II SA/Wa 660/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA - Przemysław Szustakiewicz Sędzia WSA - Janusz Walawski Protokolant - ref. staż. Eliza Kusy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Z. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia według właściwości - oddala skargę - Wnioskiem z dnia [...] listopada 2009 r. skarżąca Z. D. zwróciła się do Wojewody [...] o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 65 § 1 k.p.a., uznał swoją niewłaściwość i przekazał wniosek do załatwienia Ośrodkowi Pomocy Społecznej w D. Jednocześnie pouczył skarżącą o prawie złożenia zażalenia na powyższe postanowienie do Ministra Pracy i Pomocy Społecznej. Wobec powyższego skarżąca w dniu [...] grudnia 2009 r. złożyła pismo, które Wojewoda [...] za pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] przekazał Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej, jako zażalenie od powyższego postanowienia. Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], działając na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał powyższe zażalenie według właściwości Ministrowi Infrastruktury. W uzasadnieniu – powołując się na opisany powyżej stan faktyczny – wskazał, że dodatek mieszkaniowy przyznawany jest na podstawie i w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.). Natomiast biorąc pod uwagę ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. z 2007 r. Dz. U. Nr 65, poz. 437 ze zm.), właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienie wojewody w przedmiotowej sprawie jest Minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Po rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia [...] stycznia 2010 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Pracy i Polityki Społecznej postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, a w uzasadnieniu powołał się na te same argumenty. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. D. stwierdziła, że organ złamał prawo. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, a wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne powołał się na stanowisko judykatury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Zatem przy wniosku z żądaniem wszczęcia postępowania administracyjnego w danej sprawie, organ bada swoją właściwość jeszcze przed wszczęciem postępowania i właściwość rzeczową – w myśl art. 20 k.p.a. – ustala się według przepisów o zakresie jego działania. Natomiast na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.), dodatek mieszkaniowy przyznaje, na wniosek osoby uprawnionej do dodatku mieszkaniowego, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, w drodze decyzji administracyjnej. Z kolei według art. 79 pkt 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (tekst jedn. z 2007 r. Dz. U. Nr 65, poz. 437 ze zm.), ilekroć w przepisach obowiązujących jest mowa o ministrze właściwym do określonych spraw lub w określonych sprawach – należy przez to rozumieć ministra właściwego w sprawach oznaczonych nazwą danego działu, zaś zgodnie z brzmieniem art. 9a ust. 1 pkt 7, dział budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa obejmuje sprawy gospodarki nieruchomościami, jeżeli odrębne ustawy nie stanowią inaczej, a na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 16 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. Nr 216, poz. 1594), minister ten kieruje właśnie takim działem administracji rządowej, jak budownictwo, gospodarka przestrzenna i mieszkaniowa. Skoro zaś tak, to Minister Pracy i Polityki Społecznej, mimo przekazania mu przez Wojewodę [...] zażalenia skarżącej Z. D., nie był w myśl opisanej już wyżej regulacji prawnej właściwy do jego rozpoznania i musiał wobec powyższego zastosować treść przepisu art. 65 § 1 k.p.a., zgodnie z którym, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, a przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.