II SA/Wa 662/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Mateusz Rogala (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi M. D.-S. i P.S. [...] na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572, powoływanej dalej jako k.p.a.), art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1781) oraz art. 6 ust. 1 i art. 58 ust. 2 lit. b) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE ogólne rozporządzenie o ochronie danych (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016, str. 1 ze zm., powoływanego dalej jako rozporządzenie nr 2016/679), udzielił M. D. i P. S., wykonującym działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod firmą [...] s.c. (powoływani dalej jako skarżący), upomnienia za naruszenie art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 2016/679, poprzez udostępnienie danych osobowych A. R. (powoływanej dalej jako uczestniczka postępowania) znajdujących się w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. na rzecz Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...], bez podstawy prawnej. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ stwierdził, że postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi A. R. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez skarżących w ramach prowadzonej przez nich przychodni, polegające na udostępnieniu danych osobowych uczestniczki postępowania na rzecz Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] bez podstawy prawnej. Jak ustalił organ, w dniu [...] lutego 2024 r. skarżący skierowali do A. R. pismo, w którym dodali do wiadomości WSSE w [...]. W piśmie tym, które stanowiło odpowiedź na pismo uczestniczki postępowania z dnia [...] lutego 2024 r. dotyczące jej małoletniej córki w związku z otrzymaniem zawiadomienia o szczepieniu, znajdowały się dane osobowe strony oraz jej dzieci w zakresie imienia, nazwiska oraz adresu. W piśmie poinformowano o zadeklarowaniu dziecka do wskazanego lekarza rodzinnego. Poinformowano również, że wcześniejszy świadczeniodawca zawiesił umowę o udzielanie świadczeń medycznych, a następnie została ona rozwiązana, a placówka przedsiębiorców została wskazana jako placówka zabezpieczająca ciągłość udzielania świadczeń w zakresie podstawowej opieki zdrowotnej na mocy decyzji [...] Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia. Uczestniczka postępowania wskazała w treści skargi, iż nie wiedziała, że placówka skarżących otrzymała dokumentację dotyczącą jej i małoletnich dzieci, wobec czego niezrozumiałym było dla niej otrzymanie wezwania na szczepienia z placówki skarżących i zwróciła się do nich z korespondencją, aby wyjaśnić tę sprawę. Uczestniczka zakwestionowała sposób przekazania jej danych osobowych przez skarżących na rzecz WSSE w [...] i wskazała, że dane osób objętych profilaktyczną opieką zdrowotną mogą zostać przekazane państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu jedynie w drodze sporządzonego sprawozdania z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych, więc sposób przekazania jej danych na rzecz WSSE jest bezprawny i narusza jednocześnie tajemnicę korespondencji. W toku postępowania skarżący wskazali, że podmioty lecznicze mają nie tylko prawo, ale i obowiązek przekazywania danych osobowych niezaszczepionych pacjentów. Przychodnia ma obowiązek przygotowania sprawozdania dotyczącego przeprowadzonych szczepień ochronnych i sporządzenia imiennego wykazu osób, które się od szczepień ochronnych uchylają, by umożliwić Państwowej Inspekcji Sanitarnej sprawowanie nadzoru nad wypełnianiem tego obowiązku oraz jego efektywną egzekucję. Podstawę prawną przekazania danych osobowych takich osób w zakresie imienia, nazwiska, numeru PESEL, adresu zamieszkania, udostępnionych przez Przychodnię na rzecz Państwowej Inspekcji Sanitarnej, stanowi art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 2016/679, zaś w zakresie danych osobowych małoletnich dzieci w zakresie informacji o niewykonanych szczepieniach podstawa znajduje się w art. 9 ust. 2 lit. h) oraz lit. i) tego rozporządzenia. Skarżący wskazali jako podstawę udostępnienia przepisy: § 13 i 14 