II SA/Wa 653/14

Starszy Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. Z. o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną z urzędu w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych. W toku postępowania sądowego na skutek złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 czerwca 2014 r., (k- 70) rozpoznał ów wniosek pozytywnie, a Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła do reprezentowania interesów skarżącego radcę prawnego A. Z. (k- 80). W następstwie powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 listopada 2014 r., rozpoznał skargę L. S. i zasądził w wyroku na rzecz pełnomocnika koszty nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu (k-94). W dalszym toku postępowania radca prawny A. Z. sporządziła i wniosła w imieniu skarżącego skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 29 stycznia 2015 r. (k- 110) domagając się zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Oświadczyła, że opłaty nie zostały opłacone w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., nr 163, poz 1349 ze zm.), zwanym dalej rozporządzeniem. W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia stawki minimalne wynoszą za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W myśl zaś § 2 ust. 3 tego rozporządzenia opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Stosownie ponadto do § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu została ustanowiona do reprezentowania interesów skarżącego jeszcze przed wydaniem wyroku z dnia 17 listopada 2014 r., (k—94) w związku z czym Sąd zasądził na jej rzecz w wyroku z urzędu koszty pomocy prawnej za postępowania pierwszoinstancyjne. Natomiast po wydaniu przez Sąd ww. wyroku, pełnomocnik podejmowała w imieniu skarżącego dalsze czynności m. in. sporządziła skargę kasacyjną (k-110). Powyższe uzasadnia zasądzenie wnioskodawcy kosztów w wysokości 50% tej stawki o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powiększonej o podatek VAT. Z uwagi na to, że wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej spełnia przesłanki formalne, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.