II SA/Wa 659/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Iwona Maciejuk, , Protokolant starszy specjalista Małgorzata Plichta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2017 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w S. na decyzję Operatora [...] S.A. z siedzibą w W. z dnia [...] marca 2017 r. (brak numeru) w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Operatora [...] S.A. z siedzibą w W. na rzecz skarżącego [...] S.A. z siedzibą w S. kwotę 697 (słownie sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia 1 lutego 2017 r. [...] S.A. w [...], wystąpiła o udzielnie informacji publicznej w zakresie umowy o świadczenie usług medycznych wraz ze wszystkimi załącznikami zawartej pomiędzy Operatorem [...] S.A. a firmą L. spółką z o.o. z siedzibą w [...] podpisanej w grudniu 2016 r. w następstwie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego pn. "Świadczenie usług medycznych w formie abonamentu medycznego dla pracowników całej Spółki Operator [...] S.A. na okres 36 miesięcy (znak przetargu: [...]). Operator [...] S.A. decyzją z dnia [...] marca 2017 r. wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w zw. art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji oraz art. 104 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego odmówił udostępnienia informacji publicznej. Strona wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Operator [...] S.A. z siedzibą w [...] po ponownym rozpoznaniu wniosku, decyzją z dnia [...] marca 2017 r. działając na podstawie art. 16 ust.1 i ust. 2 w związku art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764), w związku z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) oraz z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) odmówił udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji [...] S.A. stwierdziła, iż zakres wnioskowanych informacji, w części dotyczącej załącznika nr 1 do umowy o świadczenie usług medycznych zawartej pomiędzy Operatorem [...] S.A., a L. sp. z o.o., stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa spółki L. sp. z o.o. w rozumieniu art. 11 ust. 4 o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W związku z powyższym, zgodnie z art. 5 ust. 2 u.o.d.i.p., prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorcy. Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa o której mowa w art. 11 ust 4 u.z.n.k. i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Wskazany przepis stanowi, iż tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Definicja ta wprost wskazuje na szerokie ujmowanie tajemnicy przedsiębiorstwa przez ustawodawcę. W ocenie [...] S.A. w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do zastosowania ww. przepisu, tj. z art. 5 ust. 2 ustawy. W opinii publikowanej na stronie Urzędu Zamówień Publicznych zostało wskazane, iż "zastrzeżenie zakazu udostępniania informacji dokonane przez wykonawcę staje się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy zamawiający w wyniku przeprowadzenia odpowiedniego badania pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje moją charakter tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji". W przedmiotowej sprawie jednak zastrzeżenie powyższe zostało złożone przez wykonawcę usług L. sp. z o.o. na etapie zawierania umowy, tj. po wyborze najkorzystniejszej oferty i zakończeniu postępowania, zatem na [...] S.A. nie ciążył obowiązek i uprawnienie weryfikacji zasadności objęcia tajemnicy przedsiębiorstwa określonych informacji, zastrzeżonych przez wykonawcę. [...] S.A. z siedzibą w [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Operatora [...] S.A. z dnia [...] marca 2017 r. (bez numeru) oraz decyzję z dnia [...] marca 2017 r. (bez numeru). Zaskarżonym decyzjom skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego: ‒ art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji poprzez odmowę udzielenia informacji publicznej na błędnej podstawie (tajemnicy przedsiębiorstwa), pomimo że wnioskowane informacje stanowią informację publiczną, a ponadto nie istnieją formalne i materialne przesłanki dla uznania wnioskowanych informacji za informacje objęte tajemnicą przedsiębiorstwa; ‒ art. 139 ust. 3 ustawy - Prawo zamówień publicznych poprzez jego niezastosowanie i nieudzielanie informacji publicznej, pomimo że zgodnie z tym przepisem dotyczącym postępowań o udzielenie zamówień publicznych – umowy są jawne i podlegają udostępnianiu na zasadach określonych w przepisach o dostępie do informacji publicznej, a przepis art. 139 ust. 3 p.z.p. jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p., wyłączającym jego działanie;  W konsekwencji wyżej wskazanych naruszeń prawa materialnego organ naruszył art. 16 ust. i i 2 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.o.d.i.p. poprzez odmowę udzielenia informacji publicznej, naruszając jednocześnie interes prawny skarżącej w uzyskaniu informacji publicznej. Skarżący wniósł stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz art. 135 P.p.s.a. o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości oraz na podstawie art. 145a § 1 k.p.a. o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi. Na podstawie art. 200 P.p.s.a. i art, 205 § 2 P.p.s.a. skarżący wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn aniżeli wskazane w skardze. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2017 r. wydana została z naruszeniem prawa procesowego, tj. przepisu art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), zwanej dalej k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z tym przepisem, postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p., odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Zgodnie z art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Przepis art. 17 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (art. 17 ust. 2 u.d.i.p.). W świetle powołanych przepisów, odmowa udostępnienia informacji publicznej, dokonywana jest, także przez podmioty niebędące organami władzy publicznej, w formie decyzji administracyjnej. Do decyzji tej, również w przypadku, gdy wydana jest przez podmiot niebędacy organem władzy publicznej, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. Zatem w postępowaniu wszczętym na skutek wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zastosowanie znajduje przepis art. 138 k.p.a. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (art. 17 ust. 2 u.d.i.p.). W sprawie niniejszej jest bezsporne, że Operator [...] S.A. decyzją z dnia [...] marca 2017 r. odmówił udostępnienia informacji publicznej. Od wspomnianej decyzji złożony został przez [...] S.A. z siedzibą w [...] wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który tak jak odwołanie, jest na gruncie k.p.a. środkiem zaskarżenia wydanej decyzji. Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy tym różni się od odwołania, że jest rozpatrywany przez ten organ, który wydał decyzję. Zastosowanie w tym postępowaniu mają przepisy regulujące postępowanie przed organem drugiej instancji co do zakresu ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy (art. 127 § 3 k.p.a.). Po wpłynięciu wniosku z dnia 13 marca 2017 r. o ponowne rozpoznanie sprawy obowiązkiem Operatora [...] S.A. było ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2017 r. i rozstrzygnięcie jej, poprzez wydanie decyzji ostatecznej, co wymagało zastosowania przepisu art. 138 k.p.a. Powołany przepis określa rodzaje rozstrzygnięć organu odwoławczego i znajduje zastosowanie w przypadku rozpatrywania sprawy po raz drugi przez ten sam organ czy ten sam podmiot w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej. Przepis ten ściśle określa kompetencje decyzyjne organu "odwoławczego", co oznacza, że podjęte rozstrzygnięcie musi przyjąć postać jednej z decyzji wskazanych w tym przepisie. Rozstrzygnięcie zawarte w decyzji z dnia [...] marca 2017 r. w postaci odmowy udzielenia informacji publicznej, jako nieprzewidziane w art. 138 § 1 k.p.a., narusza zatem prawo. [...] S.A. rozpatrując sprawę, po wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 13 marca 2017 r., ponownie bowiem wydała decyzję w trybie art. 104 § 1 k.p.a., co stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności. Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie stwierdza, że wobec uchylenia zaskarżonej decyzji ze względów procesowych, przedwczesne było dokonanie oceny zasadności zarzutów podniesionych w skardze. Ponownie rozpoznając sprawę, na skutek wniosku [...] S.A. z dnia 13 marca 2017 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2017 r. Operator [...] S.A. wyda decyzję przewidzianą w art. 138 k.p.a., odnosząc się do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i uwzględniając wskazania Sądu zawarte w niniejszym wyroku. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.