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2172) w związku z art. 17 ust. 10 i art. 17 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2024 r., poz. 924 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r.). Skarżący przywołali również art. 1-5 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 416). Skarżący wyjaśnili, że dane osobowe uczestniczki postępowania zostały przekazane WSSE w [...] z uwagi na obowiązek przekazywania danych osobowych niezaszczepionych pacjentów, a w przypadku osób nieletnich także ich opiekuna prawnego lub rodzica. W ich ocenie, uczestniczka uchyla się od wykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego jej dziecka, którego obowiązek wykonania wynika wprost z przepisów prawa. W dalszej części uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia organ podał, że w związku z nieuzupełnieniem przez uczestniczkę postępowania braków formalnych jej skargi w zakresie uprawnienia strony do reprezentowania małoletnich dzieci, postępowanie administracyjne w tej sprawie dotyczyło jedynie danych osobowych uczestniczki postępowania. Organ stwierdził następnie, że w przypadku przetwarzania danych osobowych, które niezbędne jest do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze, konkretny przepis prawa na którym opiera się administrator musi tworzyć obowiązek, do którego realizacji konieczne jest przetwarzanie danych osobowych. Wobec tego, aby skutecznie powołać się na art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 2016/679 jako podstawę przetwarzania danych, administrator musi wykazać, jaki spoczywający na nim obowiązek prawny wypełnia oraz wykazać, że przetwarzanie konkretnych danych osobowych jest niezbędne, aby ten obowiązek wypełnić. Jak stwierdził organ zgodnie z przywołanym przez skarżących art. 17 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r., osoby przeprowadzające szczepienia ochronne sporządzają sprawozdania z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych oraz sprawozdania ze stanu zaszczepienia osób objętych profilaktyczną opieką zdrowotną, które przekazują państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu. Zgodnie zaś z art. 17 ust. 10 tej ustawy, Minister właściwy do spraw zdrowia określa w drodze rozporządzenia, m.in. osoby lub grupy osób obowiązane do poddawania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym, sposób przeprowadzania szczepień ochronnych, wzory sprawozdań z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych oraz tryb i terminy ich przekazywania, papierową lub elektroniczną formę raportu o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych oraz terminy i sposób jego przekazywania. Organ podkreślił, że zgadza się z twierdzeniami skarżących, iż spoczywał na nich obowiązek prawny przetwarzania danych osobowych pacjentów w związku z obowiązkowymi szczepieniami ochronnymi, jak i spoczywał na nich obowiązek przekazywania danych osobowych niezaszczepionych pacjentów do stosownych organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, jako podmiotu powołanego w szczególności do sprawowania nadzoru w zakresie szczepień ochronnych. Organ nie zakwestionował też istnienia obowiązku prowadzenia odpowiedniej dokumentacji przeprowadzania obowiązkowych szczepień ochronnych, jak i przypadków niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych. Niemniej, sposób realizacji obowiązków związanych z przeprowadzaniem obowiązkowych szczepień ochronnych został ściśle uregulowany w przywołanych przez organ przepisach. Przedsiębiorcy i prowadzony przez nich podmiot leczniczy, nie mają pozostawionej swobody co do sposobu realizacji obowiązku raportowania przypadków niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych. Art. 17 ust. 9b ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. wyraźnie stanowi, że to lekarz sprawujący profilaktyczną opiekę zdrowotną nad osobą małoletnią przekazuje państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu imienny wykaz osób małoletnich, co do których nie wykonano obowiązkowego szczepienia, jak i wykaz osób sprawujących nad nimi prawną pieczę, określany "raportem o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych". Art. 17 ust. 9c ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. w jasny sposób określa, jakie dane zawiera ww. raport, zaś § 17 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych reguluje terminy sporządzenia i przekazania raportu państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu. W związku z powyższym, organ stwierdził, że skarżący byliby uprawnieni do udostępnienia danych osobowych uczestniczki postępowania gdyby rzeczywiście uchylałaby się ona od poddania swojego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym, jednakże mogli oni udostępnić te dane w zakresie przewidzianym przez prawo (imienia, nazwiska, numeru PESEL, a w przypadku jego braku - rodzaju i numeru dokumentu potwierdzającego tożsamość oraz adresu miejsca zamieszkania), w formie przewidzianej przez prawo (tj. w formie raportu o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych), na rzecz uprawnionego podmiotu do otrzymania takich danych (czyli właściwego miejscowo państwowego powiatowego inspektora sanitarnego) i w określonym terminie (30 dni od zakończenia kwartału). Jedynie w takim przypadku możliwe byłoby stwierdzenie, że skarżący rzeczywiście wypełnili w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. spoczywający na nich obowiązek prawny raportowania sytuacji niewykonania obowiązkowego szczepienia ochronnego i że udostępnienie danych w tym piśmie było niezbędne do wypełnienia ww. obowiązku oraz że zakres udostępnionych w nim danych był adekwatny do zakresu przewidzianego wprost w przepisach prawa. Tymczasem, w ocenie organu, zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy nie wykazał w sposób jednoznaczny i bezsporny, że pismo z dnia [...] lutego 2024 r. stanowi wypełnienie obowiązku prawnego spoczywającego na skarżących i że udostępnienie danych osobowych uczestniczki postępowania na rzecz WSSE w [...] było niezbędne do wypełnienia tego obowiązku. Z tych przyczyn organ stwierdził naruszenie w tym zakresie art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 2016/679, poprzez udostępnienie bez podstawy prawnej danych osobowych uczestniczki postępowania znajdujących się w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. przez skarżących na rzecz WSSE w [...]. M. D. i P. S. wspólnicy spółki [...] s.c. z siedzibą w [...] złożyli na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie w całości i o umorzenie postępowania administracyjnego, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucili organowi naruszenie: 1. przepisów prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 2016/679, poprzez nieprawidłowe przyjęcie, że skarżący udostępnili dane osobowe A. R. bez jej zgody na rzecz Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r., w sytuacji gdy skarżący nie przekazali tego pisma WSSE w [...], zaś fakt wskazania w adnotacji pisma "do wiadomości" nie świadczy o tym, że pismo zostało faktycznie wysłane i doręczone, zaś organ zaniechał przeprowadzenia jakichkolwiek czynności zmierzających do ustalenia, czy WSSE w [...] otrzymała pismo; 2. przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez niewłaściwą ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego przez organ, zaniechanie zbadania, czy faktycznie pismo z dnia [...] lutego 2024 r. zostało wysłane i doręczone WSSE w [...], w tym zaniechanie skierowania odpowiednich pism i zapytań, niezasadne uznanie wskazanego pisma za doręczone WSSE w [...] jedynie w oparciu o twierdzenia uczestniczki postępowania oraz nieuwzględnienie stanowiska skarżących, że przekazują WSSE w [...] jedynie dane wynikające m.in. z obowiązku przekazywania danych osobowych niezaszczepionych pacjentów; 3. przepisów postępowania tj. art. 109 § 1 k.p.a. w zw. z art. 39 k.p.a. poprzez nieprawidłowe doręczenie decyzji spółce cywilnej Okulistyka s.c. prowadzonej przez skarżących; zamiast M. D. i P. S., w sytuacji gdy stroną postępowania są skarżący M. D. i P. S., zaś spółka cywilna nie jest i nie może być stroną postępowania, nie jest osobą prawną, lecz jedynie umową zawartą przez przedsiębiorców w celu prowadzenia wspólnie działalności gospodarczej, a przez to spółka nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne niedopełnienie obowiązków wynikających z rozporządzenia nr 2016/679 lecz jej wspólnicy. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. skierowanym do A. R. wskazali w adnotacji "do wiadomości" Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w [...], lecz faktycznie pismo to nie zostało złożone, wysłane ani doręczone WSSE w [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W piśmie procesowym z dnia [...] lipca 2025 r. skarżący oświadczyli, że przychylają się do wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznaje za zasadne i prawidłowo uzasadnione stanowisko organu, że w rozpoznawanej sprawie przetwarzanie danych osobowych A. R. przez skarżących, polegające na przesłaniu do wiadomości Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] pisma z dnia [...] lutego 2024 r. zawierającego dane osobowe uczestniczki postępowania w zakresie imienia, nazwiska oraz adresu, nastąpiło bez podstawy prawnej. Jak stanowi art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia nr 2016/679, przetwarzanie jest zgodne z prawem, gdy jest ono niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze. Jak zasadnie zauważył organ, aby skutecznie powołać się na powyższy przepis jako podstawę przetwarzania danych, administrator musi wykazać, jaki spoczywający na nim obowiązek prawny wypełnia oraz wykazać, że przetwarzanie konkretnych danych osobowych jest niezbędne, aby ten obowiązek wypełnić. Zdaniem Sądu, należy zgodzić się z organem, że przetwarzanie danych uczestniczki postępowania w sposób wyżej opisany nie stanowiło prawidłowej realizacji ciążących na skarżących obowiązków wynikających z przepisów prawa. W szczególności podstawy przetwarzania danych osobowych nie stanowią powoływane przez skarżących w toku postępowania art. 17 ust. 10 i art. 17 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 5 sierpnia 2008 r., § 13 i § 14 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych, a także przepisy ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Jak wynika z powyższych przepisów, osoby przeprowadzające szczepienia ochronne sporządzają sprawozdania z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych oraz sprawozdania ze stanu zaszczepienia osób objętych profilaktyczną opieką zdrowotną, które przekazują państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu. Minister właściwy do spraw zdrowia określa natomiast w drodze rozporządzenia m.in. wzory sprawozdań z przeprowadzonych obowiązkowych szczepień ochronnych oraz tryb i terminy ich przekazywania. Takie wzory zostały wprowadzone na podstawie przywoływanych przez skarżących § 13 i § 14 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2011 r. Jak słusznie zauważył organ, realizacja przez podmioty przeprowadzające szczepienia ochronne obowiązku informowania organów inspekcji sanitarnej o osobach uchylających się od obowiązku szczepień może nastąpić jedynie w formie ściśle określonej w przepisach ustawy z dnia 5 sierpnia 2008 r. oraz rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2011 r. Jak stanowi art. 17 ust. 9b ustawy z dnia 5 sierpnia 2008 r., to lekarz sprawujący profilaktyczną opiekę zdrowotną nad osobą małoletnią przekazuje państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu imienny wykaz osób małoletnich co do których nie wykonano obowiązkowego szczepienia, jak i wykaz osób sprawujących nad nimi prawną pieczę określany jako "raport o przypadkach niewykonania obowiązkowych szczepień ochronnych". Z kolei art. 17 ust. 9c tej ustawy określa szczegółowo, jakie dane zawiera ten raport, a w § 13 i § 14 rozporządzenia z dnia 18 sierpnia 2011 r. wskazano, w jakich terminach raport taki winien zostać przekazany państwowemu powiatowemu inspektorowi sanitarnemu. Analiza treści pisma z dnia [...] lutego 2024 r. wyraźnie wskazuje, że przesłanie tego pisma do wiadomości WSSE w [...] nie stanowiło realizacji wyżej omówionych obowiązków. W piśmie tym skarżący powiadomili uczestniczkę postępowania, do którego lekarza rodzinnego zostało