II SA/Wa 661/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Kube Sędzia WSA – Iwona Maciejuk (sprawozdawca) Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lipca 2015 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego oddala skargę. B.S. - nauczycielka matematyki w Zespole Szkół Nr [...] w S. - w dniu [...] października 2014 r. złożyła do [...] Kuratora Oświaty wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego na stopień nauczyciela dyplomowanego. W dniu [...] listopada 2014 r. Komisja Kwalifikacyjna powołana przez [...] Kuratora Oświaty nie wydala wnioskodawczyni akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego. [...] Kurator Oświaty decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 9b ust. 6 ustawy Karta Nauczyciela, odmówił B.S. nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Decyzję uzasadniono brakiem akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej. B.S. wniosła do Ministra Edukacji Narodowej odwołanie od decyzji [...] Kuratora Oświaty. Zarzuciła naruszenie art. 6 i art. 7 w związku z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie rozważenia całokształtu okoliczności faktycznych, wybiórczą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz wydanie decyzji z całkowitym pominięciem dyrektywy nakazującej uwzględnienie słusznego interesu strony. Podniosła zarzut naruszenia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez wadliwe uzasadnienie decyzji. Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu, powołując się na art. 9b ust. 1 w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a - 3 ustawy Karta Nauczyciela, wskazał, że warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej, po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Organ podał, że B.S. odbyła staż w wymiarze 2 lata i 9 miesięcy i w dniu [...] lipca 2014 r. uzyskała pozytywną ocenę dorobku zawodowego. Wnioskodawczyni w dniu [...] listopada 2014 r. nie uzyskała akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej powołanej przez [...] Kuratora Oświaty. Okoliczność ta stanowiła przesłankę do wydania decyzji odmawiającej nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Minister wskazał, że organ sprawujący nadzór pedagogiczny, w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy Karta Nauczyciela (art. 9b ust. 1 pkt 3), jest związany merytorycznym stanowiskiem komisji kwalifikacyjnej w sprawie udzielenia (bądź nieudzielenia) nauczycielowi akceptacji. Nauczycielowi, który nie uzyskał akceptacji komisji kwalifikacyjnej odmawia się nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego (art. 9b ust. 6 ustawy - Karta Nauczyciela). Organ odwoławczy nie ma kompetencji do merytorycznego weryfikowania odmowy udzielenia akceptacji przez komisję kwalifikacyjną lub zmiany dokonanej przez komisję oceny. Zgodnie natomiast z art. 9g ust. 8 ustawy Karta Nauczyciela nauczyciel, który nie uzyskał akceptacji komisji kwalifikacyjnej może złożyć wniosek o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego po odbyciu, na swój wniosek i za zgodą dyrektora szkoły, dodatkowego stażu w wymiarze 9 miesięcy. Minister podniósł, że w toku postępowania odwoławczego przeprowadzono postępowanie nadzorcze na podstawie art. 9h ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. W wyniku działań nadzorczych w trybie art. 9h ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela w postępowaniu kwalifikacyjnym przeprowadzonym na wniosek B.S. nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa. W toku postępowania nadzorczego przeprowadzonego w trybie art. 9h ustawy ustalono, że do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego na wniosek [...] [...] Kurator Oświaty zarządzeniem z dnia [...] listopada 2014 r. powołał Komisję Kwalifikacyjną, której skład ustalono zgodnie z przepisami art. 9g ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela oraz przepisem § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2013 r. poz. 393). W skład Komisji weszli: przedstawiciel organu sprawującego nadzór pedagogiczny jako przewodniczący Komisji, dyrektor Zespołu Szkół nr [...] w S. oraz eksperci o specjalności zawodowej w zakresie nauczania języka polskiego, biologii, przyrody, matematyki i informatyki posiadający kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych. Komisja Kwalifikacyjna dokonała analizy przedłożonej przez wnioskodawczynię dokumentacji, spełniającej wymogi formalne, oraz przeprowadziła rozmowę w obecności quorum wymaganego do podejmowania rozstrzygnięć. Każdy z członków Komisji ocenił spełnianie przez B.S. wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonych w § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli, według skali punktowej od 0 do 10. Średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków Komisji wyniosła 5, 33 punktów. Minister podał, że stosownie do § 13 ust. 4 powołanego rozporządzenia Komisja Kwalifikacyjna orzekła o niewydaniu akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, ponieważ średnia arytmetyczna punktów uzyskanych przez wnioskodawczynię nie wyniosła co najmniej 7 punktów. Z przebiegu prac Komisji sporządzono protokół, w którym zawarto w szczególności uzasadnienie oceny Komisji. Zarzuty odwołania Minister uznał za nietrafne. W ocenie organu, [...] Kurator Oświaty wskazał w decyzji na warunek, którego wnioskodawczyni nie spełniła, tj. nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Organ odniósł się do wymagań określonych w § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r., wskazując na te wymagania, których spełnienia przez wnioskodawczynię Komisja Kwalifikacyjna nie uznała. W ocenie organu II instancji [...] Kurator Oświaty w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, co zostało stwierdzone w postępowaniu nadzorczym. Ponadto w ocenie organu II instancji [...] Kurator Oświaty w sposób prawidłowy uzasadnił decyzję. Minister wskazał, że zgodnie z przepisami § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w protokole z posiedzenia Komisji w dniu 24 listopada 2014 r. (część IV protokołu) zapisano, że komisja zapoznała się z wszystkimi dokumentami załączonymi do wniosku oraz krótko przedstawiono dorobek wnioskodawczyni na podstawie załączonej do wniosku dokumentacji, następnie zapisano pytania dotyczące wpływu na podniesienia jakości pracy szkoły, zadań podjętych przez wnioskodawczynię oraz działań, które potwierdzają umiejętność dzielenie się przez wnioskodawczynię wiedzą. W części IV pkt 3 protokołu umieszczono również informacje o udzielonych przez wnioskodawczynię odpowiedziach. Minister nie zgodził się ze stroną, że Komisja nie przeanalizowała w sposób wszechstronny i kompleksowy dorobku zawodowego wnioskodawczyni. Wskazał, że analiza dorobku zawodowego, a przede wszystkim rozmowa przeprowadzana przez komisję kwalifikacyjną stanowią element postępowania, które prowadzi do wydania oceny przez poszczególnych członków komisji i w efekcie do udzielenia lub odmówienia akceptacji w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego. W części V pkt 3 (zawierającej uzasadnienie oceny punktowej) protokołu z przebiegu prac Komisji Kwalifikacyjnej w dniu [...] listopada 2014 r. odniesiono się do spełniania przez wnioskodawczynię wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonych w § 8 ust. 2 rozporządzenia. Komisja wskazała na okoliczności mające wpływ na ocenę punktową, w szczególności Komisja wskazała na wymagania, których wnioskodawczyni nie spełniła. Komisja wskazała na okoliczności mające wpływ na ocenę punktową a uzasadnienie rozstrzygnięcia komisji nawiązuje do treści przepisu § 8 ust. 2 ww. rozporządzenia. Uzasadnienie komisji zawierające te elementy spełnia, w ocenie organu II instancji, wymogi konstrukcji prawidłowego uzasadnienia w rozumieniu § 14 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia. Minister wskazał, że umotywowany brak akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej uniemożliwia organowi wydanie decyzji o nadaniu stopnia awansu zawodowego (wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2007 r. sygn. akt I OSK 1056/06 (LEX nr 344635)).  W ocenie organu, po zbadaniu materiału dowodowego oraz analizie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, brak było podstaw do uchylenia decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] grudnia 2014 r. Decyzja Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi B.S., reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji stosownie do treści przepisu art. 145 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji; uchylenie decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, pełnomocnik zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w tym: a) przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo tego, iż została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa, b) przepisu art. 15 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie ponownego postępowania wyjaśniającego na skutek złożonego przez skarżącą odwołania od decyzji organu pierwszej instancji i ograniczenie aktywności do weryfikacji trafności ocen [...] Kuratora Oświaty, c) przepisu art. 6 k.p.a. i art. 7 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego rozważenia całokształtu okoliczności faktycznych towarzyszących sprawie, dowolną i wybiórczą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego oraz wydanie decyzji z całkowitym pominięciem dyrektywy nakazującej uwzględnienie słusznego interesu strony, a w szczególności poprzez (1) uznanie, że skarżąca