II SA/Wa 656/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić pełnomocnikowi R. S. – adwokatowi M. S. z Kancelarii [...] z siedzibą w W. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem nienależnie uiszczonego wpisu. Wnioskiem z dnia 17 listopada 2006 r. R. S. zwrócił się – w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) – do Głównego Inspektora Farmaceutycznego o udostępnienie w formie kopii (bądź kopii elektronicznej) raportu z kontroli Spółki [...] S.A. w związku z wykryciem zamiany leku [...] na inny specyfik. W uzasadnieniu wniosku podał, że żądany raport, jako dokument przebiegu i efektów kontroli, podlega udostępnieniu w ramach dostępu do informacji publicznej, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. "a" powołanej wyżej ustawy. Wskazał również, że udostępnienie raportu jest szczególnie uzasadnione ważnym interesem publicznym, związanym ze zdrowiem i życiem obywateli Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie wnioskodawca zobowiązał się do uregulowania ewentualnych kosztów związanych z udostępnieniem tego dokumentu. Decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny, działając w oparciu o art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), odmówił R. S. udostępnienia raportu z inspekcji przeprowadzonej w Przedsiębiorstwie Farmaceutycznym [...] S.A. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu, w szczególności ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W ocenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego, żądany raport zawiera istotne informacje technologiczne i organizacyjne Przedsiębiorstwa Farmaceutycznego [...] S.A., a także inne informacje posiadające wartość gospodarczą i z tego względu stanowi on tajemnicę tego przedsiębiorstwa. R. S. skierował do Głównego Inspektora Farmaceutycznego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wniósł o uchylenie w całości wydanej decyzji. Argumentując wniosek, zwrócił uwagę, że Główny Inspektor Farmaceutyczny jest podmiotem, który podlega ustawie o dostępie do informacji publicznej i z tego względu jest zobowiązany do udzielenia posiadanej informacji publicznej, natomiast żądany raport może zostać udostępniony w tej części, w której nie stanowi tajemnicy Spółki [...] S.A. Decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny, mając za podstawę art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 127 § 1 i 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, ponownie odmówił uwzględnienia złożonego przez R. S. wniosku o udzielenie informacji publicznej, wskazując, że raport pokontrolny, sporządzony przez inspektorów Głównego Inspektoratu Farmaceutycznego, w świetle obowiązujących przepisów stanowi tajemnicę Przedsiębiorstwa Farmaceutycznego [...] S.A. Zdaniem organu, cały raport stanowi tajemnicę przedsiębiorcy i nie może zostać ujawniony nawet w części, a jedynym podmiotem, który jest uprawniony do jego udostępnienia jest Przedsiębiorstwo Farmaceutyczne [...] S.A. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję R. S. zarzucił organowi naruszenie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, podnosząc, że dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, podlegają udostępnieniu w ramach ustawy o dostępie do informacji publicznej, a Główny Inspektor Farmaceutyczny jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia. Ponadto skarżący zaznaczył, że zawarcie w raporcie informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy nie uzasadnia stanowiska organu, że raport w całości objęty jest tajemnicą. Organ nie wskazał, jakie dokumenty tworzące raport, zawierają tajemnicę przedsiębiorstwa oraz nie podjął żadnych działań, w celu wykazania, że żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa. Skarżący, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2003 r. o sygnaturze akt II SA 3572/02, wskazał, że prawo do informacji jest zasadą, a wyjątki od niej powinny być interpretowane ściśle. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według obowiązujących przepisów. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny podtrzymał swoją dotychczasową argumentację. Fundacja [...] z siedzibą w W., dopuszczona do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania, nie zajęła stanowiska procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie Główny Inspektor Farmaceutyczny, powołując się na ochronę tajemnicy przedsiębiorcy, odmówił R. S. udostępnienia żądanej kopii raportu z inspekcji przeprowadzonej w Przedsiębiorstwie Farmaceutycznym [...] S.A. Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), podmiotowi, któremu odmówiono prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na wyłączenie jej jawności z powołaniem się na ochronę danych osobowych, prawo do prywatności oraz tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub statystyczna, przysługuje prawo wniesienia powództwa do sądu powszechnego o udostępnienie takiej informacji. Sądem właściwym do orzekania w tych sprawach jest sąd rejonowy właściwy ze względu na siedzibę podmiotu, który odmówił udostępnienia informacji publicznej (ust. 3). Oznacza to, że jeżeli podstawą odmowy udostępnienia informacji jest tajemnica przedsiębiorcy, stronie ubiegającej się o taką informację nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na decyzję ostateczną organu, odmawiającą jej udostępnienia, gdyż sąd ten nie jest właściwy do rozpoznawania takiej sprawy. Może ona jedynie wystąpić do właściwego sądu powszechnego z powództwem o udostępnienie tej informacji. Unormowanie zawarte w art. 22 ust. 1 i 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Zatem niezgodne z treścią tego przepisu pouczenie strony przez organ o prawie wniesienia skargi na decyzję ostateczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie ma wpływu na jego zastosowanie. Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd z urzędu zwrócił pełnomocnikowi skarżącego – adwokatowi M. S. z Kancelarii [...] z siedzibą w W. kwotę 200 zł (dwieście złotych), stanowiącą wartość nienależnie uiszczonego wpisu.