zadeklarowane jej dziecko, a następnie poinformowali, że w związku z zawieszeniem umowy o świadczenie usług medycznych przez jednego ze świadczeniodawców ich placówka została wskazana jako zabezpieczająca ciągłość udzielania świadczeń w zakresie POZ pacjentom tego świadczeniodawcy. Poinformowano również o przekazaniu dokumentacji medycznej. Nie budzi zatem wątpliwości, że korespondencja ta w żaden sposób nie dotyczy uchylania się od obowiązkowych szczepień ochronnych, a przesłanie jej do WSSE w [...] nie może być uznane za realizację obowiązku informacyjnego nałożonego na świadczeniodawców przepisami ustawy z dnia 5 sierpnia 2008 r. lub innymi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Z tych przyczyn Sąd uznaje, że organ prawidłowo ocenił, że przetwarzanie danych osobowych uczestniczki postępowania w zakresie i w formie wskazanej w zaskarżonej decyzji nastąpiło bez podstawy prawnej, co uprawniało organ do udzielenia skarżącym upomnienia za naruszenie art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 2016/679. Odnosząc się do zarzutów skargi, które w istocie nie kwestionują wyżej omówionej oceny organu, należy zauważyć, że fakt przesłania przez skarżących pisma z dnia [...] lutego 2024 r. do wiadomości WSSE w [...] nie był przez nich kwestionowany na etapie postępowania administracyjnego. Co więcej, odpowiadając na pytanie organu w piśmie z dnia [...] maja 2024 r. czy doszło do udostępnienia przez skarżących danych osobowych uczestniczki postępowania na rzecz WSSE w [...], skarżący w piśmie z dnia [...] maja 2024 r. (k. 12 akt administracyjnych) nie zaprzeczyli, że pismo z dnia [...] lutego 2024 r. zostało faktycznie przesłane do wiadomości i podnieśli, że "podstawę prawną przekazania danych takich osób w zakresie imienia, nazwiska, numeru PESEL, adresu zamieszkania, udostępnione przez Przychodnię na rzecz PPIS stanowi art. 6 ust. 1 lit. c RODO". Następnie odpowiadając na pytanie organu w piśmie z dnia [...] października 2024 r., w którym organ zwrócił się do skarżących o wskazanie, na jakiej podstawie prawnej udostępnili dane osobowe uczestniczki postępowania znajdujące się w piśmie z dnia [...] lutego 2024 r. w zakresie imienia, nazwiska oraz adresu na rzecz WSSE w [...], skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2024 r. (k. 24 akt administracyjnych) odpowiedzieli, że "dane osobowe skarżącej przekazane Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w [...] zostały przekazane z uwagi na obowiązek przekazywania danych osobowych niezaszczepionych pacjentów, a w przypadku osób nieletnich także ich opiekuna prawnego lub rodzica". Nie sposób zatem zarzucać organowi, jak czynią to skarżący, że nie wyjaśnił dostatecznie stanu faktycznego sprawy i nie zwrócił się o wyjaśnienia do WSSE w [...], skoro w toku postępowania administracyjnego, skarżący expressis verbis potwierdzili, odpowiadając na pytania organu, że pismo z dnia [...] lutego 2024 r. zostało przesłane do ww. organu inspekcji sanitarnej. Z tej przyczyny Sąd ocenił stawiane w pkt 1 i 2 petitum skargi zarzuty jako niezasadne. Kolejny zarzut skargi dotyczący nieprawidłowego doręczenia decyzji również nie mógł zostać uwzględniony. Nie budzi wątpliwości Sądu, że zaskarżona decyzja została skierowana do M. D. oraz do P, S,. To im organ udzielił bowiem upomnienia w rozstrzygnięciu zaskarżonej decyzji. Jak wynika również z rozdzielnika zaskarżonej decyzji, została ona przesłana odrębnie do M, D. i do P. S. jako wspólników spółki cywilnej. Wskazanie na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaskarżonej decyzji jedynie danych spółki cywilnej nie oznacza w żaden sposób, że podmiotem, do którego decyzja została skierowana była spółka cywilna. Nie budzi również wątpliwości, że decyzja została prawidłowo doręczona stronom postępowania, skoro skarżący skutecznie wywiedli na nią skargę do sądu administracyjnego. Uchybienie organu dotyczące sposobu adresowania przesyłki nie stanowi zatem naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc wszystkie powyższe okoliczności pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), orzekł jak w sentencji.