nie wykazała się uzyskaniem pozytywnych efektów w pracy dydaktycznej, wychowawczej lub opiekuńczej na skutek niewdrożenia działań mających na celu doskonalenie pracy własnej i podniesienie jakości pracy w szkole, podczas gdy osiągała ona bardzo dobre wyniki w pracy, przygotowywała uczniów z satysfakcjonującym rezultatem do udziału w konkursach matematycznych, dokształcała się tak w ramach samodzielnych studiów, jak i podczas udziału w szkoleniach i konferencjach, a okoliczność uzyskania przez jednego z uczniów tytułu "Supermatematyka" była tylko jednym z przykładów pozytywnych efektów w pracy szkoły, (2) uznanie, że skarżąca nie opracowała i nie wdrożyła programu działań edukacyjnych, wychowawczych, opiekuńczych lub innych związanych bezpośrednio z oświatą lub postępowaniem w sprawach nieletnich, podczas gdy przygotowała gotowy do realizacji program "Druga szansa" i spełniła wszystkie warunki niezbędne do jego wdrożenia, jak również opracowała oraz z sukcesem wdrożyła innego rodzaju programy kwalifikujące się do pozytywnej oceny spełnienia warunku uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, (3) uznanie, że skarżąca nie wdraża działań mających na celu doskonalenie pracy własnej oraz podniesienie jakości pracy szkoły, w której jest zatrudniona, podczas gdy uczestniczyła w różnego rodzaju warsztatach doskonalenia zawodowego, które przełożyły się na konkretne efekty jej pracy, 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w tym: a) przepisu art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela w zw. z § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli poprzez wydanie decyzji na podstawie oceny komisji kwalifikacyjnej, która podczas swoich prac nie przeanalizowała w sposób wszechstronny i kompleksowy zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności, wyprowadziła wnioski wyłącznie w oparciu o przeprowadzoną ze skarżącą rozmowę, i przy całkowitym pominięciu jej dorobku zawodowego, wynikającego z dokumentacji przedłożonej w toku postępowania kwalifikacyjnego, b) przepisu art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela w zw. z § 14 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. poprzez wydanie decyzji na podstawie oceny komisji kwalifikacyjnej, która nie uzasadniła w prawidłowy sposób oceny punktowej. W obszernym uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że pobieżność weryfikacji przeprowadzonych w toku postępowania odwoławczego wynika chociażby z tego, że organ II instancji w uzasadnieniu skarżonej decyzji błędnie oznaczył szkołę, w której skarżąca jest zatrudniona. B.S. jest nauczycielką matematyki w Zespole Szkół Nr [...] im. [...] w S. (Zespół Szkól Ogólnokształcących Nr [...] w S. w ogóle nie istnieje). Pełnomocnik nie zgodził się, że wnioskodawczyni nie spełniła wymagania określonego w § 8 ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej, zgodnie z którym powinna opracować i wdrożyć program działań edukacyjnych, wychowawczych lub innych związanych odpowiednio z oświatą, pomocą społeczną lub postępowaniem w sprawach nieletnich, skoro, obok programu o nazwie "Druga Szansa", który nie został ostatecznie wdrożony z przyczyn niezależnych od skarżącej, realizowała ona inne działania edukacyjne odpowiadające oczekiwaniom prawodawcy, w tym przede wszystkim program "Kącik Doradcy Zawodowego", w ramach którego zorganizowała dwa wyjazdy na targi edukacyjne do Poznania, prelekcje i pogadanki na temat klubów, urzędów pracy, sytuacji młodzieży na polskim rynku pracy oraz informacje na temat UAM i PP pod kątem możliwości kontynuowania kształcenia. W ocenie pełnomocnika, choć znane jest mu stanowisko co do tego, że organ odwoławczy nie ma kompetencji do merytorycznego weryfikowania odmowy udzielenia akceptacji przez komisję kwalifikacyjną lub zmiany dokonanej przez komisję oceny, nie oznacza to, że organ drugiej instancji, podobnie zresztą jak [...] Kurator Oświaty, związany był w sposób generalny opinią tej komisji i zwolniony był z obowiązku dokonania oceny przebiegu czynności postępowania kwalifikacyjnego pod kątem zgodności z przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej.  