II SA/Wa 666/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata M.C. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) w tym: tytułem opłaty - kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych i dwadzieścia groszy) Wyrokiem z dnia 19 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. II SA/Wa 666/14 oddalił skargę Skarżącego T.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 666/14 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącemu T.K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika Skarżącego został wyznaczony adwokat M.C. Pełnomocnik Skarżącego adw. M.C. przeglądała akta sprawy [...] stycznia 2015 r., pismem z [...] lutego 2015 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia [...] września 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności oraz uczestniczyła w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w dniu [...] września 2015 r. Pismem z [...] października 2015 r. adwokat M.C. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczyła jednocześnie, że opłaty te nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 poz. 461 ze zm., dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie", wynosi 240 zł Stosownie zaś do § 18 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Decydując o kwocie wynagrodzenia referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, adw. M.C. przeglądała akta sprawy [...] stycznia 2015 r., pismem z [...] lutego 2015 r. wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia [...] września 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności oraz uczestniczyła w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w dniu [...] września 2015 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 250, art. 258 §1 i §2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.