II SA/Wa 655/06
WyrokWSA w Warszawie2006-08-31
Skład orzekający: Bronisław Szydło, Anna Mierzejewska, Jarosław Trelka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji przysługuje równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego po zwolnieniu ze służby, mimo posiadania lokalu o powierzchni mniejszej niż wynikająca z norm mieszkalnych?Ratio decidendi
Emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji nie przysługuje równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego po zwolnieniu ze służby. Prawo do tego świadczenia jest ściśle związane z pełnieniem służby stałej i wygasa z chwilą zwolnienia ze służby, nawet jeśli przydzielony lokal jest mniejszy niż wynikający z norm mieszkalnych.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi A. W., emerytowanego funkcjonariusza Policji, na decyzję Komendanta Głównego Policji utrzymującą w mocy decyzję o odmowie przyznania mu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Skarżący argumentował, że przydzielony mu lokal był mniejszy niż normy przewidują, co powinno skutkować przyznaniem równoważnika. Organy administracji odmówiły przyznania świadczenia, wskazując na zwolnienie funkcjonariusza ze służby i przepisy rozporządzeń.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę A. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło (spr.), Sędzia WSA Anna Mierzejewska, Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Małgorzata Płodzicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę
Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 97 ust. 5 i art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.), § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżnienia i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżnienia tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884), § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] orzekającą o odmowie przyznania emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji, A. W., równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu podał, że A. W. w dniu [...] września 2002 r. został zwolniony ze służby w Policji, nabywając uprawnienia emerytalne. Do miesiąca marca 2003 r. pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, bowiem wobec przydzielenia mu lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w W. o powierzchni użytkowej 22,09 m2, w tym powierzchni mieszkalnej 13,06 m2, równoważnik taki mu nie przysługiwał.
Ponadto w świetle postanowień powołanego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.), od dnia 12 maja 2005 r. emerytowanemu funkcjonariuszowi policji nie przysługuje równoważnik za brak lokalu w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005 r. (Dz. U. Nr 70, poz. 639).
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie p. A. W. zarzucił, że przydzielony mu w miesiącu marcu 2003 r. lokal mieszkalny nie spełnia wymagań w zakresie przysługujących mu norm mieszkalnych, w wysokości od 14 do 20 m2 powierzchni mieszkalnej, podczas gdy otrzymał lokal o powierzchni mieszkalnej 13,06 m2. W związku z tym, stosownie do postanowień art. 92 powołanej ustawy o Policji, niezależnie od posiadanego lokalu mieszkalnego, od miesiąca kwietnia 2003 r. do maja 2005 r. przysługuje mu równoważnik za brak lokalu mieszkalnego.
Na tej podstawie wnosił o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego za ten okres.
W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji, powołując się na ustalony stan faktyczny i prawny, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.
Innymi słowy, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Bezspornym jest w sprawie, że A. W. jest emerytem i mają do niego zastosowanie przepisy ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, ABW, SG, PSP, SW oraz ich rodzin (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.).
Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub miejscowości pobliskiej.
Jeśli funkcjonariusz lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, to stosownie do art. 92 ust. 1 ustawy, ma on prawo do otrzymywania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Konkretyzację wyrażonej w art. 92 ust. 1 zasady reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.), wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 92 ust. 2 ustawy o Policji.
W § 1 tego rozporządzenia szczegółowo określono warunki przyznania funkcjonariuszowi w służbie stałej równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.
Zarówno z przepisów ustawy, jak i wydanego na jej podstawie rozporządzenia wynika w sposób niebudzący wątpliwości, że przedmiotowe świadczenie może otrzymać tylko funkcjonariusz pozostający w służbie. Nie może go zatem pobierać funkcjonariusz zwolniony ze służby w związku z przejściem na zaopatrzenie emerytalne funkcjonariuszy.
Cytowane wyżej rozporządzenie w wersji obowiązującej do 12 maja 2005 r. określiło w § 8 stosowanie jego przepisów do emerytów i rencistów policyjnych. Przepisy rozporządzenia nie mogą być sprzeczne z przepisami ustawy o Policji i dlatego też rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 12 maja 2005 r. (Dz. U. Nr 70, poz. 653) skreślono treść powołanego § 8 rozporządzenia.
Nie wszystkie zatem uprawnienia związane z lokalem mieszkalnym, jakie przysługują funkcjonariuszom pełniącym służbę, przysługują emerytom lub rencistom policyjnym. Takim prawem, którego nie może realizować funkcjonariusz po przejściu na emeryturę, jest prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Prawo to bowiem jest ściśle związane z pełnieniem służby stałej i wygasa z chwilą zwolnienia z tej służby.
Sytuację funkcjonariusza policji zwolnionego ze służby w związku z przejściem na emeryturę regulują przepisy ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, ABW, AW, SG, PSP i SW oraz ich rodzin (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.), zamieszczone w art. 2 pkt 2a, art. 29 ust. 1 i art. 30 tej ustawy.
Z powyższych względów odmowę przyznania równoważnika p. A. W. należało uznać za zasadną, i co prowadziło na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) do oddalenia skargi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło