II SA/Wa 67/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Andrzej Góraj (spr.), Iwona Maciejuk, Protokolant specjalista Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2018 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie oddala skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] września 2017 r. Komisji Rekrutacyjnej na Wydziale [...] Uniwersytetu [...] dla studiów doktoranckich, nie przyjęto M. M. na pierwszy rok stacjonarnych studiów doktoranckich w dyscyplinie [...]w roku akademickim 2017/2018. W dniu [...] października 2017 r. M. M. złożyła odwołanie od wyżej wskazanej decyzji. Skarżąca zarzuciła decyzji z dnia [...] września 2017 r. naruszenie warunków i trybu rekrutacji na studia w postaci niepełnego składu Komisji oceniającej dokonania jej aktywności i osiągnięć akademickich, podczas rozmowy kwalifikacyjnej brak było [...] P. W. oraz [...] P. M. Nadto Pani M. M. podniosła, iż nieobecny [...] P. M. był osobą rekomendującą jej kandydaturę i deklarującą chęć zastania opiekunek naukowym Skarżącej, co mogło być kluczowe dla przebiegu rekrutacji. Ponadto dodała, że w roku akademickim 2016/2017 uczestniczyła w roli nieformalnego uczestnika seminarium doktoranckiego u [...]P. M. i [...] J. G. Rozpoznając odwołanie, Rektor Uniwersytetu [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257), zwanego dalej "kpa", art. 196 ust. 3 w związku z art. 207 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1842 ze zm.) zwanej dalej "psw", oraz § 3 pkt 1 i pkt 2 i pkt 7, § 11 i § 12 ust. 3 Uchwały nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok akademicki 2017/2018 z późn. zm., utrzymał w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] września 2017 r. o nieprzyjęciu M. M. na pierwszy rok stacjonarnych studiów doktoranckich w dyscyplinie nauki [...] w roku akademickim 2017/2018. W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, ze przebieg rekrutacji dotyczącej strony był zgodny z warunkami i trybem rekrutacji na studia, określonymi w nr Uchwały nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok akademicki 2017/2018 z późn. zm. oraz Zarządzeniu nr [...] Dziekana Wydziału [...]Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie powołania Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej dla Doktorantów na Wydziale [...]. Proces owej rekrutacji przebiegał prawidłowo, a oceny wystawione w jego trakcie są obiektywne i poparte uzasadnieniem w decyzji z dnia [...] września 2017 r. Organ I instancji zsumował bowiem punkty z dwóch kategorii z poszczególnych elementów składowych tych kategorii. Zgodnie z art. 196 ust. 4 psw, podstawą odwołania może być jedynie wskazanie naruszenia warunków i trybu rekrutacji na studia doktoranckie, które są określone w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok akademicki 2017/2018 z późn. zm. Zaskarżona decyzja, w ocenie organu odwoławczego, spełnia natomiast wymogi formalne określone w art. 107 kpa. Organ II instancji zwrócił uwagę na to, ze Dziekan Wydziału [...] zgodnie z uprawnieniami Statutowymi powołał Wydziałową Komisją Rekrutacyjna dla Doktorantów na Wydziale [...] dla kierunku nauki [...] w składzie: przewodniczący [...] R. Z., [...] P. W., [...] A. D.,[...] A. D.,[...] P. Z.,[...] J. W.,[...] S. S., sekretarz Komisji [...] T. K. Przy tym należy stwierdzić, że Komisja została powołana prawidłowo. Przepisy zawarte w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok akademicki 2017/2018 z późn. zm. nie nakazują zaś, aby podczas rozmowy kwalifikacyjnej byli obecni wszyscy członkowie Komisji, bowiem różne przypadki losowe mogą spowodować, że któryś z członków Komisji może być nieobecny, tak jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Brak jednej lub dwóch osób ze składu Komisji przy ustalonym ośmioosobowym składzie nie powinien mieć wpływu na postępowanie podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Komisja w składzie, [...] A. D.,[...] A. D.,[...] J. W. i [...] S. S.,[...] T. K., pod przewodnictwem [...] R. Z. miała kworum, zatem była zdolna do podejmowania wszelkich decyzji. Jednocześnie zaznaczono, że wszystkie osoby aplikujące w tym dniu na studia doktoranckie w dyscyplinie [...] prezentowały się przed tym samym składem, więc wszyscy mieli takie same warunki. Zatem, według organu twierdzenia Skarżącej, że zostały naruszone warunki rekrutacji są niezasadne. Organ zwrócił też uwagę na to, że M. M. podczas rozmowy otrzymała 20 pkt na 20 możliwych. Organ II instancji, ponownie przeanalizował całą dokumentacje w postępowaniu rekrutacyjnym M. M. Protokół z postępowania kwalifikacyjnego, który został podpisany przez wszystkich obecnych w dniu [...] września 2017 r. członków Komisji, zawiera informacje, jak M. M. została oceniona podczas postępowania rekrutacyjnego a mianowicie: 1. w kategorii I: Wstępna koncepcja rozprawy doktorskiej (w tym oryginalność tematyki, jej wartość, waga problemuO 10 pkt. (maksymalnie 20 pkt.), 2. w kategorii II: Publikacje, udział w konferencjach, projekty badawcze: Osiągnięcia naukowe (wygłoszone referaty - 20 pkt. (maksymalnie 20 pkt.); 3. w kategorii III ocena rozmowy kwalifikacyjnej (kompetencje merytoryczne w zakresie dyscypliny naukowej oraz w zakresie projektu pracy doktorskiej, umiejętność prezentacji projektu) - 20 pkt. (maksymalnie 20 pkt.); 4. w kategorii IV Ocena na dyplomie -15 pkt. (5 - 20 pkt; 4,5-15 pkt.; 4-10 pkt.; maksymalnie 20 pkt.). W sumie, jak wyjaśniono, M. M. uzyskała 65 pkt. Jak również wyjaśniono, minimalna liczba punktów umożliwiająca podjęcie studiów na studiach doktoranckich na Wydziale wynosi 60 pkt. Jednakże w przypadku, gdy większa liczba osób uzyska 60 punktów, niż ustalony w uchwale rekrutacyjnej limit miejsc, wtedy o przyjęciu na studia doktoranckie decyduje liczba uzyskanych punktów na zasadach konkursu. Stanowi o tym § 3 pkt 1 Uchwały nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok akademicki 2017/2018 zpóźn. zm. Liczba punktów uzyskanych przez Panią M. M. w postępowaniu rekrutacyjnym wynosiła 65, co dawało jej 6 pozycję na liście rankingowej przy limicie ustalonym w wyżej wymienionej Uchwale na 3 osoby. Należało otrzymać co najmniej 83 pkt, aby znaleźć się w gronie 3 najlepszych osób. Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, że przebieg rekrutacji był zgodny z warunkami i trybem rekrutacji na studia doktoranckie, określonymi w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok akademicki 2017/2018 z późn. zm. Organ II instancji nie znalazł podstaw do kwestionowania oceny dokonanej oceny przez Komisję. Doświadczenie naukowe i dydaktyczne członków Komisji nawet przy braku dwóch członków gwarantuje w jego ocenie słuszność i rzetelność ocen dokonanych przy rekrutacji osób aplikujących na studia. Liczba punktów przyznanych w poszczególnych kategoriach wynikała również z poziomu jaki reprezentowali inni kandydaci aplikujący na studia doktoranckie. Tu podkreślono, iż rekrutacja na bezpłatne studia doktoranckie odbywa się w drodze konkursu. Osiągnięcia i oceny w poszczególnych kategoriach wynikają z poziomu osób aplikujących na studia doktoranckie. Ponowna analiza całej dokumentacji dotyczącej przyjęcia Pani M. M. na studia doktoranckie nie powoduje zmiany punktacji. Dodano też, że inne osoby aplikujące na studia doktoranckie wykazały się większą aktywnością naukową lub lepiej zostały ocenione podczas rozmowy kwalifikacyjnej niż Skarżąca. Skargę do tut. Sądu od powyższej decyzji wywiodła M. M. zarzucając jej na podstawie art. 57 §1 pkt 3 p.p.s.a.: I. Naruszenie przepisów postępowania stanowiące podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. art. 156 §1 pkt 2 kpa tj. a) art.15 w zw. z art. 11 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 § 3 w zw. z art. 8 § 1 kpa poprzez utrzymanie w nocy wadliwej decyzji organu I instancji niespełniającej wymogów decyzji administracyjnej w zakresie uzasadnienia i wyjaśnienia