Pełnomocnik wskazał, że treści przedstawione w protokole z przebiegu pracy komisji kwalifikacyjnej w dniu [...] listopada 2014 r. pozwalają postawić komisji zarzut naruszenia regulacji z § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej, a ocena, która została wydana w toku wadliwie przeprowadzonego postępowania kwalifikacyjnego, nie może stanowić podstawy wydania rozstrzygnięcia. Wnioski wyprowadzone w tym protokole dają bowiem asumpt do stwierdzenia, że członkowie komisji kwalifikacyjnej swoją opinię co do odmowy nadania stopnia awansu zawodowego przygotowali wyłącznie w oparciu o przebieg przeprowadzonej ze skarżącą rozmowy (i to także przy dowolnej interpretacji treści tej rozmowy), w całkowitym oderwaniu oraz pominięciu jej dorobku zawodowego, który wynikał z przedłożonej w toku postępowania kwalifikacyjnego dokumentacji i z jaką to komisja ta miała obowiązek się zapoznać. Analiza treści protokołu z przebiegu prac komisji kwalifikacyjnej powołanej w toku postępowania przed organem pierwszej instancji także w żadnym wypadku nie potwierdza, aby doszło do zapoznania się przez członków komisji z dokumentacją przedłożoną przez skarżącą oraz do jej wszechstronnego przeanalizowania, a to z tej przyczyny, że zapisy wnioski protokołu w żadnym wypadku nie pokrywają się ze stanem faktycznym sprawy. Pełnomocnik skarżącej zarzucił, że komisja kwalifikacyjna nie wskazała konkretnych przyczyn negatywnej oceny oraz nie wyjaśniła, które z wymagań ostatecznie nie zostały przez skarżącą spełnione. Pełnomocnik przyznał, że w części V pkt 3 protokołu z przebiegu prac Komisji Kwalifikacyjnej pojawia się informacja, że skarżąca - w ocenie komisji - nie potrafiła wskazać sposobu wykorzystania w praktyce wiedzy zdobytej jako uczestnik seminariów i konferencji metodycznych, jak również nie określiła celowości opracowania programu "Druga szansa", niemniej jednak te wnioski pozostają w całkowitym oderwaniu od faktów udokumentowanych w sprawie oraz - co ważniejsze - pozostałych treści protokołu z przebiegu prac komisji. W ocenie pełnomocnika, co prawda komisja kwalifikacyjne przywołała uzasadnienie oceny punktowej (tak, jak stwierdził to Minister Edukacji Narodowej w skarżonej decyzji), ale uczyniła to w sposób nieprawidłowy - niezrozumiały dla osoby ocenianej oraz bez wyjaśnienia, dlaczego wyprowadziła takie, a nie inne wnioski. Podsumowując, pełnomocnik skarżącej stwierdził, że opinię komisji kwalifikacyjnej, która posłużyła za podstawę wydania skarżonej decyzji, uznać należy za niewiarygodną i sporządzoną z naruszeniem szeregu przepisów, a co za tym idzie, za niespełniającą warunków do uwzględnienia jej w postępowaniu administracyjnym. Minister Edukacji Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W ocenie Sądu, zarówno zaskarżona decyzja Ministra Edukacji Narodowej, jak i decyzja [...] Kuratora Oświaty odpowiadają prawu. Za nietrafne Sąd uznał zarzuty naruszenia przepisu art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 191) w zw. z § 12 ust. 3 oraz § 14 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2013 r., poz. 393). Stosownie do art. 9b ust. 1 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela, warunkiem nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego jest m.in. uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Uzyskana przez skarżącą ilość punktów obliczona zgodnie z § 13 ust. 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli (Dz. U. z 2013 r., poz. 393) wyniosła 5,33 tj. mniej niż 7 i przesądziła o niespełnieniu niezbędnego warunku do wydania pozytywnej decyzji nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego. Zarzuty skargi sprowadzają się w istocie do twierdzenia, że organ wadliwie wydał decyzję odmawiającą nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego, ponieważ nie poddał weryfikacji prawidłowości postępowania kwalifikacyjnego, w szczególności spełnienia przez skarżącą wymagań i warunków nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego dokonanego przez komisję kwalifikacyjną. Wskazania w związku z powyższym wymaga, że zarówno przepisy ustawy Karta Nauczyciela, jak i rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 1 marca 2013 r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli nie zawierają uregulowania umożliwiającego zmianę oceny komisji kwalifikacyjnej. W art. 9h ust. 1 i 2 ustawy Karta Nauczyciela, ustawodawca powierzył organom wymienionym w przepisie jedynie nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie nauczycielowi awansu zawodowego. W ramach tego nadzoru organ sprawujący nadzór pedagogiczny lub właściwy minister w przypadku ujawnienia, że czynności podjęte zostały z naruszeniem prawa, stwierdza w drodze decyzji administracyjnej jej nieważność. W sprawie niniejszej, Minister Edukacji Narodowej Minister przeprowadził postępowanie nadzorcze na podstawie art. 9h ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela, w wyniku którego nie stwierdzono naruszenia przepisów prawa. Sąd podziela ustalenia organu, co do braku podstaw uznania za nieważne czynności podjętych w postępowaniu o nadanie B.S. stopnia awansu zawodowego. Do przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego [...] Kurator Oświaty zarządzeniem z dnia [...] listopada 2014 r. powołał Komisję Kwalifikacyjną, której skład ustalono zgodnie z przepisami art. 9g ust. 3 ustawy Karta