II SA/Wa 663/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku O. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi O. C. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia na liście osób oczekujących na zawarcie umowy najmu lokalu postanawia: przyznać O. C. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. O. C. wystąpiła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzupełnieniu wniosku złożyła pismo z dnia 29 czerwca 2017 r., do którego zostały załączone kserokopie poświadczone za zgodność z oryginałem zaświadczenia o zarobkach, oświadczenia o niepobieraniu świadczenia 500+, wydruku z posiadanego konta bankowego za okres od 10 marca 2017 r. do 9 czerwca 2017 r. Wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z synem (ur. w 2012 r.), którego sama wychowuje, nie pobiera świadczenia alimentacyjnego od ojca dziecka, który pracował dorywczo, a obecnie uległ wypadkowi i jest niezdolny do pracy. Utrzymuje się z synem z wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia w wysokości od 1.000 zł do 2.000 zł miesięcznie. Nadto oświadczyła, że do stałych kosztów jej utrzymania należą: czynsz - 300 zł, opłaty za energię elektryczną i gaz - 160 zł, opłaty za telefon i TV - 150 zł, a na wyżywienie wydaje około 600 zł. Podała, że oprócz samochodu z 2008 r. nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nadto wskazała, że korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, który działa pro bono i nie ponosi kosztów z tym związanych. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżąca znajduje się obecnie w trudnej sytuacji finansowej i życiowej. Jest osobą samotnie wychowująca dziecko, utrzymuje się z wynagrodzenia z tytułu umowy zlecenia w wysokości średnio 1.500 zł miesięcznie, nie otrzymuje alimentów od ojca dziecka, nie otrzymuje świadczenia 500+, bowiem wniosek w tym zakresie nie został jeszcze rozpoznany, oprócz samochodu z 2008 r., nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, a z uwagi na alergię dziecka, ponosi koszty jego leczenia. W tej sytuacji należy stwierdzić, biorąc pod uwagę wskazane przez stronę koszty utrzymania, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i dziecka, tym bardziej, że sam wpis sądowy od wniesionej skargi wynosi 300 zł. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.