II SA/Wa 626/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania (spr.) Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska Iwona Maciejuk Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi K.C. na decyzję Zastępcy Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości uposażenia oddala skargę. Zastępca Prokuratora Generalnego - Naczelny Prokurator Wojskowy decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], działając na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej: "k.p.a.", utrzymał w mocy decyzję Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w sprawie ustalenia wysokości uposażenia [...] K. C. - prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ przedstawił dotychczasowy tok postępowania wskazując, co następuje: Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] Wojskowy Prokurator Okręgowy w [...] - na podstawie art. 104 k.p.a., art. 80 ust. 2 i art. 104 ust. 1 w zw. z art. 80 ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 593 ze zm.) oraz § 4 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.) - przyznał [...] K. C. dodatek wyrównawczy w kwocie 4.825,54 zł. W uzasadnieniu powyższej decyzji organ wskazał, iż K. C. pełni zawodową służbę wojskową na stanowisku prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], które jest zaszeregowane do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia U:15. Stosownie do uregulowań zawartych w art. 116 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 210, poz. 1599 ze zm.), art. 78 ust. 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 marca 2004 r. w sprawie określenia grup uposażenia (Dz. U. Nr 50, poz. 487 ze zm.) oraz § 2 i załączniku do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 59, poz. 423 ze zm.), miesięczna kwota uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należna [...] K. C. z racji zajmowanego stanowiska służbowego wynosi 6.012 zł. Dla potrzeb związanych z obliczeniem kwoty dodatku wyrównawczego, w oparciu o treść art. 116 ust. 2 pkt 2 ustawy o prokuraturze oraz treść rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825) stwierdzono, że stanowiskiem równorzędnym w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury jest dla [...] K. C. stanowisko prokuratora prokuratury okręgowej. Łączna kwota wynagrodzenia przysługującego [...] K. C. na równorzędnym stanowisku w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury, stosownie do przepisu art. 62 ust. 1, 1a, 1ba, 1ed i 1g ustawy o prokuraturze, § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków przysługujących prokuratorom (Dz. U. Nr 56, poz. 339) oraz § 4 ust. 2 i 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskowy na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - wynosi 10.837,54 zł. Stosownie do uregulowań zawartych w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 2 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolita] Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, dodatek wyrównawczy stanowi różnicę pomiędzy kwotami: wynagrodzenia - 10.837,54 zł, a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku służbowym - 6.012 zł i wynosi 4.825,54 zł. W takiej też wysokości przedmiotowy dodatek wyrównawczy został przyznany [...] K. C. W odwołaniu od powyższej decyzji K. C. wniósł o jej uchylenie oraz rozstrzygnięcie co do istoty sprawy poprzez ustalenie wynagrodzenia w wysokości odpowiadającej stanowisku prokuratora prokuratury apelacyjnej. W uzasadnieniu podniósł, że Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny z dniem [...] stycznia 2010 r., na zasadzie art. 11 ust. 1 ustawy o prokuraturze, powołał go na stanowisko Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Na mocy decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., z dniem [...] stycznia 2010 r. został wyznaczony na stanowisko prokuratora Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], które było równorzędne ze stanowiskiem prokuratora prokuratury apelacyjnej. Z tego tytułu, decyzją Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., na zasadzie art. 62 ust. 1, 1a, 1ba, 1g i 1h ustawy o prokuraturze oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. Nr 133, poz. 1099), zostało mu przyznane wynagrodzenie zasadnicze w stawce siódmej, tj. w wysokości odpowiadającej najniższej stawce wynagrodzenia zasadniczego prokuratora prokuratury apelacyjnej. Jednocześnie w decyzji tej, zgodnie z zasadami określonymi w art. 116 ust. 4 ustawy o prokuraturze, określono wysokość uposażenia wojskowego wraz z dodatkiem wyrównawczym dla prokuratorów. Wojskowy Prokurator Okręgowy w [...] wydał szereg kolejnych decyzji w tej materii, z których jednoznacznie wynikało, iż stanowisko, na którym wymieniony pełnił służbę i otrzymywał wynagrodzenie, było równorzędne ze stanowiskiem prokuratora prokuratury apelacyjnej. Dalej K. C. wskazał, iż decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. został zwolniony ze stanowiska prokuratora w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach [...] i z dniem [...] kwietnia 2013 r. wyznaczony na stanowisko prokuratora Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. Stanowisko to objął w dniu [...] sierpnia 2013 r. W związku z powyższym, Wojskowy Prokurator Okręgowy w [...] decyzją nr [...] z dnia [...] września 2013 r. obniżył mu wysokość wynagrodzenia zasadniczego ze stawki siódmej do stawki czwartej. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Zastępcy Prokuratora Generalnego - Naczelnego Prokuratora Wojskowego nr [...] z dnia [...] października 2013 r. Skarga na tę decyzję została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Wojskowy Prokurator Okręgowy w [...] obniżył wysokość wynagrodzenia, tym razem ze stawki siódmej do stawki piątej. W uzasadnieniu tej decyzji nie wskazano podstaw prawnych i faktycznych podjętego rozstrzygnięcia. Organ naruszył, określoną w art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze, zasadę ochrony wysokości wynagrodzenia prokuratora obejmującego inne odpowiednio równorzędne stanowisko, gdyż - zdaniem odwołującego się - poprzednio zajmowane stanowisko, jak i nowo obejmowane, są stanowiskami równorzędnymi. Prawo do wynagrodzenia prokuratora, w tym również jego wysokości, jako określone w przepisach prawa, jest prawem nabytym. Z tego względu, raz przyznane wynagrodzenie w określonej stawce nie może być obniżone do stawki niższej. Zastępca Prokuratora Generalnego - Naczelny Prokurator Wojskowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania. W motywach powołanej na wstępie decyzji z dnia [...] stycznia 2014 r. organ wskazał, iż zgodnie z art. 116 ust. 4 ustawy o prokuraturze, uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy. Uposażenie to jest równe wynagrodzeniu prokuratorów oraz asesorów w równorzędnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury (art. 116 ust. 5 ww. ustawy). Na podstawie art. 116 ust. 6 ustawy o prokuraturze, Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825), które uchyliło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 marca 2010 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 288). Natomiast przepisy o uposażeniu żołnierzy zawarte są w szczególności w Rozdziale 5 - Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy zawodowych - ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Przepis art. 80 ust. 2 tej ustawy stanowi, iż w przypadku, gdy miesięczne uposażenie żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym sędziego sądu wojskowego albo asesora lub prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury jest niższe od miesięcznego wynagrodzenia przysługującego na równorzędnym stanowisku sędziego sądu powszechnego albo asesora lub prokuratora powszechnej jednostki organizacyjnej prokuratury, żołnierzowi przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku. Na podstawie art. 80 ust. 7 ww. ustawy Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wydał rozporządzenie z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298). Stosownie do § 4 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia, przy ustalaniu uprawnień do dodatku uwzględnia się miesięczną kwotę uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne żołnierzowi zawodowemu na stanowisku wojskowym oraz kwotę wynagrodzenia miesięcznego, jaka przysługiwałaby na równorzędnym stanowisku cywilnym. Wysokość porównywanego wynagrodzenia ustala się przyjmując wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, dodatek za długoletnią pracę oraz dodatek specjalny, których zasady wypłacania i wysokość określają odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) i ustawy o prokuraturze. Przy czym w odniesieniu do prokuratorów powszechnych, poza przepisami ustawy o prokuraturze, obowiązujące jest w tym względzie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. Nr 56, poz. 339). Organ odwoławczy zauważył, iż Minister Sprawiedliwości - Prokurator Generalny z dniem [...] stycznia 2010 r., powołał K. C. na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej. Na mocy decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2009 r. ww. został zwolniony z zajmowanego stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w [...] i z dniem [...] stycznia 2010 r wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...]. Jednocześnie z dniem objęcia obowiązków na tym stanowisku został mianowany do stopnia majora z grupą uposażenia U:14C. Decyzją Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] pkt 1, K. C. został zwolniony ze stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...] i wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...] - zaszeregowane do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia U:15. Z dniem objęcia obowiązków na tym stanowisku służbowym został mianowany na stopień wojskowy [...]