II SA/Wa 644/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak (spr.) Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung Andrzej Kołodziej Protokolant Maria Zawada po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2009 r. 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] lutego 2010 r., po rozpatrzeniu odwołania R. M. (dalej jako skarżący), utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty w P. z dnia [...] sierpnia 2009 r. odmawiającą nadania skarżącemu stopnia nauczyciela dyplomowanego. Do wydania decyzji doszło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: [...] Kurator Oświaty w P. decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., działając na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm. – dalej jako "ustawa KN") i art. 31 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), w związku z art. 104 i art. 107 Kpa, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego, odmówił skarżącemu nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że skarżący, ubiegając się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego, w dniu [...] czerwca 2009 r. złożył do Kuratora Oświaty wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego. Powołana Komisja Kwalifikacyjna stwierdziła, że skarżący spełnił wymagania określone w art. 9b ust. 1 ustawy KN, tj.: posiada stopień nauczyciela mianowanego, odbył staż zakończony uzyskaniem pozytywnej oceny dorobku zawodowego, posiada wymagane kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela. Komisja dokonała analizy dorobku zawodowego skarżącego na podstawie przedłożonej przez nauczyciela dokumentacji i przeprowadzonej rozmowy. W ocenie Komisji, skarżący nie spełnił wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego określonych w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 260, poz. 2593 ze zm.). Komisja ustaliła, że skarżący nie uzyskał pozytywnych efektów w pracy dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej na skutek wdrożenia działań mających na celu doskonalenie pracy własnej i podniesienie jakości pracy w szkole, a zatem nie wypełnił wymogów określonych w § 8 ust. 2 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia. Podniosła, że podejmowane przez skarżącego działania w okresie stażu w ograniczonym stopniu przyczyniły się do doskonalenia warsztatu i metod pracy własnej i podniesienia jakości pracy szkoły. Ponadto Komisja wskazała, że skarżący nie spełnił wymogów określonych w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, zgodnie z którym powinien opracować i wdrożyć program działań edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych lub innych związanych odpowiednio z oświatą, pomocą społeczną lub postępowaniem w sprawach nieletnich. Zdaniem Komisji skarżący przedstawił cztery opracowania dotyczące wdrożenia programów edukacyjnych, które nie potwierdzają umiejętności konstruowania programów edukacyjnych i dokonywania ewaluacji swoich działań. Dodatkowo Komisja ustaliła, że skarżący przedstawił zaświadczenia ukończonych kursów, które nie wpłynęły na poszerzenie zakresu działań szkoły, a w związku z tym skarżący nie spełnił również wymogu określonego w § 8 ust. 2 pkt 4 lit. "c" rozporządzenia, zgodnie z którym powinien poszerzyć zakres działań szkoły, w szczególności dotyczących zadań dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych. Komisja przyjęła również, że skarżący nie wykonał zadań, które przyczyniły się do uzyskania znaczących osiągnięć w pracy zawodowej, zatem nie spełnił warunku określonego w § 8 ust. 2 pkt 4 lit "f" rozporządzenia. W konsekwencji Komisja Kwalifikacyjna stwierdziła, że skarżący nie uzyskał jej akceptacji. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący nie zgodził się z opinią Komisji Kwalifikacyjnej o niespełnieniu przez niego wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego określonych w rozporządzeniu. Szczegółowo odniósł się do ocen przedstawionych przez tę Komisję. Wskazał na projekty, warsztaty, kursy, które organizował lub w nich uczestniczył, a które przyniosły pozytywne efekty w pracy dydaktycznej, jak i wychowawczej, jak również przyczyniły się do podniesienia jakości pracy szkoły. Wyjaśnił, iż wszystkie programy, które prowadził przed ich wdrożeniem do pracy były zatwierdzane przez osoby doświadczone i kompetentne w zakresie konstruowania programów, które z uwagi na specyfikę prowadzonych zajęć były na bieżąco ewaluowane. Podniósł, że w swojej pracy poszerzał zakres działań szkoły dotyczący zadań dydaktycznych, wychowawczych lub opiekuńczych poprzez koordynację projektu, mającego na celu dostarczenie innowacyjnych i motywujących materiałów do nauki, współpracę z inną szkołą, jak i w ramach projektu sektorowego, a także poprzez organizowanie zajęć pozalekcyjnych. Dodatkowo oświadczył, że uzyskał osiągnięcia w pracy zawodowej, które zostały udokumentowane, choć nie zostały dostrzeżone przez Komisję. Jednocześnie podniósł, że gdyby Komisja podczas rozmowy kwalifikacyjnej zadała pytania dotyczące tych punktów rozporządzenia wskazanych w decyzji, to mógłby się do nich ustosunkować i wyjaśnić wątpliwości Komisji. Wnosił nadto o sprawdzenie, czy nie zostały naruszone procedury Kodeksu postępowania administracyjnego, albowiem rozmowę kwalifikacyjną miał [...] lipca 2009 r., a o wydanej decyzji został skutecznie poinformowany [...] września 2009 r. Minister Edukacji Narodowej wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] lutego 2010 r. utrzymał w mocy decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2009 r. W uzasadnieniu wskazał, że organ sprawujący nadzór pedagogiczny jest związany merytorycznym stanowiskiem Komisji w sprawie udzielenia bądź nieudzielania nauczycielowi akceptacji. Nauczycielowi, który nie uzyskał akceptacji Komisji, odmawia się nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Organ odwoławczy nie ma kompetencji do merytorycznego weryfikowania odmowy udzielenia akceptacji przez Komisję lub zmiany dokonanej przez Komisję oceny i w konsekwencji do nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego wbrew stanowisku Komisji. Organ podał, że w toku postępowania odwoławczego przeprowadzono postępowanie nadzorcze. W jego wyniku, w postępowaniu kwalifikacyjnym przeprowadzonym na wniosek skarżącego, nie stwierdzono naruszenia przepisów i ustalono, że skład powołanej Komisji został wyznaczony zgodnie z przepisami art. 9g ust. 3 i ust. 5 ustawy KN. W skład Komisji weszli: przedstawiciel organu sprawującego nadzór pedagogiczny, dyrektor szkoły, przedstawiciel związku zawodowego oraz eksperci o specjalności zawodowej w zakresie nauczania początkowego, przedsiębiorczości, technik informacyjnych, teoretycznych przedmiotów zawodowych, techniki, informatyki oraz matematyki posiadający doświadczenie zawodowe w pracy w szkole podstawowej, gimnazjum, szkole zawodowej oraz liceum ogólnokształcącym. Powołana Komisja dokonała analizy dokumentacji, przeprowadziła rozmowę kwalifikacyjną ze skarżącym i wystawiła oceny według skali punktowej od 0 do 10, a średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków Komisji wyniosła 5,75 punktów. W związku z tym, że średnia arytmetyczna punktów nie wyniosła 7 punktów, Komisja orzekła o niewydaniu akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego. Z przebiegu prac Komisji sporządzony został protokół, w którym zawarto uzasadnienie oceny Komisji. Ponadto Minister podał, iż protokół Komisji odniósł się do spełniania przez skarżącego wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, gdyż Komisja wskazała na okoliczności mające wpływ na ocenę punktową i jednocześnie na wymagania, których spełnienia nie mogła uznać. Zatem uzasadnienie Komisji – zdaniem organu odwoławczego – spełniało wymogi prawidłowego uzasadnienia. Ustosunkowując się do zarzutów skargi na pracę Komisji Kwalifikacyjnej, organ uznał, że skład Komisji został ustalony prawidłowo i zgodnie z przepisami § 10 rozporządzania. Zgodnie z nim w skład Komisji wchodzą eksperci posiadający kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole tego samego typu i rodzaju co szkoła, w której nauczyciel jest zatrudniony, z których co najmniej jeden jest zatrudniony w szkole tego samego typu i rodzaju oraz co najmniej jeden naucza tego samego przedmiotu lub prowadzi ten sam rodzaj zajęć, co nauczyciel. Dodatkowo organ podkreślił, że informacja o