II SA/Wa 650/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska Janusz Walawski Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi G. L. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, 2. zasądzić od Ministra Obrony Narodowej na rzecz G. L. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., wydaną na podstawie art. 127 § 2 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. o przyznaniu G. L. należności pieniężnych związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi G. L., reprezentowanego przez pełnomocnika radcę prawnego A. R. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze tej skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. organ poinformował Sąd, że decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2013 r., wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a), uwzględnił skargę w całości, uchylił decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z [...] lutego 2012 r. oraz decyzję Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. i przyznał skarżącemu należności pieniężne związane ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. Jednocześnie organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Do wniosku tego przychylił się pełnomocnik skarżącego, pismem z dnia 6 czerwca 2013 r., uznając że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z brzmieniem art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. skutkuje bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, co stanowi przesłankę umorzenia postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wskazane w art. 161 § pkt 1 i 2. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego, w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., mamy do czynienia wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wtedy, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji przez organ sprawia, że Sąd zostaje pozbawiony przedmiotu kontroli, a to powoduje, że bezprzedmiotowe staje się postępowanie sądowe, dotyczące zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie organ, uwzględniając skargę w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., decyzją z dnia [...] marca 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję z [...] lutego 2012 r. Tym samym zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obiegu prawnego. Skoro przepis art. 54 § 3 P.p.s.a. stanowi samoistną podstawę prawną do dokonania autokontroli przez organ, to wobec wyeliminowania z obiegu prawnego na podstawie tego przepisu zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, iż w niniejszej sprawie, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu. O kosztach orzeczono na podstawie art. 201 § 1 i art. 205 § 1 P.p.s.a.