. Zatem K. C. nigdy nie został powołany przez Prokuratora Generalnego na stanowisko równorzędne stanowisku prokuratora prokuratury apelacyjnej, ponieważ odpowiedniki prokuratur apelacyjnych nie funkcjonują w strukturze wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Zgodnie bowiem z art. 116 ust. 2 ustawy o prokuraturze, stanowiskami równorzędnymi prokuratorów w powszechnych i wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury są odpowiednio stanowiska: (1) w Prokuraturze Generalnej i w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej; (2) w prokuraturze okręgowej i w wojskowej prokuraturze okręgowej; (3) w prokuraturze rejonowej i w wojskowej prokuraturze garnizonowej. Dalej organ odwoławczy wskazał, że z dniem rozformowania wydziałów [...], przepis rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury, dotyczący prokuratorów wojskowych prokuratur okręgowych w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach przestępczości zorganizowanej - stał się przepisem martwym. Decyzja Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...], na którą powołuje się K. C., formalnie nie była decyzją o przyznaniu mu wynagrodzenia zasadniczego w stawce siódmej - tj. w wysokości odpowiadającej najniższej stawce wynagrodzenia prokuratora prokuratury apelacyjnej, wraz z dodatkiem za długoletnią pracę, lecz była decyzją o ustaleniu uposażenia (wojskowego) wymienionemu oficerowi, wydaną na podstawie art. 104 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Nie można stwierdzić, że [...] K. C. nabył jakiekolwiek prawo do wynagrodzenia. W okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej wymieniony posiada jako oficer wyłącznie prawo do uposażenia wojskowego. Wysokość tego uposażenia jest zmienna, na co ma wpływ również dodatek wyrównawczy. Wysokość tego dodatku jest zależna w każdym czasie od porównywanego wynagrodzenia prokuratora prokuratury powszechnej. Jeżeli zatem K. C. na mocy stosownej decyzji kadrowej przestał pełnić służbę prokuratorską w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach przestępczości zorganizowanej, tj. wydziale [...] wojskowej prokuratury okręgowej, to tym samym odpadła podstawa prawna do ustalenia, że równorzędnym stanowiskiem dla wymienionego prokuratora jest stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej. Zdaniem organu, nie ma racji odwołujący się twierdząc, że "raz przyznane wynagrodzenie w określonej stawce nie może być obniżone do stawki niższej". K. C. nigdy nie miał ustalonej stawki wynagrodzenia, gdyż w ogóle nie było to możliwe. Przepisy ustawy o prokuraturze, w szczególności dotyczące zasad wynagradzania prokuratorów powszechnych, bezpośrednio nie dotyczą prokuratorów wojskowych będących oficerami. Dlatego też nie znajduje zastosowania, w odniesieniu do tej grupy prokuratorów wojskowych (będących oficerami), norma wyrażona w art. 62 ust. 1ea tej ustawy, na którą powołuje się K. C. Zwrócić bowiem należy uwagę, że zasada wyrażona w art. 62 ust. 3 ustawy o prokuraturze, z której jednoznacznie wynika, że przepisy art. 62 ust. 1-2 tej ustawy stosuje się do prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, niebędących oficerami - a contrario przesądza o braku stosowania tych przepisów, a więc i art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze, względem prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury będących oficerami - w tym K. C. Przepisy ustawy o prokuraturze, dotyczące zasad wynagradzania prokuratorów powszechnych mają zastosowanie w odniesieniu do prokuratorów wojskowych, będących oficerami, tylko w sposób pośredni, w sytuacji ustalania porównywanego wynagrodzenia i uposażenia wojskowego, o czym była mowa powyżej. W żadnym przypadku przepisy ustawy o prokuraturze nie mogą stanowić dla prokuratorów wojskowych będących oficerami, samodzielnej podstawy roszczeń w zakresie uposażenia wojskowego, gdyż względem wyżej wymienionych stosuje się właściwe przepisy uposażeniowe ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Końcowo organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżona obecnie decyzja Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. jest konsekwencją decyzji tegoż organu nr [...] z dnia [...] września 2013 r. Aktualnie K. C. - uwzględniając art. 62 ust. 1ed ustawy o prokuraturze - osiągnął staż na stanowisku, który prokuratora równorzędnej powszechnej prokuratury okręgowej uprawniałby do piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego. Wskazana podwyżka dodatku wyrównawczego została prawidłowo wyliczona w zaskarżonej decyzji. K. C. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. wydaną przez Zastępcę Prokuratora Generalnego - Naczelnego Prokuratora Wojskowego, zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, mające wpływ na treść orzeczenia, tj.: 1) art. 116 ust. 1 i 4 w zw. z art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze oraz w zw. z art. 79 i art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury; 2) art. 62a ust. 1 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 71 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) w zw. z art. 180 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, iż prokuratorzy wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury będący oficerami są zarówno prokuratorami, jak i żołnierzami zawodowymi. Tym samym mają do nich zastosowanie zarówno przepisy ustawy o prokuraturze, jak i ustawy o zawodowej służbie wojskowej. Z treści art. 116 ust. 1 ustawy o prokuraturze wynika jednoznacznie, iż w stosunku do tych prokuratorów funkcję nadrzędną stanowią przepisy ustawy o prokuraturze, zaś przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych mają zastosowanie wyłącznie w sprawach nieuregulowanych przepisami o prokuraturze. Zatem do prokuratorów wojskowych będących oficerami mają zastosowanie wszystkie zasady dotyczące wynagradzania prokuratorów określone w art. 62 ustawy o prokuraturze, w tym również określone w art. 62 ust. 1ea tej ustawy, stanowiące gwarancje wysokości wynagrodzenia i braku możliwości jego obniżenia. Skarżący wskazał, iż organ odwoławczy kierując się treścią art. 116 ust. 4 ustawy o prokuraturze uznał, iż do kwestii uposażenia prokuratorów wojskowych będących oficerami mają zastosowanie wyłącznie przepisy ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a nie ustawy o prokuraturze. Stanowisko to jest błędne. Prokurator wojskowy będący oficerem nabywa bowiem prawo do uposażenia wojskowego w pierwszej kolejności ze statusu prokuratora, a dopiero w drugiej z racji pełnienia zawodowej służby wojskowej. Wynika to wprost z przepisów art. 116 ust. 1 i 4 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 62 ww. ustawy. Zatem to przepisy pragmatyki prokuratorskiej określają zasady przysługiwania i wysokości uposażenia prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury będących oficerami, natomiast przepisy pragmatyki wojskowej określają jedynie wysokość poszczególnych składników tego uposażenia oraz tryb ich przyznawania i ustalania. Skarżący wskazał również, iż powinien skorzystać z ochrony wysokości uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego stosownie do treści art. 79 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Zaznaczył, iż treść ww. przepisu należy odczytywać systemowo, przez pryzmat art. 116 ust. 5 ustawy o prokuraturze, który wprowadza zasadę równości uposażenia prokuratora wojskowego z wynagrodzeniem prokuratora powszechnego. W tej sytuacji obniżenie uposażenia wojskowego poprzez obniżenie kwoty dodatku o charakterze stałym, jakim jest dodatek wyrównawczy dla prokuratorów - jest niedopuszczalne. Zdaniem skarżącego, organ odwoławczy dopuścił się również obrazy przepisów prawa materialnego poprzez niezastosowanie art. 62a ust. 1 ustawy o prokuraturze w zw. z art. 71 § 3 ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych w zw. z art. 180 ust. 5 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Powołane przepisy gwarantują ochronę wysokości wynagrodzenia prokuratorów w sytuacji zmiany ustroju prokuratury, jakim niewątpliwie była likwidacja pionu [...] w strukturze wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, tj. likwidacja Oddziału [...] w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej oraz Wydziałów [...] w [...] i [...]. Zgodnie z ww. przepisami, w sytuacji zmiany ustroju prokuratury, wolno prokuratora przenieść na równorzędne stanowisko do innej prokuratury lub w stan spoczynku z zachowaniem pełnego wynagrodzenia, tj. wynagrodzenia przysługującego skarżącemu na stanowisku prokuratora Wydziału [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej. W obu przypadkach, czy to przeniesienia do innej prokuratury (na inne stanowisko), czy przeniesienia w stan spoczynku, prokurator ma zagwarantowane prawo do zachowania pełnego wynagrodzenia otrzymywanego na stanowisku, które uległo likwidacji. Zatem, wobec przeniesienia skarżącego na inne stanowisko w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, będące następstwem likwidacji struktury [...], winno zostać mu zachowane pełne wynagrodzenie otrzymywane na zlikwidowanym stanowisku w Wydziale [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. W odpowiedzi na skargę Zastępca Prokuratora Generalnego - Naczelnego Prokuratora Wojskowego wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. Dodatkowo wskazał, iż nieprawomocnym wyrokiem z dnia 18 marca 2014 r. (w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2218/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. C. na decyzję Zastępcy Prokuratora Generalnego - Naczelnego Prokuratora Wojskowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...]. Zaznaczył, że w niniejszej sprawie skarżący podnosi zarzuty i argumenty analogiczne do tych, podnoszonych w toku postępowania zakończonego ww. decyzją z [...] października 2013 r. Różnica polega na tym, że poprzednio skarżący posiadał staż w wojskowej prokuraturze okręgowej uprawniający go do dodatku wyrównawczego przyrównywanego do czwartej stawki uposażenia, a obecnie posiadany staż uprawnia go do dodatku wyrównawczego w wysokości wynikającej z przyrównania do piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego prokuratora. Skarżący nie wskazuje na jakiekolwiek nieprawidłowości dotyczące wyliczenia mu dodatku wyrównawczego. Skarżący w istocie kwestionuje prawidłowość i zasadność - jak wskazał - pozbawienia go prawa do dodatku wyrównawczego przyrównywanego do stawki siódmej wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, tj. takiego, jaki otrzymywał wykonując obowiązki służbowe w Wydziale [...] w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...]