II SA/Wa 641/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Ewa Grochowska - Jung (spr.), WSA Joanna Kube, Protokolant Łukasz Mazur, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2008 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej - oddala skargę. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2008 r. wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 10 ustawy z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 176, poz. 1242), po rozpatrzeniu odwołania W. K. od rozkazu Szefa [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie zwolnienia oficera z zawodowej służby wojskowej, wskutek pozbawienia żołnierza wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa: 1. uchylił zaskarżony rozkaz w części dotyczącej daty zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i ustalił nową datę zwolnienia na dzień 31 marca 2008 r.; 2. w pozostałej części zaskarżony rozkaz utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, iż decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. Dyrektor Biura Ochrony Informacji Niejawnych Służby Kontrwywiadu Wojskowego cofnął W. K., zajmującemu stanowisko służbowe specjalisty w Oddziale Logistyki Dowództwa [...], poświadczenie bezpieczeństwa nr [...], upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "Tajne". Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Prezesa Rady Ministrów RP nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. Jak wynika z uzasadnień wymienionych decyzji, przesłanką cofnięcia oficerowi poświadczenia bezpieczeństwa była okoliczność dwukrotnego skazania go za przestępstwa umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego: wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] marca 2003 r. na łączną karę grzywny oraz wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. również na łączną karę grzywny. Rozkazem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. Szef [...] zwolnił W. K. z zawodowej służby wojskowej, na podstawie art. 112 pkt 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 z późn. zm.), tj. wskutek pozbawienia żołnierza wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa, od powyższego rozkazu oficer złożył odwołanie, w którym wskazał, że na decyzję Prezesa Rady Ministrów RP nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. w sprawie cofnięcia mu poświadczenia bezpieczeństwa złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i że skarga ta nie została dotąd prawomocnie rozstrzygnięta. Następnie w piśmie z dnia 9 stycznia 2008 r. W. K. poinformował organ wojskowy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wymienioną skargę oraz, że od powyższego orzeczenia wniósł on do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną. Oficer przedstawił również odpis postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] października 2007 r. (sygn. akt [...]), którym Sąd ten zarządził zatarcie skazania oficera wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] marca 2003 r. oraz odpis postanowienia Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] października 2007 r. (sygn. akt [...]), którym Sąd ten zarządził zatarcie skazania zainteresowanego wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2004 r. Zgodnie z dołączonymi do pisma zawiadomieniami Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2007 r., obydwa wymienione postanowienia stały się prawomocne od dnia 3 listopada 2007 r. i podlegają wykonaniu. Rozpoznając odwołanie, Minister Obrony Narodowej wskazał, że decyzja Prezesa Rady Ministrów RP nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. w sprawie cofnięcia oficerowi poświadczenia bezpieczeństwa jest decyzją ostateczną podlegającą wykonaniu, a złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ani też skargi kasacyjnej do NSA nie wstrzymuje jej wykonania. Z tych powodów Szef Sztabu Generalnego WP był uprawniony do wydania rozkazu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie zwolnienia oficera z zawodowej służby wojskowej wskutek pozbawienia żołnierza wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa. Ponadto, jak wynika ze sporządzonej opinii Szefa Oddziału Kadr Wsparcia Logistycznego Departamentu Kadr, w siłach Zbrojnych brak jest stanowiska służbowego o stopniu etatowym majora w korpusie osobowym logistyki, na którym nie byłoby wymagane posiadanie poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "Tajne". W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jako sprzecznej z prawem oraz wstrzymanie jej wykonania. Skarżący podniósł, iż zaskarżona decyzja nie uwzględnia okoliczności, iż Wojskowy Sąd Okręgowy w W. na posiedzeniu w dniu [...] października 2007 r. zarządził zatarcie skazania go wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. Wskazał również, iż z uwagi na treść art. 45 ust. 2a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zaistniałej sytuacji winien zostać przeniesiony do rezerwy kadrowej. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe argumenty faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola decyzji administracyjnych ograniczona jest zatem do badania zgodności tych rozstrzygnięć z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Dlatego Sąd nie może badać celowości decyzji realizujących określoną politykę kadrową, jeżeli tylko mieszczą się w ramach prawa i nie stanowią jego nadużycia. Badając legalność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji, Sąd nie stwierdził uchybień prawa, które mogłyby skutkować ich uchyleniem lub stwierdzeniem nieważności. Na wstępie należy podać, że ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 179, poz. 1750 ze zm.) przewiduje zarówno przypadki obligatoryjnego, jak i fakultatywnego zwolnienia ze służby. Podstawę materialnoprawną decyzji o zwolnieniu skarżącego z zawodowej służby wojskowej stanowił przepis art. 112 pkt 2 w zw. z art. 115 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 10 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 17 marca 2004 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 50, poz. 483). Zgodnie z art. 112 pkt 2 powołanej ustawy żołnierza zawodowego można zwolnić z zawodowej służby wojskowej wskutek odmowy wydania lub pozbawienia żołnierza wymaganego poświadczenia bezpieczeństwa. W sprawie bezspornym jest, że decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. Dyrektor Biura Ochrony Informacji Niejawnych Kontrwywiadu Wojskowego cofnął W. K. poświadczenie bezpieczeństwa nr [...] upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "Tajne". Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Prezesa Rady Ministrów RP nr [...] z dnia [...] maja 2007 r. Przesłanką cofnięcia oficerowi poświadczenia bezpieczeństwa była okoliczność dwukrotnego skazania go za przestępstwa umyślne, ścigane z oskarżenia publicznego: wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] marca 2003 r. na łączną karę grzywny oraz wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w W. dnia [...] kwietnia 2004 r. również na łączną karę grzywny. Decyzja Prezesa Rady Ministrów RP z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] była decyzją ostateczną podlegającą wykonaniu. Złożenie przez skarżącego skargi na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 27 listopada 2007 r. sygn. II SA/Wa 1303/07 skargę oddalił, a następnie złożenie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wstrzymuje jej wykonania. Tak więc, organ upoważniony był do podjęcia działań w przedmiocie zwolnienia skarżącego z zawodowej służby wojskowej. Należy również wskazać, iż dowódca jednostki nie skorzystał z uprawnienia wynikającego z § 10 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia i nie wnioskował o zatrzymanie żołnierza w dalszej służbie wojskowej. Na podkreślenie zasługuje fakt, że organ podejmując decyzję o zwolnieniu skarżącego z zawodowej służby wojskowej podał powody, dla których nie jest możliwe dalsze pozostawienie żołnierza w służbie, bowiem, jak wynika ze sporządzonej opinii Szefa Oddziału Kadr Wsparcia Logistycznego Departamentu Kadr, w Siłach Zbrojnych brak jest stanowiska służbowego w stopniu etatowym majora w Korpusie Logistyki, na którym nie byłoby wymagane poświadczenie bezpieczeństwa upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą "Tajne". Odnosząc się do zarzutu skarżącego, nie ma zastosowania przez organ art. 45 ust. 2a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wskazać należy, iż zgodnie z dyspozycją art. 45 ust. 1 żołnierza zawodowego zwalnia się z zajmowanego stanowiska służbowego: 1) jeżeli wojskowa komisja lekarska orzekła jego niezdolność do pełnienia zawodowej służby wojskowej w określonych jednostkach wojskowych albo na zajmowanym stanowisku służbowym; 2) gdy zlikwidowano zajmowane przez niego stanowisko służbowe; 3) gdy upłynął termin kadencji określony w decyzji o wyznaczeniu na stanowisko służbowe; 2) wskutek wymierzenia kary dyscyplinarnej odwołania z zajmowanego stanowiska służbowego. 2. Żołnierza zawodowego można zwolnić z zajmowanego stanowiska służbowego w przypadku: 1) zaistnienia potrzeb Sił Zbrojnych; 2) wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia żołnierzowi zawodowemu poświadczenia bezpieczeństwa o klauzuli wymaganej na tym stanowisku. 2a. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, żołnierza zawodowego wyznacza się na równorzędne lub wyższe stanowisko służbowe albo przenosi się do rezerwy kadrowej na okres nie krótszy niż 6 miesięcy. 2b. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, żołnierza zawodowego przenosi się do rezerwy kadrowej na czas prowadzonego postępowania. Na zwolnione stanowisko służbowe nie wyznacza się do czasu zakończenia postępowania w sprawie cofnięcia żołnierzowi zawodowemu poświadczenia bezpieczeństwa innego żołnierza zawodowego, a powierza się obowiązki służbowe na tym stanowisku innemu żołnierzowi zawodowemu w trybie określonym w art. 25. 3. Żołnierza zawodowego w przypadkach wymienionych w ust 1 i 2 oraz żołnierza zawodowego pozostającego w rezerwie kadrowej zwalnia się z zawodowej służby wojskowej, gdy odmówi pełnienia służby na innym równorzędnym lub wyższym stanowisku służbowym. Wskazać należy, iż przepis art. 45 ust. 2a nie ma zastosowania do sytuacji skarżącego, który został zwolniony z zawodowej służby wojskowej na podstawie art. 112 pkt 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Mając na uwadze, iż zaskarżona decyzja znajduje potwierdzenie w obowiązujących przepisach prawa materialnego i nie narusza przepisów postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.