II SA/Wa 650/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 21 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną postanawia: - ustanowić dla P. P. adwokata - P. P. wnioskiem z dnia 15 września 2014 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całościowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku oświadczył, że gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną i synem, natomiast wyłącznym źródłem utrzymania całej rodziny jest wynagrodzenie żony skarżącego w wysokości 3 200,00 zł netto. Jedynym majątkiem skarżącego jest lokal mieszkalny o pow. 63 m2. P. P. zaznaczył, że jest na utrzymaniu żony oraz nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W pierwszej kolejności należy podnieść, że w świetle art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej ppsa, skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje jedynie kwestia ustanowienia adwokata. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. W niniejszej sprawie wykazane zostało, że wysokość uzyskiwanego w rodzinie dochodu, a przede wszystkim fakt, że sam P. P. nie osiąga żadnych dochodów uniemożliwia skarżącemu poniesienie wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.