II SA/Wa 660/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 660/10 o wezwaniu A. D. do nadesłania pełnomocnictwa do występowania w imieniu Z. D. w sprawie ze skargi Z. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia według właściwości postanawia -odrzucić zażalenie- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 lutego 2011 r. odrzucił skargę Z. D. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2010 r. w sprawie ze skargi Z. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zażalenia według właściwości. W dniu w [...] marca 2011 r. A. D. wniósł kolejną skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyżej wskazanego wyroku. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 660/10 wezwano A. D. do nadesłania pełnomocnictwa upoważniającego go do występowania w niniejszej sprawie w imieniu Z. D. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia. Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia A. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze. zm.) zwanej dalej P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Stosownie natomiast do uregulowań zawartych w art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei art. 178 P.p.s.a. stanowi, iż wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepisy dotyczące zażaleń stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia (art. 198 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie A. D. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia. Od powyższego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału nie przysługują środki zaskarżenia, gdyż nie przewiduje ich ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie jest ono również wymienione w katalogu postanowień, zawartym w art. 194 § 1 P.p.s.a., od których przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Biorąc pod uwagę fakt, iż zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia jest niedopuszczalne, podlega ono odrzuceniu. Na marginesie Sąd podkreśla, że A. D. nie jest stroną niniejszego postępowania sądowadministracyjnego ani pełnomocnikiem strony, nie przedstawił bowiem pełnomocnictwa do występowania w niniejszej sprawie w imieniu Z. D. Z uwagi jednak na niedopuszczalność zażalenia, Sąd nie wzywał A. D. do uzupełnienia tego braku zażalenia. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 i 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.