. Przy piśmie procesowym z dnia [...] stycznia 2015 r. skarżący przesłał: (1) opinię prawną dotyczącą stawek należnych prokuratorom pełniącym służbę w Wydziałach [...] z dnia [...] marca 2013 r., (2) rozporządzenie Rady Ministrów dnia 22 lutego 2005 r. w sprawie ustalenia stanowisk prokuratorów, asesorów i aplikantów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych ze stanowiskami prokuratorów, asesorów i aplikantów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 39, poz. 366), celem dołączenia do akt sprawy. W piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2015 r. skarżący złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów poprzez: (1) wystąpienie przez Sąd do Ministra Obrony Narodowej, Ministra Sprawiedliwości, Prokuratora Generalnego oraz Naczelnego Prokuratora Wojskowego o nadesłanie dokumentów dotyczących zniesienia wydziałów [...] w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury, (2) zwrócenie się do kancelarii Sejmu i Senatu RP o nadesłanie uzasadnienia wprowadzenia do ustawy o prokuraturze art. 62 ust. 1ea. W piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2015 r. zatytułowanym "Uzupełnienie skargi" skarżący powołał art. 116 ustawy o prokuraturze, art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o zmianie ustawy - Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 56, poz. 459) oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. Nr 56, poz. 339) wskazując, iż - w jego ocenie - określenie "na danym stanowisku prokuratorskim" oznacza pełnienie obowiązków prokuratora w danej prokuraturze (danego rzędu), a nie - jak wywodzi organ - na określonym stanowisku (w określonym wydziale) danej prokuratury. Stosownie zaś do art. 61 ust. 1ea ustawy o prokuraturze, w sytuacji przeniesienia prokuratora na inne równorzędne stanowisko służbowe, odbywa się ono z zachowaniem dotychczasowego jego wynagrodzenia. Przy piśmie procesowym z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżący przesłał: (1) pismo z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] podpisane przez Dyrektora Departamentu [...] MON, (2) pismo z dnia [...] listopada 2012 r. nr L.dz. [...] Zastępcy Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego skierowane do Dyrektora Departamentu Prawnego MON dotyczące uzgodnienia projektu rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości zmieniającego rozporządzenie - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury - celem ich dołączenia do akt sprawy. Obecny na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi oraz o oddalenie wniosku dowodowego zawartego w piśmie procesowym skarżącego z dnia [...] lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, iż ustawa o prokuraturze normuje kwestie związane z działalnością i organizacją prokuratury, obowiązkami i prawami prokuratorów oraz odpowiedzialnością dyscyplinarną prokuratorów. Rozdział 8 ww. ustawy zawiera unormowania szczególne dotyczące prokuratorów wojskowych i wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Oznacza to, iż przepisy tego rozdziału odmiennie niż przepisy rozdziałów poprzednich, regulują kwestie związane z zatrudnieniem na stanowisku prokuratora w wojskowej jednostce organizacyjnej prokuratury, tj. wyznaczaniem, przenoszeniem i zwalnianiem ze stanowisk służbowych, delegowaniem prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, kar dyscyplinarnych za przewinienia dyscyplinarne i wykroczenia. Z treści art. 116 ust. 1 ustawy o prokuraturze wynika, że do prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, stosuje się w sprawach nieuregulowanych niniejszą ustawą przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych lub służby okresowej z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. Natomiast art. 116 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że uposażenie prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, określają przepisy o uposażeniu żołnierzy. Należy zaznaczyć, iż stosunek służbowy prokuratora wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury jest stosunkiem mieszanym, gdyż jest on normowany przez dwie ustawy: ustawę o prokuraturze, a poprzez treść art. 116 ust. 1 tej ustawy, również przez ustawę o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Skarżący pełnił zawodową służbę wojskową, zatem w stosunku do niego miał zastosowanie art. 111 ust. 1 ustawy o prokuraturze, z którego treści wynika, iż prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, będących oficerami, wyznacza na stanowiska służbowe, przenosi i zwalnia z nich Minister Obrony Narodowej na wniosek Naczelnego Prokuratora Wojskowego, w trybie określonym w przepisach ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o prokuraturze skarżący - K. C. z dniem [...] stycznia 2010 r. został powołany przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej. W następstwie powyższego, decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] pkt 2 z dnia [...] grudnia 2009 r. skarżący został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego prokuratora Działu [...] Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w [...] i z dniem [...] stycznia 2010 r. wyznaczony na stanowisko służbowe prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...]. Z dniem objęcia obowiązków na tym stanowisku skarżący został mianowany na stopień majora z grupą uposażenia U:14C. Na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2013 r. zmieniającego rozporządzenie - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2013 r., poz. 347), z dniem [...] kwietnia 2013 r. zniesiony został Wydział [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. W związku z powyższym, decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] pkt 1 z dnia [...] kwietnia 2013 r. skarżący został zwolniony ze stanowiska prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...] i wyznaczony z dniem [...] kwietnia 2013 r. na stanowisko służbowe prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...] - zaszeregowane do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia U:15. Z dniem objęcia obowiązków na tym stanowisku służbowym skarżący został mianowany na stopień wojskowy [...]. Istota sporu w sprawie niniejszej sprowadza się do ustalenia, czy przyznanie skarżącemu - decyzją Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. (i kolejnymi decyzjami wydanymi do dnia [...] września 2013 r.), na zasadzie art. 62 ust. 1, 1a, 1ba, 1g i 1h ustawy o prokuraturze oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom - wynagrodzenia zasadniczego w stawce siódmej (tj. w wysokości odpowiadającej najniższej stawce wynagrodzenia prokuratora prokuratury apelacyjnej), daje skarżącemu status równy prokuratorowi apelacyjnemu - na zasadzie przepisów art. 116 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 62 ust. 1ea i art. 62a ust. 1 ustawy o prokuraturze oraz, czy w decyzji Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. i w utrzymującej ją w mocy decyzji Zastępcy Prokuratora Generalnego - Naczelnego Prokuratora Wojskowego z dnia [...] stycznia 2014 r. stawka siódma tego uposażenia - właściwego dla prokuratora apelacyjnego - powinna zostać mu zachowana. W ocenie Sądu, na tak postawione pytania należy odpowiedzieć przecząco z powodów poniżej przedstawionych, przy czym Sąd w składzie orzekającym podziela pogląd zaprezentowany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w nieprawomocnym wyroku z dnia 18 marca 2014 r. o sygn. akt II SA/Wa 2218/13, który zapadł w analogicznym stanie prawnym oraz w zbliżonym stanie faktycznym. W okolicznościach faktycznych sprawy zakończonej wydaniem decyzji Zastępcy Prokuratora Generalnego Naczelnego Prokuratora Wojskowego z dnia [...] października 2013 r. nr [...] (na którą skarga została oddalona wskazanym powyżej wyrokiem Sądu), skarżący posiadał staż w wojskowej prokuraturze okręgowej uprawniający go do dodatku wyrównawczego przyrównywanego do czwartej stawki uposażenia, a obecnie posiadany staż uprawnia go do dodatku wyrównawczego w wysokości wynikającej z przyrównania do piątej stawki wynagrodzenia zasadniczego prokuratora. W niniejszej sprawie skarżący nie wskazuje na jakiekolwiek nieprawidłowości dotyczące samego wyliczenia dodatku wyrównawczego. Kwestionuje natomiast zasadność - jak wskazał - pozbawienia go prawa do dodatku wyrównawczego przyrównywanego do stawki siódmej wynagrodzenia zasadniczego prokuratora, tj. takiego, jaki otrzymywał wykonując obowiązki służbowe w Wydziale [...] w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...]. Marginalnie Sąd zauważa, że analogiczne - jak w sprawie niniejszej - zagadnienie prawne było przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawach o zbliżonych stanach faktycznych (sygn. akt II SA/Wa 1629/13 oraz II SA/Wa 1702/13), w których zapadły wyroki oddalające skargę. Analiza przepisów art. 62 ust. 1ba oraz ust. 1eb ustawy o prokuraturze wskazuje, że prokurator nabywa prawo do stawki siódmej jedynie w dwóch przypadkach: albo poprzez wyznaczenie na stanowisko w prokuraturze apelacyjnej (gdzie stawka siódma jest stawką najniższą), albo poprzez odpowiednio długi staż w prokuraturze okręgowej - w wyniku którego po kolejnych pięcioletnich okresach pracy prokurator otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w stawkach od czwartej do ósmej. Dodać przy tym należy, iż aby osiągnąć poziom stawki siódmej, która w prokuraturze okręgowej jest przedostatnia pod względem wysokości (wyżej cytowane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 2 kwietnia 2010 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom) - prokurator powinien przepracować na stanowisku prokuratora prokuratury okręgowej 15 lat. Skarżący, jakkolwiek odwołuje się do powyższych przepisów, to swoje prawo do zachowania siódmej stawki wynagradzania wywodzi z faktu prawnego - wydanej w jego sprawie decyzji Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r., mocą której - na zasadzie art. 62 ust. 1, 1a, 1ba, 1g i 1h ustawy o prokuraturze oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2009 