II SA/Wa 665/06

II SA/Wa 665/06 POSTANOWIENIE Dnia 8 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA -Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. G. z dnia 5 grudnia 2005r. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] listopada 2003 r., sygn. akt [...] wydanym w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Ministra Gospodarki i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w I. postanawia: 1. odrzucić skargę 1. zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat M. G. kwotę 240 zł ( słownie: dwieście czterdzieści) oraz kwotę 52, 80 zł (słownie: pięćdziesiąt dwa osiemdziesiąt) stanowiącą 22% podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu II SA/Wa 665/06 UZASADNIENIE W dniu 5 grudnia 2005 r. pan W. G. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] listopada 2003 r, sygn. akt [...]. Jako podstawę prawną swojej skargi skarżący wskazał przepis art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.), to znaczy orzeczenie przez Trybunał Konstytucyjny o niezgodności z Konstytucją przepisu prawnego, na podstawie, którego wydano orzeczenie. Zdaniem skarżącego w jego sprawie Sąd Konstytucyjny orzeczeniem z dnia 5 września 2005 r. stwierdził niekonstytucyjność art. 160 § 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, co ma wpływ na wydanie przez NSA wyroku z dnia [...] listopada 2003 r. sygn. akt [...]. w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Ministra Gospodarki i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2003r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w I. Jednocześnie strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując na fakt późniejszego zapoznania się ww. wyrokiem Sądu Konstytucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 października 2006 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Od powyższego postanowienia w dniu 16 listopada 2006 r. zażalenie złożył skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r. oddalił zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie Mając powyższy stan faktyczny na względzie należy wskazać, iż zgodnie z art. 272. § 1. p.p. s. a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lufa z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Natomiast zgodnie z § 2. w/w przepisu skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Oznacza to, iż w sprawach dotyczących wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego termin do wniesienia skargi to jeden miesiąc od dnia wejścia w życie orzeczenia Sądu Konstytucyjnego. Trzeba jednak podnieść, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiuje pojęcia "wejście w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego", aby zdefiniować to pojęcie należy odwołać się do innych aktów prawnych. Zgodnie z art. 190 ust. 3 Konstytucji orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego wchodzi w życie z dniem ogłoszenia, jednak Trybunał Konstytucyjny może określić inny termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego. Termin ten nie może przekroczyć osiemnastu miesięcy, gdy chodzi o ustawę, a gdy chodzi o inny akt normatywny - dwunastu miesięcy. W przypadku orzeczeń, które wiążą się z nakładami finansowymi nieprzewidzianymi w ustawie budżetowej, Trybunał Konstytucyjny określa termin utraty mocy obowiązującej aktu normatywnego po zapoznaniu się z opinią Rady Ministrów. Treść tego przepisu wskazuje, że ustawodawca uznał, że za "wejście w życie" moment publikacji orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw lub Monitorze Polskim, jednocześnie dając Trybunałowi możliwość określenia innego terminu utraty mocy obowiązującej aktu prawnego. Konstytucja rozdziela tu moment "wejścia w życie" orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, od utraty mocy obowiązującej przez akt normatywny, którego to orzeczenie dotyczy. Z chwilą ogłoszenia orzeczenia wchodzi ono w życie, co oznacza, że akt prawny, którego dotyczy stracił moc obowiązującą lub straci w późniejszym, określonym zgodnie z dyspozycją art. 190 ust. 3 Ustawy Zasadniczej terminie, a na organach administracji rządowej spoczywa obowiązek przygotowania zmiany sprzecznego z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą aktu prawnego. Tak, więc pojecie "wejście w życie" w przypadku orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego nie może być utożsamiane z utratą w późniejszym terminie niż data publikacji orzeczenia mocy obowiązującej aktu prawnego. Podobne rozwiązanie dotyczy ogłaszania aktów prawnych. Zgodnie, bowiem z art. 88 ust. 2 Konstytucji warunkiem wejścia w życie ustaw, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie. W rozpatrywanej sprawie orzeczenie Trybunał Konstytucyjnego z dnia 5 września 2005 r. sygn. akt P 18/04 został opublikowane w Dzienniku ustaw Nr 181 póz. 1524 z dnia 21 września 2005 r. Skarżący niewątpliwie uchybił, więc miesięcznemu terminowi do wniesienia skargi o wznowienie postępowania administracyjnego W rozpatrywanej sprawie orzeczenie Trybunał Konstytucyjnego z dnia 5 września 2005 r. sygn. akt P 18/04 został opublikowane w Dzienniku ustaw Nr 181 póz. 1524 z dnia 21 września 2005 r. Termin miesięczny do wniesienia skargi upłynął więc w dniu 22 października 2005 r. Tymczasem skarga pana W.G. została złożona w dniu 5 grudnia 2005 r., a zatem skarżący wniósł skargę ponad półtora miesiąca po terminie do wniesienia skargi o wznowienie postępowania administracyjnego. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.