Skarżącej zasadności przesłanek, którymi organ kierował się przy wydaniu decyzji podczas gdy Organ miał obowiązek przedstawić Skarżącej szczegółowe wyliczenie uzyskanej przez Skarżącą w toku postępowania rekrutacyjnego punktacji - z dokładnym wyszczególnieniem i uzasadnieniem w każdej z czterech kategorii wskazanych w tabelce w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. oraz wskazać minimalną liczbę punktów potrzebnych do zakwalifikowania się do grona 3 najlepszych osób, czego zaniechał początkowo, a co dopiero zostało przedstawione w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2017 r. co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania i niemożności obrony przez Skarżącą swoich praw - gdyż Skarżąca po raz pierwszy z pełnym uzasadnieniem przyczyn odrzucenia jej kandydatury zetknęła się na etapie decyzji organu II instancji, co skutkuje nieważnością decyzji, o której mowa w art. 156S1 pkt 2 kpa w postaci rażącego naruszenia prawa. II. Naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. a) art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 kpa poprzez błędne, nie wyczerpujące przeanalizowanie zebranego w sprawie materiału dowodowego i tym samym zaniechanie ustalenia dokładnego stanu faktycznego, co polegało na: - błędnym uznaniu przez Organ, iż Skarżąca uzyskała w ramach III kategorii czyli podczas rozmowy kwalifikacyjnej 20 pkt na 20 możliwych w sytuacji, gdy z tabelki w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. wprost wynika, że za rozmowę kwalifikacyjną (kompetencje merytoryczne w zakresie dyscypliny naukowej oraz w zakresie projektu pracy doktorskiej, umiejętność prezentacji projektu) przysługuje maksymalnie 40 pkt, a nie 20 - jak to wskazuje Organ II instancji w swoim uzasadnieniu co skutkuje tym, iż Skarżącej Komisja Rekrutacyjna błędnie zsumowała punkty i w efekcie zaniżyła liczbę uzyskanych punktów w rekrutacji - wskazując na liczbę 65 pkt zamiast 85 pkt. b) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 11, art. 77 § l, art. 80, art. 107 § 3 w zw. z art. 8 § 1 kpa poprzez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podniesionych przez Skarżącą w odwołaniu, a mianowicie do nieobecności [...] P. M. podczas rozmowy rekrutacyjnej, który był osobą rekomendującą kandydaturę Skarżącej i deklarującą chęć zostania jej opiekunem naukowym, co zupełnie Organ pominął w uzasadnieniu decyzji, a co mogło mieć znaczenie dla punktacji w kategorii 1 (wstępna koncepcja rozprawy doktorskiej) z której Skarżąca otrzymała 10 pkt na 20 możliwych. III. naruszenie prawa materialnego tj.: a) § 7 ust. 2 Uchwały nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w zw. z art. 196 ust. 2 i ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, iż Organ I instancji prawidłowo przeprowadził rekrutację na stacjonarne studia doktoranckie, zgodnie z warunkami i trybem rekrutacji określonymi w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok 2017/2018 podczas gdy doszło do naruszenia warunków rekrutacji w zakresie zasad oceny punktowej Skarżącej, co polegało na tym, iż Komisja Rekrutacyjna błędnie policzyła Skarżącej punkty za rozmowę kwalifikacyjną (kategoria 111) - licząc M. M. za rozmowę kwalifikacyjną 20 pkt na 20 możliwych w sytuacji, gdy z tabelki Uchwały nr [...] Senatu U[...] wynika wprost, że maksymalna liczba pkt za kategorię III to 40, b) § 1 ust. 1 i ust. 2 (dla kierunku nauki [...]) Zarządzenia nr [...] Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie powołania Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej dla Doktorantów na Wydziale [...] w zw. z art. 196 ust. 2 i ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym poprzez jego niezastosowanie polegające na uznaniu, iż Organ I instancji prawidłowo przeprowadził rekrutację na stacjonarne studia doktoranckie, zgodnie z warunkami i trybem rekrutacji określonymi w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok 2017/2018 podczas gdy doszło do naruszenia warunków i trybu rekrutacji w zakresie składu Komisji Rekrutacyjnej co polegało na niezasadnym uznaniu przez Organ, iż nieobecność dwóch członków Komisji przy ustalonym ośmioosobowym składzie nie powinien mieć wpływu na postępowanie podczas rozmowy kwalifikacyjnej, a komisja w składzie 6 a nie 8 członków miała kworum podczas gdy Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna dla Doktorantów na Wydziale [...] - dla kierunku [...] została powołana przez Dziekana Wydziału [...] w składzie ośmioosobowym i tylko jako taka w pełnym ośmioosobowym składzie mogła działać, a żaden przepis Uchwały nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok 2017/2018 nie reguluje przy jakim składzie Komisji może ona rekrutować kandydatów na doktorantów. W związku z powyższym w pierwszej kolejności na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ppsa w zw. z art. 135 p.p,s.a. wniosła o: I. stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Prorektora [...] Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w całości, II, stwierdzenie nieważności poprzedzającej decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej nr [...] z dnia [...] września 2017 r. w całości. III. na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a zasądzenie na rzecz Skarżącej M. M. od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego i kosztów opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa, według norm przepisanych, niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W razie nieuwzględnienia zarzutu nieważnościowego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. wniosła o: I. uchylenie zaskarżonej decyzji Prorektora [...] Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w całości oraz II. uchylenie poprzedzającej decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej nr [...] z dnia [...] września 2017 r. w całości, III. na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a zasądzenie na rzecz Skarżącej M. M. od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego i kosztów opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa, według norm przepisanych, niezbędnych do celowego dochodzenia. W uzasadnieniu skargi zwrócono uwagę na brak szczegółowego uzasadnienia decyzji nr [...] o nieprzyjęciu na studia doktoranckie z dnia [...] września 2017 r. - naruszenie art.15 w zw. z art. 11 w zw. z art. 80 w zw. z art. 107 $ 3 w zw. z art, 8 § 1 kpa - stanowiące podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, o której mowa w art. art. 156 §1 pkt 2 kpa. Komisja Rekrutacyjna w swojej decyzji nr [...] z dnia [...] września 2017 r. o nieprzyjęciu skarżącej na studia doktoranckie w sposób ogólny, a wręcz fragmentaryczny uzasadniła nieprzyjęcie M. M. na studia doktoranckie stacjonarne w dyscyplinie Nauki [...]. W żaden natomiast sposób organ nie uzasadnił sposobu wyliczenia punktów, co jest kluczowe w niniejszej sprawie. Organ nie wskazał ile dokładnie punktów M. M. uzyskała w każdej z czterech kategorii, które są szczegółowo określone w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. Skarżąca nie miała zaś wiedzy ani wglądu co do sposobu wyliczenia jej punktów w toku postępowania rekrutacyjnego. Informacji tej nie było ani w internecie na osobistym koncie rekrutacyjnym Skarżącej ani na tablicach informacyjnych dziekanatu studiów doktoranckich ani listownie. Pierwszym momentem, w którym Skarżąca dowiedziała się ile konkretnie punktów otrzymała od Komisji w ramach 4 kategorii podlegających ocenie - był moment otrzymania przez Skarżącą decyzji Organu II instancji. Zatem na etapie składania odwołania od decyzji Organu I instancji Skarżąca nie miała wiedzy co do przyczyn uzyskania za małej liczby punktów i tym samym nieprzyjęcia jej na doktorat. Skarżąca wskutek nieprzedstawienia jej w decyzji I instancji szczegółowej liczby punktów w każdej z kategorii podlegających ocenie tak naprawdę została pozbawiona możności odniesienia się/obrony swoich praw w ramach całej jednej instancji. W związku z powyższym, w ocenie strony, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Komisji Rekrutacyjnej doszło do naruszenia przez Organ zasady dwuinstancyjności postępowania, co skutkuje nieważnością decyzji z uwagi na rażące naruszenie prawa. Według strony błędnie wyliczono też punkty skarżącej podczas rekrutacji – zaniżając je. Z tabelki w Uchwale nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. wprost wynika, że za rozmowę kwalifikacyjną (kompetencje merytoryczne w zakresie dyscypliny naukowej oraz w zakresie projektu pracy doktorskiej, umiejętność prezentacji projektu) przysługuje maksymalnie 40 pkt, a nie 20 - jak to wskazuje Organ II instancji w swoim uzasadnieniu. Zatem jeśli Organ wskazuje, że Skarżąca otrzymała w III kategorii maksymalną liczbę punktów - 20 pkt na 20 możliwych, a z tabelki wynika, że w tej kategorii jest możliwość uzyskania maksymalnie 40 pkt to według strony wynika z tego, że organ błędnie zliczył punkty i w efekcie zaniżył punktację M. M. nie mając ku temu żadnych podstaw. Idąc dalej tym tokiem rozumowania podniesiono, że jeżeli skarżąca uzyskała w III kategorii maksymalną liczbę punktów, to organ powinien do 65 pkt doliczyć jej jeszcze 20 brakujących pkt - co by dało wynik łącznie 85 pkt i zakwalifikowałoby M. M. do przyjęcia na stacjonarny doktorat - z uwagi na fakt, iż jak to wskazuje Organ II instancji należało otrzymać co najmniej 83 pkt, aby znaleźć się w gronie 3 najlepszych osób. Strona zwróciła też uwagę na nieustosunkowanie się przez organ do zarzutu podnoszonego przez Skarżąca tj. nieobecności [...] P. M. - naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, art. 11, art. 77 $ 1, art. 80, art. 107 S 3 w zw. z art. 8 par. 1 kpa Organ miał obowiązek w uzasadnieniu swojej decyzji odnieść się do nieobecności [...] P. M., który był osobą rekomendująca kandydaturę Skarżącej i deklarującą chęć zostania jej opiekunem naukowym, co zupełnie pominął w uzasadnieniu decyzji. W związku z powyższym, w ocenie strony jego nieobecność mogła mieć wpływ na przebieg rekrutacji, a w szczególności dla punktacji w kategorii I (wstępna koncepcja rozprawy doktorskiej) z której Skarżąca otrzymała 10 pkt na 20 możliwych - a co do czego Organ w ogóle się nie odniósł. Według strony organ I instancji naruszył też warunki rekrutacji w zakresie zasad oceny punktowej Skarżącej wynikające z Uchwały nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. Ponownie strona podniosła, ze Komisja Rekrutacyjna błędnie policzyła Skarżącej punkty za rozmowę kwalifikacyjną (kategoria III) - licząc M. M. za rozmowę kwalifikacyjną 20 pkt na 20 możliwych w sytuacji, gdy z tabelki Uchwały nr [...] Senatu U[...] wynika wprost, że maksymalna liczba pkt za kategorię III to 40. Zatem według skarżącej niewątpliwie doszło do obrazy § 7 ust. 2 Uchwały nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w zw. z art. 196 ust. 2 i ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym co do kategorii 111 podlegającej ocenie czyli w zakresie oceny rozmowy kwalifikacyjnej.  Strona zwróciła także uwagę na nieprawidłowy w jej mniemaniu, niepełny skład Komisji Rekrutacyjnej - naruszenie prawa materialnego tj. tj 1 ust. 1 i ust. 2 (dla kierunku nauki [...]) Zarządzenia nr [...] Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie powołania Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej dla Doktorantów na Wydziale Nauk [...] w zw. z art. 196 ust. 2 i ust. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, Zarządzeniem nr [...] Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie powołania Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej dla Doktorantów na Wydziale [...], Dziekan powołał Wydziałowa Komisje Rekrutacyjna dla Doktorantów dla kierunku nauki [...]