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom - przyznano mu wynagrodzenie zasadnicze w stawce siódmej. Zatem powyższa stawka została przyznana skarżącemu nie jako stała stawka wynagrodzenia, ale stawka przysługująca nie wprost z przepisów ustawy o prokuraturze, lecz z mocy stosownego rozporządzenia, w związku z wykonywanymi przez skarżącego zadaniami w określonej komórce prokuratury okręgowej - Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] w Wydziale [...] i wynikająca z przypisania skarżącego, będącego prokuratorem okręgowym, do tego Wydziału. Nie można zatem uznać, aby takie przypisanie skarżącemu wynagrodzenia w stawce siódmej, na mocy przepisu rozporządzenia, na czas pracy w Wydziale [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], kreowało pełnienie wówczas przez niego stanowiska równorzędnego (w pojęciu hierarchicznym) ze stanowiskiem prokuratora apelacyjnego. Rozstrzygnięcie to kreowało jedynie, w określonym powyżej przedziale czasowym, otrzymywanie uposażenia w stawce siódmej. Odwrotne rozumowanie prowadziłoby do wniosku, iż nie wyłącznie ustawa o prokuraturze (art. 62 ust. 1ba oraz ust. 1eb), ale także akt niższej rangi, jakim jest rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 lipca 2012 r. w sprawie ustalenia szczegółowego wykazu stanowisk i funkcji prokuratorów i asesorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury równorzędnych pod względem wynagrodzenia i uposażenia ze stanowiskami i funkcjami prokuratorów i asesorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. z 2012 r., poz. 825) kształtują zasady nabywania statusu prokuratora apelacyjnego. Na mocy tego rozporządzenia (a także uchylonego przez nie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 23 marca 2010 r. - Dz. U. Nr 49, poz. 288 oraz poprzedzającego go rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 marca 2009 r. - Dz. U. Nr 56, poz. 460), prokuratorom wojskowej prokuratury okręgowej w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach przestępczości zorganizowanej przysługiwał niejako dodatkowy element finansowy z tytułu pełnienia służby w tej specyficznej komórce organizacyjnej wojskowej prokuratury okręgowej, w postaci przyrównania ich uposażenia do wynagrodzenia prokuratora prokuratury apelacyjnej. Innymi słowy, prokuratorzy ci nie nabywali prawa do stawki siódmej, jako najniższej w prokuraturze apelacyjnej, gdyż nie spełniali ku temu warunków ustawowych, a jedynie nabywali uprawnienie do otrzymywania wynagrodzenia prokuratora prokuratury apelacyjnej przez okres wykonywania obowiązków w komórce organizacyjnej właściwej w sprawach przestępczości zorganizowanej. Z chwilą zakończenia wykonywania obowiązków w powołanej komórce organizacyjnej, przedmiotowe uprawnienie do zwiększonego wynagrodzenia przestało przysługiwać i z tego powodu decyzje, wydane w związku z objęciem przez skarżącego stanowiska w innym Wydziale w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...], nie mogły przyznać mu wynagrodzenia w siódmej stawce. Nabycie na podstawie powyższych przepisów prawa uprawnienia do otrzymywania siódmej stawki wynagrodzenia było ściśle ograniczonym prawem, przyznanym jedynie na czas pracy danego prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej w komórce organizacyjnej, właściwej [...]. Zatem zwiększenie stawki wynagrodzenia było jedynie czasowe. Regulacja ta ma więc charakter wyjątkowy, gdy te specyficzne zasady przyznawania stawki siódmej wynagrodzenia porówna się z zasadami przyznawania innych stawek wynagradzania. Ta specyfika, leżąca u genezy przyznania skarżącemu rzeczonej stawki wynagrodzenia, wskazuje także na okresowy charakter zwiększenia stawki wynagrodzenia. Wobec powyższego brak jest podstaw do powoływania się przez skarżącego na zasady zawarte w art. 180 ust. 5 Konstytucji RP i regulacje dotyczące praw nabytych, w tym wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 marca 2013 r. (sygn. akt K 27/12), gdyż skarżący nie nabył stałego prawa do stawki siódmej wynagrodzenia, albowiem nigdy nie został on wyznaczony na stanowisko prokuratora prokuratury apelacyjnej, ani też nie posiadał odpowiednio długiego stażu pracy w prokuraturze okręgowej, aby takie stanowisko uzyskać. Stawka ta przysługiwała mu jedynie na okres pracy w Wydziale [...] Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...]. Wbrew argumentacji skarżącego zawartej w skardze oraz w piśmie uzupełniającym skargę z dnia [...] sierpnia 2015 r., jego uprawnienia do dalszego zachowania siódmej stawki wynagrodzenia nie można także wyprowadzać z art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze. Zgodnie z treścią ww. przepisu, jeżeli przed objęciem stanowiska prokuratorskiego prokurator zajmował inne, odpowiednio równorzędne, stanowisko prokuratorskie lub sędziowskie, na obejmowanym stanowisku przysługuje mu wynagrodzenie zasadnicze w stawce nie niższej od stawki, w której przysługiwało mu na stanowisku zajmowanym poprzednio. Jak już wyżej wskazano, K. C. został powołany na stanowisko prokuratora okręgowego z dniem [...] stycznia 2010 r. (akt powołania przez Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z dnia [...] listopada 2009 r.). W związku ze zniesieniem, z dniem [...] kwietnia 2013 r., Wydziału [...] w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...], Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] pkt 1 z dnia [...] kwietnia 2013 r. wyznaczył K. C., zajmującego (od 2010 r.) stanowisko prokuratorskie prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...], na stanowisko wojskowe w konkretnej komórce organizacyjnej w tej prokuraturze (Wydział [...]). Zatem w przypadku skarżącego nastąpiła jedynie zmiana wydziału w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w [...]