifikacji zawodowych, bowiem kwalifikacje takie posiadał, co wynika z akt sprawy, a w szczególności z dokumentów potwierdzających jego kwalifikacje zawodowe. Jednakże okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na decyzje organu w przedmiocie odmowy wnioskowanego świadczenia, gdyż nawet gdyby skarżący spełnił wszystkie przesłanki z art. 55 ust. 1 powołanej ustawy to brak było podstaw do przyznania tego świadczenia. Pomimo stwierdzonego uchybienia, Sąd uznał, że decyzja nie podlega uchyleniu i należy pozostawić ja w obrocie prawnym. W związku z powyższym, stwierdzając że decyzja organu czyni zadość prawu, to należało stwierdzić, że skarga była niezasadna i podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.