II SA/Wa 649/06

WyrokWSA w Warszawie2006-06-28

Skład orzekający: Stanisław Marek Pietras, Andrzej Kołodziej, Janusz Walawski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Minister Obrony Narodowej, utrzymując w mocy postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki, które zostało wydane po terminie, rażąco naruszył prawo, co skutkuje stwierdzeniem nieważności tego postanowienia?
Ratio decidendi
Minister Obrony Narodowej, utrzymując w mocy postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki, które zostało wydane po terminie, rażąco naruszył prawo. Pomimo błędnego pouczenia skarżącego o terminie wniesienia zażalenia, organ był zobowiązany stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a skarżącemu przysługiwało prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. W związku z tym, zaskarżone postanowienie podlegało stwierdzeniu nieważności.
Stan faktyczny
Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej sprostował oczywistą pomyłkę w uzasadnieniu postanowienia, wskazując błędny przepis. Skarżący wniósł zażalenie do Ministra Obrony Narodowej, zarzucając naruszenie przepisów i fałszerstwo. Minister utrzymał w mocy postanowienie Prezesa WA M., uznając argumenty skarżącego za nieistotne. Skarżący złożył skargę do WSA, domagając się uchylenia postanowienia Ministra.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonego postanowienia Ministra Obrony Narodowej i postanowiono, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej, Asesor WSA - Janusz Walawski, Protokolant - Magda Magdoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki - stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia, - zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej postanowieniem z dnia [...] września 2005 r. nr [...], działając na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. w zw. z art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn. z 2005 r. Dz. U. Nr 41, poz. 398), w postanowieniu Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] sprostował oczywistą pomyłkę w uzasadnieniu postanowienia, tj. na pierwszej stronie, w drugim akapicie, w drugim zadaniu w miejsce przywołanego "art. 133 § 1 kpa", dokonać wpisu "art. 113 § 1 kpa". W pouczeniu podał, że na postanowienie to przysługuje prawo wniesienia zażalenia do Ministra Obrony Narodowej za pośrednictwem Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu K. C. w dniu 10 października 2005 r. W zażaleniu do Ministra Obrony Narodowej zatytułowanym "skarga", które nadano w Urzędzie Pocztowym w dniu 24 października 2005 r., skarżący nie zgodził się z zaskarżonym postanowieniem i podał, że osoba prowadząca postępowanie czynności te wykonywała niezgodnie z przepisami prawa. Ponadto nie umożliwiono mu udziału w postępowaniu i dopuszczono się fałszerstwa. Minister Obrony Narodowej postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] września 2005 r. i w uzasadnieniu podał, że argumenty podniesione przez skarżącego pozostają bez znaczenia dla niniejszego postanowienia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, K. C. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i w uzasadnieniu powołał się na szereg zarzutów sprowadzających się do przytoczenia zarzutów z zażalenia. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie, jednakże z innych powodów, aniżeli podniesione przez skarżącego. Zezwala na to treść art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie, z którym Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie zaś do treści art. 134 § 2 ustawy, Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zaś według art. 113 § 3 k.p.a., na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. Skoro zaś tak, to zgodnie z art. 141 § 2, zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a w sprawach nie uregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń, mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W rozpoznawanej sprawie postanowienie Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 października 2005 r., zaś zażalenie zostało nadane przez niego w Urzędzie Pocztowym w dniu 24 października 2005 r. Zatem został przekroczony przez skarżącego zawity termin do złożenia zażalenia, o którym mowa w art. 141 § 2 k.p.a., ponieważ zostało ono wniesione w 14 dniu, od dnia doręczenia postanowienia. W tej sytuacji Minister Obrony Narodowej wydając postanowienie w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w sposób rażący, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. naruszył ów przepis, bowiem w tej sytuacji, mimo błędnego pouczenia skarżącego o terminie wniesienia zażalenia, był zobowiązany stwierdzić postanowieniem - zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. - uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarżącemu zaś służyło prawo, w myśl art. 58 § 2 k.p.a., wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 152 i art. 132 cytowanej już wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło