II SA/Wa 62/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 62/09, odrzucającego skargę J. S. na pismo Zastępcy Dyrektora Urzędu Pracy [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji bezrobotnego p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 18 lutego 2009 r. odrzucił skargę J. S. na pismo Zastępcy Dyrektora Urzędu Pracy [...] z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie rejestracji bezrobotnego. Odpis sentencji nieprawomocnego orzeczenia wraz z uzasadnieniem skarżący otrzymał w dniu 25 lutego 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k-47). W dniu 26 lutego 2009 r. (data prezentaty Sądu) skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 19 marca 2009 r. przyznał J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 marca 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k-65). Następnie pismem z dnia 2 kwietnia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd o wyznaczeniu adw. M. K. pełnomocnikiem z urzędu dla J. Ł. W dniu 4 maja 2009 r. wyznaczony pełnomocnik – adw. M. K., na wezwanie Sądu z dnia 15 kwietnia 2009 r., przedłożyła pełnomocnictwo udzielone jej przez skarżącego w dniu 28 kwietnia 2009 r. W dniu 5 maja 2009 r. (data stempla pocztowego) r. skarżący, reprezentowany przez ustanowionego adwokata z urzędu, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2009 r. wraz ze skargą kasacyjną od tego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego wskazała, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w terminie uniemożliwiającym dochowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, tym samym skarżący udzielił adwokatowi z urzędu pełnomocnictwa po upływie tego terminu. Pełnomocnika skarżącego z urzędu podniosła również, że skarga kasacyjna wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została złożona do Sądu w terminie 7 dni o udzielenia przez skarżącego pełnomocnictwa, bez którego wyznaczony adwokat nie może podejmować czynności związanych ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej do Sądu. Adw. M. K. stwierdziła również, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie jest zawinione przez stronę skarżącą, gdyż J. S. nie miał możliwości finansowych na opłacenie pomocy prawnej we własnym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do art. 175 § 1 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 tej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższego przepisu wynika, iż jednym z warunków dopuszczalności rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zdaniem Sądu w sytuacji, gdy w sprawie ustanowiony został pełnomocnik z urzędu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy oraz otrzymaniu pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej w sprawie, nie później jednak niż w dniu, w którym upłynęło trzydzieści dni od dnia zawiadomienia strony o wyznaczeniu konkretnej osoby pełnomocnikiem z urzędu. Przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej w sytuacji ustanowienia przez Sąd dla strony pełnomocnika z urzędu ustaje zatem z dniem, w którym strona dowiedziała się o wyznaczeniu konkretnej osoby pełnomocnikiem z urzędu. Wskazać również należy, że możliwość skutecznego podejmowania jakichkolwiek czynności w sprawie sądowoadministracyjnej istnieje dopiero od dnia, w którym pełnomocnik dysponuje pełnomocnictwem udzielonym mu przez stronę (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II GZ 8/09, niepubl.) Jednocześnie należy mieć na uwadze, że art. 87 § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek dokonania czynności, której nie dokonano w terminie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Dokonując oceny zasadności wniosku o przywrócenie terminu Sąd uznał, iż wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika bowiem, że ustanowiony z urzędu pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej w dniu 10 kwietnia 2009 r., kiedy otrzymał informację z ORA w W. Należy też uznać, że ustanowiona adwokat otrzymała pełnomocnictwo w dniu, w którym po kilku próbach udało się jej skontaktować ze skarżącym. Należy uznać, że w tym dniu skarżący dowiedział się o wyznaczeniu adw. M. K., jego pełnomocnikiem z urzędu. W takim przypadku 7-dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął swój bieg w dniu 28 kwietnia 2009 r. Z tego względu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony w dniu 5 maja 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie), należało uznać za dopuszczalny. Jednocześnie w ocenie Sądu, uprawdopodobnione zostały także okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy wskazać, że przymus adwokacko-radcowski uniemożliwiał skarżącemu, którego sytuacja materialna nie pozwalała na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Z tego względu Sąd uznał, iż skarżący występując z wnioskiem o ustanowienie adwokata w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej dołożył należytej staranności w prowadzeniu własnej sprawy. Dlatego też nie można zarzucić mu winy w niezachowaniu ustawowego terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.