Nauczyciela oraz przepisem § 10 ust. 1 rozporządzenia z dnia 1 marca 2013 r. Każdy z członków Komisji ocenił spełnianie przez wnioskodawczynię wymagań niezbędnych do uzyskania stopnia nauczyciela dyplomowanego, określonych w § 8 ust. 2 rozporządzenia, według skali punktowej od 0 do 10. Średnia arytmetyczna punktów przyznanych przez poszczególnych członków Komisji wyniosła 5,33 punktów. Stosownie do § 13 ust. 4 powołanego rozporządzenia Komisja Kwalifikacyjna orzekła o niewydaniu akceptacji na stopień nauczyciela dyplomowanego, ponieważ średnia arytmetyczna punktów uzyskanych przez wnioskodawczynię nie wyniosła co najmniej 7 punktów. Z przebiegu prac Komisji sporządzono protokół, w którym zawarto uzasadnienie oceny Komisji, a zatem zarzut naruszenia art. 9b ust. 1 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia nie jest trafny. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazania wymaga, że zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w decyzji organu I instancji podniesiono, że wnioskodawczyni nie uzyskała akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Organy wskazały wymagania, których w ocenie Komisji Kwalifikacyjnej wnioskodawczyni nie spełniła. W ocenie Sądu, postępowanie w sprawie nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami prawa, a uzasadnienia zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji w sposób należyty wyjaśniają motywy podjętego rozstrzygnięcia. Minister Edukacji Narodowej rozpatrzył sprawę w jej całokształcie w drugiej instancji, odnosząc się do zarzutów odwołania. Okoliczność, że Minister nie podzielił twierdzeń strony w zakresie prawidłowości postępowania Komisji Kwalifikacyjnej i dokonanej przez nią oceny, nie oznacza, że działanie Ministra nie było zgodne z prawem. W ocenie Sądu, twierdzenie pełnomocnika, iż Komisja Kwalifikacyjna nie zapoznała się z dokumentami złożonymi przez wnioskodawczynię nie znajduje oparcia w materiale dowodowym. Omyłka Ministra Edukacji Narodowej w uzasadnieniu decyzji w oznaczeniu szkoły, w której wnioskodawczyni jest zatrudniona, nie może być utożsamiana z brakiem zapoznania się przez Komisję Kwalifikacyjną z dokumentacją, czy też z brakiem wszechstronnej analizy przez organ administracji publicznej całokształtu materiału dowodowego. Zarzut skargi w tym zakresie nie jest trafny. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozostawia wątpliwości co do tego, że taka pełna, wszechstronna analiza materiału dowodowego została w tej sprawie dokonana, a odmienna ocena strony, co do spełnienia przesłanki warunkującej uzyskanie stopnia awansu zawodowego, stanowi jedynie polemikę ze stanowiskiem organu. W świetle powyższego, Sąd uznał zarzuty naruszenia zarówno przepisu art. 6, jak i art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a. oraz art. 15 k.p.a. oraz art. 138 § 1 pkt 1 za nieuzasadnione. Subiektywna ocena strony, co do spełnienia wymagań ustawowych, w tym, co do trafności oceny Komisji Kwalifikacyjnej nie wpływa na zgodność z prawem przeprowadzonego postępowania oraz podjętego przez organ w tej sprawie rozstrzygnięcia (v. wyrok NSA z dnia 14 marca 2006 r. sygn. akt I OSK 944/05). Sąd podziela ustalenia postępowania nadzorczego przeprowadzonego na podstawie art. 9h ust. 1 pkt 2 ustawy Karta Nauczyciela. Badając legalność zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził w działaniach Komisji Kwalifikacyjnej naruszeń procedury określonej w rozporządzeniu. Zgodnie z § 12 ust. 3 rozporządzenia komisja kwalifikacyjna analizuje dorobek zawodowy nauczyciela mianowanego ubiegającego się o awans na stopień nauczyciela dyplomowanego na podstawie przedłożonej przez nauczyciela dokumentacji oraz przeprowadzonej rozmowy, podczas której nauczyciel odpowiada na pytania członków komisji dotyczących wpływu działań i zadań realizowanych przez nauczyciela w okresie stażu na podniesienie jakości pracy szkoły, w której nauczyciel odbywał staż. Komisja powyższe zadanie wypełniła. Zarzuty podnoszone przez skarżącą polemizują z merytorycznym stanowiskiem Komisji, które nie mogło podlegać ocenie ani w postępowaniu administracyjnym w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, ani w ramach oceny dokonywanej przez sąd administracyjny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Brak jest podstaw do twierdzenia, aby w decyzji odmawiającej nadania stopnia awansu zawodowego organ zobowiązany był powtórnie dokonać oceny dorobku zawodowego nauczyciela i to w zakresie objętym postępowaniem przed komisją kwalifikacyjną (v. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2007 r. sygn. akt I OSK 1056/06 Lex nr 344635, wyrok NSA z dnia 31 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 789/10, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.