udzielonych przez nauczyciela odpowiedziach na pytania Komisji, a przede wszystkim rozmowa kwalifikacyjna stanowią element postępowania, które prowadzi do wydania oceny poszczególnych członków Komisji i w efekcie do udzielenia lub odmowy udzielenia akceptacji w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego. W związku z powyższym, po zbadaniu materiału dowodowego oraz analizie stanu faktycznego, Minister nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji Kuratora Oświaty z dnia [...] sierpnia 2009 r. Skargę na decyzję Ministra Edukacji Narodowej złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. M. W jej motywach wskazał na naruszenie prawa, tj. § 10 rozporządzenia, dotyczącego składu Komisji. Podał, że organ w uzasadnieniu decyzji powołał się na treść § 10 rozporządzenia, który nie obowiązywał w dniu wydania decyzji w jego spawie. W konsekwencji wyrok NSA, do którego odwołał się organ, nie może mieć w sprawie zastosowania. Skarżący podniósł nadto, że dyrektor nie wydał mu oceny dorobku zawodowego w terminie zakreślonym przepisami rozporządzenia, jak również nie wywiązał się ze swoich obowiązków nałożonych przepisem § 4 rozporządzenia. Zarzucił również, że nie otrzymał decyzji [...] Kuratora Oświaty w terminie do [...] sierpnia 2009 r., tak jak stanowią przepisy. Nastąpiło to dopiero [...] września 2009 r., w związku z czym nie mógł [...] września 2009 r. złożyć wniosku o dodatkowy staż. Jako naruszenie prawa uznał przekroczenie terminu załatwienia sprawy z obrazą przepisów art. 36 i 37 Kpa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoją dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Dokonując oceny zasadności wniesionej przez R. M. skargi na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z [...] lutego 2010 r., Sąd doszedł do przekonania, że skarga ta zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie ze wszystkich powodów w niej podanych. Kwestie związane z awansem zawodowym nauczycieli uregulowane są w ustawie – Karta Nauczyciela. W rozdziale 3 tego aktu prawnego zostały określone wymagania kwalifikacyjne, zaś w rozdziale 3a znalazły się unormowania dotyczące awansu zawodowego nauczycieli. W świetle art. 9b ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a i 3 oraz art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy – Karta Nauczyciela warunkiem nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Organ podejmujący decyzję w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego związany jest stanowiskiem komisji kwalifikacyjnej w sprawie udzielenia bądź nieudzielenia nauczycielowi akceptacji. Zarówno przepisy ustawy – Karta Nauczyciela, jak i rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, nie zwierają bowiem uregulowania umożliwiającego zmianę oceny komisji kwalifikacyjnej. Oznacza to, że nauczycielowi, który nie spełnia powyższych warunków, organ sprawujący nadzór pedagogiczny odmawia, w drodze decyzji administracyjnej, nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, ze wskazaniem warunków, których nauczyciel nie spełnia (art. 9b ust. 6 w zw. z art. 9b ust. 1 i 4 pkt 3 ustawy KN). W art. 9h ust. 1 i 2 ustawy KN ustawodawca powierzył organom wymienionym w tym przepisie jedynie nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielowi stopnia awansu zawodowego. Organ podejmujący decyzję w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela jest uprawniony do zbadania trybu działania komisji kwalifikacyjnej pod względem zgodności z przepisami i to bez względu na to, czy komisja udzieliła czy też odmówiła nauczycielom akceptacji. W rozpoznawanej sprawie skarżący spełnił wymagania określone w przepisie art. 9b ust. 1 ustawy KN, za wyjątkiem uzyskania akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. Zgodnie z oceną Komisji, skarżący nie spełnił wymogów określonych w § 8 ust. 2 pkt 1, § 8 ust. 2 pkt 4 lit. "a", § 8 ust. 2 pkt 4 lit. "c" oraz w § 8 ust. 2 pkt 4 lit. "f" ww. rozporządzenia. Brak akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej stanowił podstawę decyzji odmawiającej nadania skarżącemu stopnia nauczyciela dyplomowanego. W toku postępowania odwoławczego przeprowadzono postępowanie nadzorcze