II SA/Wa 622/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. S. z 3 stycznia 2013 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2012 r. oddalającego skargę I. S., M. S. oraz M. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia - odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 17 grudnia 2012 r. oddalił skargę I. S., M. S. oraz M. S. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Wnioskiem z 3 stycznia 2013 r. I. S. (dalej jako skarżąca) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2012 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że nie wiedziała, iż na rozprawie 17 grudnia 2012 r. został wydany wyrok w sprawie. Wyjaśniła, że zwróciła się z prośbą do syna o ustalenie co stało się ze sprawą. Syn dopiero 2 stycznia 2013 r. przekazał jej informację, że skarga została oddalona. Wcześniej nie chciał tego czynić ze względu na jej zdrowie oraz święta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z treścią art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z treści powyższego artykułu wynikają cztery przesłanki przywrócenia terminu do dokonania określonych czynności procesowych, które muszą wystąpić łącznie. Do przesłanek tych zaliczyć należy wniesienie wniosku o przywrócenie terminu, dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, uprawdopodobnienie braku winy strony oraz dokonanie czynności, której uchybiono. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżąca złożyła po terminie. Z tego też względu, należało rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek ten odpowiada wymaganiom formalnym. Przesłanką podlegającą wyjaśnieniu jest, czy skarżąca zachowała siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Warunkiem koniecznym do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest wskazanie kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. Skarżąca w swoim wniosku wskazała wprost, że przyczyna uchybienia terminu ustała 2 stycznia 2013 r., tj. w dniu kiedy syn poinformował ją o treści wyroku. Stwierdzić zatem należy, że skarżąca, składając wniosek o przywrócenie terminu 3 stycznia 2013 r., zachowała siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. Następną przesłanką, podlegającą rozpatrzeniu jest ustalenie, czy skarżąca uprawdopodobniła brak swojej winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności, przy dokonywaniu czynności procesowej, jakiej można się domagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Natomiast przywrócenie może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W sprawie należało więc dokonać oceny czy skarżąca uchybiła terminowi bez własnej winy, przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, którego można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy podmiotu. W ocenie Sądu, przedstawiona przez skarżącą okoliczność w żadnym stopniu nie uprawdopodabnia braku jej winy w uchybieniu terminu. Skarżąca ewidentnie nie zachowała należytej staranności w dbałości o swoje interesy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca 3 grudnia 2012 r. została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, miała więc świadomość terminu, w którym Sąd rozpatrywał sprawę z jej skargi. Zgodnie z art. 107 P.p.s.a. niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Ponadto skarżąca nie złożyła wniosku o odroczenie rozprawy ze względu na stan jej zdrowia. Skoro zatem skarżąca zdecydowała się nie brać udziału w rozprawie, to powinna, przy zachowaniu należytej staranności, znając termin sprawy, dowiedzieć się, np. telefonicznie, o treści zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia i na podstawie uzyskanych informacji podjąć decyzję co do dalszych czynność procesowych. W świetle powyższego należy uznać, że nie została spełniona przesłanka umożliwiająca przywrócenie uchybionego terminu, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności w terminie. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 86 § 1 i art. 141 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.