. Skarżący od 2010 r. i nadal piastuje niezmiennie stanowisko prokuratora okręgowego. Zmiana wydziału w ramach Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] nie spowodowała zmiany jego statusu prokuratorskiego. W rozumieniu przepisu art. 62 ust. 1ea ustawy o prokuraturze równorzędnym stanowiskiem dla stanowiska prokuratora apelacyjnego, będzie np. stanowisko sędziego sądu apelacyjnego, otrzymującego wynagrodzenie zasadnicze z ósmej stawki, który zrzekł się swego urzędu sędziowskiego i został powołany na stanowisko prokuratorskie prokuratora prokuratury apelacyjnej. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wyżej wymienione uregulowania ustawy o prokuraturze nie zezwalają na zachowanie - na obecnie zajmowanym przez skarżącego stanowisku - siódmej grupy wynagrodzenia. Możliwości takiej nie można również wywodzić z art. 79 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Przepis ten stanowi, iż żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe zaszeregowane do niższej grupy uposażenia zachowuje prawo do stawki uposażenia zasadniczego pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia zasadniczego. W ocenie Sądu, powyższy przepis nie może być stosowany w niniejszym przypadku, gdyż sytuacja skarżącego nie dotyczy wyznaczenia na stanowisko służbowe w strukturze wojskowej, ale w strukturze organów ścigania. Przepis art. 79 odnosi się do żołnierzy wyznaczonych na stanowisko zaszeregowane do niższej grupy uposażenia, co wprost wynika z jego treści, a nie na niższe stanowisko służbowe. Zgodnie z definicjami zawartymi w art. 6 ust. 1 pkt 5 i 6 wojskowej ustawy pragmatycznej, o tym czy stanowisko jest wyższe, czy równorzędne decyduje stopień etatowy tego stanowiska, a nie grupa uposażenia. W konsekwencji o wyznaczeniu na niższe stanowisko służbowe w przypadku skarżącego (będącego [...]) można by mówić wówczas, gdyby został wyznaczony na stanowisko zaszeregowane do stopnia etatowego kapitana. Cytowany przepis, używając określenia "uposażenie zasadnicze" odnosi je do tego pojęcia w rozumieniu ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, czyli uposażenia przysługującego żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym przez niego stanowisku wojskowym (art. 78 ust. 1 ww. ustawy). Skarżący wspomnianą wyżej decyzją kadrową Ministra Obrony Narodowej został wyznaczony na stanowisko zaszeregowane do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia (U:15), a więc na stanowisko wyższe niż poprzednio zajmowane. Zatem przywołanie przez skarżącego przepisu art. 79 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych jest w tym przypadku nieuprawnione zarówno na gruncie wojskowej ustawy pragmatycznej, jak i z uwagi na to, iż w istocie spór co do wysokości wynagrodzenia skarżącego nie wynika z jego stanowiska w wojsku ale z przesunięcia go, w określonej sytuacji, do innego wydziału w ramach tej samej prokuratury. Spór ten można zatem rozstrzygnąć jedynie w oparciu o przepisy ustawy o prokuraturze, o czym była mowa powyżej. W konkluzji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wojskowego Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nie naruszają prawa w stopniu obligującym do eliminacji z obrotu prawnego, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Końcowo zauważyć należy, iż zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Przepis ten nie przewiduje wystąpienia przez Sąd do organów administracyjnych czy innych instytucji, o co wnioskował skarżący w piśmie z dnia [...] lutego 2015 r., o nadesłanie określonych dokumentów. Przewiduje on natomiast, przy łącznym spełnieniu powyższych warunków, możliwość przeprowadzenia przez Sąd dowodu z dokumentów złożonych do akt postępowania sądowego. W związku z powyższym ww. wniosek skarżącego podlegał oddaleniu. Natomiast treść dokumentów złożonych przez skarżącego do akt za pismami z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz z dnia [...] sierpnia 2015 r. nie podważa, zdaniem Sądu, zaprezentowanej powyżej oceny legalności zaskarżonej decyzji. W szczególności, prawne i faktyczne przyczyny zniesienia wydziałów [...] w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury pozostają bez wpływu na dokonaną przez organ odwoławczy wykładnię powołanych wyżej przepisów prawa dotyczących przyznania skarżącemu dodatku wyrównawczego w określonej wysokości. Mając na względzie wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.