na podstawie powołanego powyżej przepisu i Minister Edukacji Narodowej nie stwierdził naruszenia przepisów prawa. W ocenie Sądu stanowisko organu odwoławczego jest nieprawidłowe, w odniesieniu do oceny składu Komisji Kwalifikacyjnej. Na wstępie dalszych rozważań na podkreślenie zasługuje, że przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 1 grudnia 2004 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego nauczycieli zostały zmienione przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 14 listopada 2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. Nr 214, poz. 1580). W tym trybie uległ też zmianie przepis § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia, istotny z uwagi na realia rozpoznawanej sprawy. Komisja kwalifikacyjna, która oceniała skarżącego została bowiem powołana w okresie, gdy rozporządzenie obowiązywało już w zmienionej wersji. Zmiany przepisów weszły bowiem w życie 1 grudnia 2007 r. Zgodnie z obowiązującym wówczas § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia organ powołujący komisję kwalifikacyjną lub komisję egzaminacyjną dla nauczyciela ubiegającego się o stopień awansu zawodowego, ustalając skład komisji, zapewnia w niej udział ekspertów posiadających kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkole tego samego typu i rodzaju co szkoła, w której nauczyciel jest zatrudniony, z których co najmniej jeden jest zatrudniony w szkole tego samego typu i rodzaju oraz co najmniej jeden naucza tego samego przedmiotu lub prowadzi ten sam rodzaj zajęć, co nauczyciel. W obowiązującym wcześniej przepisie § 10 ust. 1 w składzie komisji należało zapewnić udział ekspertów o specjalności zawodowej odpowiadającej typowi i rodzajowi szkoły, w której nauczyciel jest zatrudniony oraz specjalności zawodowej nauczyciela. W tym brzmieniu przepis ten był przedmiotem wykładni dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 kwietnia 2007 r., I OSK 1056/06, do której to wykładni odwołuje się organ dla wykazania prawidłowości składu komisji. W powyższym orzeczeniu NSA uznał, że analizowany przepis wymaga, by eksperci legitymowali się uprawnieniami, kwalifikacjami zawodowymi do nauczania w konkretnym typie i rodzaju szkoły, np. szkole podstawowej, gimnazjum, szkole ponadgimnazjalnej, szkole artystycznej, szkole sportowej, nie zaś by byli zatrudnieni w takim samym typie i rodzaju szkoły, jak ubiegający się o awans zawodowy nauczyciel W ocenie Sądu powyższy pogląd NSA – wbrew stanowisku organu – nie może znaleźć zastosowania w rozpoznawanej sprawie z uwagi na zmianę treści przepisu, do którego pogląd ten się odnosi. Przepis § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia, w brzmieniu obowiązującym w dacie powołania Komisji Kwalifikacyjnej dla oceny dorobku zawodowego skarżącego i przeprowadzenia z nim rozmowy, w sposób kategoryczny określał, że co najmniej jeden z ekspertów musi być zatrudniony w szkole tego samego typu i rodzaju oraz co najmniej jeden musi nauczać tego samego przedmiotu lub prowadzić ten sam rodzaj zajęć co nauczyciel. Oznacza to, że wymagania odnoszące się do kwalifikacji i zatrudnienia ekspertów zostały doprecyzowane co do miejsca zatrudnienia i nauczania przedmiotu lub prowadzenia zajęć w ten sposób, że przywołane stanowisko NSA stało się nieaktualne w realiach zmienionej treści przepisu § 10 ust. 1 rozporządzenia. W sprawie niniejszej – w ocenie Sądu – powyższe wymagania odnoszące się do ekspertów wchodzących w skład Komisji Kwalifikacyjnej nie zostały spełnione. Skarżący jest zatrudniony na stanowisku nauczyciela teoretycznych przedmiotów zawodowych. W składzie Komisji tylko jeden z ekspertów – J. S. – posiada kwalifikacje do nauczania teoretycznych przedmiotów zawodowych, jednakże nie naucza on tego przedmiotu ani nie prowadzi tego rodzaju zajęć, gdyż jest zatrudniony w Kuratorium Oświaty. Oznacza to, że nie został spełniony warunek z § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia dotyczący składu komisji, iż co najmniej jeden z ekspertów naucza tego samego przedmiotu lub prowadzi ten sam rodzaj zajęć co nauczyciel. Wątpliwe jest również wypełnienie przez jednego z ekspertów warunku zatrudnienia w szkole tego samego typu i rodzaju co nauczyciel. Wprawdzie w protokole z [...] lipca 2009 r. z przebiegu prac Komisji Kwalifikacyjnej powołanej zarządzeniem [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lipca 2009 r. odnotowano, że ekspert W. M. jest zatrudniony w szkole zawodowej, co jednakże nie znajduje potwierdzenia w "Oświadczeniu" z [...] lipca 2009 r. podpisanym przez członków tejże Komisji. W. M. jako aktualne miejsce zatrudnienia wpisał szkołę podstawową, gimnazjum i liceum ogólnokształcące. Nie wiadomo zatem dlaczego w protokole z tej samej daty co powyższe oświadczenie podano, że ekspert ten jest zatrudniony w szkole zawodowej. Jednocześnie Minister Edukacji Narodowej nie wyjaśnił dlaczego uważa, że ekspert ten spełnia wymaganie zatrudnienia w szkole tego samego rodzaju i typu co nauczyciel. Żaden z pozostałych ekspertów warunku tego w sposób oczywisty nie spełniał, jako że ekspert E. S. była zatrudniona w szkole podstawowej, a ekspert J. S. – jak wskazano wcześniej – w Kuratorium Oświaty. W tych okolicznościach, skoro skład Komisji Kwalifikacyjnej powołanej ww. zarządzeniem, dla oceny dorobku zawodowego skarżącego i przeprowadzenia z nim rozmowy, był niezgodny z wymogami § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia, nie można uznać, że czynności podejmowane przez tę Komisję mogą wywoływać określone skutki prawne. Aby bowiem rozstrzygnięcie komisji kwalifikacyjnej było wiążące dla organu podejmującego decyzję w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela, komisja ta musi działać w zgodzie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W rozpoznawanej sprawie warunek ten nie został spełniony i wobec naruszenia przepisu § 10 ust. 1 ww. rozporządzenia Sąd uznał, że zaskarżoną decyzję oraz decyzję utrzymaną nią w mocy należy uchylić. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, wskazać należy, że pozostały one bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Jak już podano na wstępie, art. 9b ust. 1 ustawy KN określa warunki nadania nauczycielowi kolejnego stopniu awansu zawodowego. W toku postępowania kwalifikacyjnego, wszczętego na wniosek zainteresowanego nauczyciela skierowany do właściwego organu, uprawniony organ bada spełnienie przez nauczyciela tych warunków. Powyższy przepis określa zatem zakres działania uprawnionego organu, co wpływa również na zakres kontroli sądowoadministracyjnej. Oznacza to, że badając legalność zaskarżonej decyzji, Sąd nie był uprawniony do kontroli realizacji przez skarżącego stażu wymaganego w przypadku ubiegania się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego, jak również wydania przez dyrektora szkoły, w której naucza skarżący, oceny dorobku zawodowego z uchybieniem 21-dniowego terminu. W sprawie istotne jest tylko to, że skarżący staż taki odbył. W tych okolicznościach zarzuty skargi odnoszące się do tego problemu należy uznać za nieuprawnione. To samo trzeba stwierdzić co do zarzutów dotyczących przekroczenia terminu doręczenia decyzji organu I instancji, albowiem problematyka ta nie mieści się w unormowaniu art. 9b ust. 1 ustawy KN. Zauważyć jednak należy, że zgodnie z art. 9b ust. 3 ww. ustawy nauczycielom, którzy złożą wnioski o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego do dnia 30 czerwca danego roku, właściwy organ wydaje decyzję o nadaniu lub o odmowie nadania stopnia awansu zawodowego w terminie do dnia 31 sierpnia danego roku. W rozpoznawanej sprawie tak określony termin został zachowany, albowiem [...] Kurator Oświaty wydał decyzję o odmowie nadania skarżącemu stopnia nauczyciela dyplomowanego [...] sierpnia 2009 r. W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że Minister Edukacji Narodowej rozpoznał odwołanie skarżącego z uchybieniem terminów przewidzianych w przepisie art. 35 Kpa i nie zachował trybu przewidzianego w art. 36 Kpa. Uchybienie to jednak pozostaje bez wpływu na wynik sprawy i nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) Sąd uchyla decyzję wówczas, gdy naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając wszystkie powyższe względy na uwadze, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zostało wydane w trybie art. 152 p.p.s.a.