. W jej skład weszło 8 osób: [...] R. Z. - przewodniczący, [...] P. W., [...] A. D. [...] A. D. [...] P. M. [...] J. W. [...] S. S. [...] T. K. sekretarz komisji Podczas postępowania rekrutacyjnego, w którym udział brała Skarżąca, skład Komisji Rekrutacyjnej był niepełny. Otóż z 8 powołanych członków Komisji było obecnych tylko 6. Podczas rozmów rekrutacyjnych nie byli więc obecni powołani w skład Komisji Rekrutacyjnej: P. W. oraz P. M. Skarżąca podniosła w swoim odwołaniu od decyzji z dnia [...] 09.2017 r. zarzut niepełnego składu Komisji. W odpowiedzi na to, Organ II instancji stwierdził, iż nieobecność jednej lub dwóch członków Komisji przy ustalonym ośmioosobowym składzie nie powinien mieć wpływu na postępowanie podczas rozmowy kwalifikacyjnej, a Komisja w składzie 6 a nie 8 członków miała kworum. Według strony, skoro Wydziałowa Komisja Rekrutacyjna dla Doktorantów na Wydziale [...] - dla kierunku [...] została powołana przez Dziekana [...] w składzie ośmioosobowym, to tylko w takim pełnym składzie mogła skutecznie podejmować decyzje. Podniesiono także, że żaden przepis Uchwały nr [...] Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w sprawie warunków i trybu rekrutacji na stacjonarne i niestacjonarne studia doktoranckie na rok 2017/2018 nie reguluje przy jakim składzie Komisji może rekrutować kandydatów na doktorantów - dlatego należało uznać, iż w niniejszej sprawie, że to Komisja Rekrutacyjna powołana w ośmioosobowym składzie - tylko w takim, pełnym składzie - mogłaby działać. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Poczynając od najdalej idącego zarzutu dotyczącego nieprawidłowego składu Komisji Rekrutacyjnej wskazać należało, iż nie jest on trafny. Przedmiotowy organ, jest bowiem ciałem kolegialnym. Co do zasady zaś, jeśli organ składa się z kilku osób, to skuteczność podejmowania przez niego decyzji, uzależniona jest od kwestii zachowania kworum podczas głosowania nad rozstrzygnięciem. Jedynym odstępstwem od powyższej zasady będzie sytuacja, gdy przepisy prawa statuujące dany organ będą stanowić, iż konkretny organ kolegialny musi działać w pełnym składzie. Tylko bowiem w takim przypadku, skuteczność podejmowania decyzji przez organ, powiązana będzie ściśle i uzależniona od działania wszystkich jego członków. Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy wskazać należało, iż żaden z przepisów regulujących materię istnienia i działania Komisji Rekrutacyjnej na Wydziale [...] dla studiów doktoranckich Uniwersytetu [...] w W. nie formułował obowiązku działania w/w organu w pełnym składzie. W szczególności takiego obowiązku nie przewidział ani ustawodawca w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, ani prawodawca w uchwale Senatu U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017r. czy w Zarządzeniu nr.[...] Dziekana Wydziału [...] U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017. W związku z powyższym należało przyjąć, ze skuteczność podejmowania decyzji przez omawiany organ nie była uzależniona od jego działania w pełnym składzie. Stąd, w sytuacji gdy sprawę skarżącej rozpoznała Komisja Rekrutacyjna w składzie sześciu na ośmiu członków, to jako uprawniona jawi się konkluzja, iż organ działał z zachowaniem zasady kworum, a więc że mógł skutecznie rozstrzygać sprawę strony. Bez wpływu na powyższe pozostaje teza zawarta m.in. w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 grudnia 2017r. wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/WA 363/17 iż Komisja Rekrutacyjna winna działać w pełnym składzie. Powyższe orzeczenie zapadło bowiem w innym stanie faktycznym, w którym kwestią sporną było to, czy uchwałę Komisji winien podpisywać wyłącznie jej przewodniczący, czy też wszyscy jej członkowie. Sąd administracyjny w w/przywołanej sprawie nie zajmował się zaś problematyką, stanowiącą istotę niniejszej sprawy, tj. czy dla skuteczności decyzji ciała kolegialnego, wystarczającym jest uczestniczenie w tym akcie przez więcej niż połowę członków danego organu. W tym miejscu, na marginesie dodać należało, iż co do zasady istnienie kworum, powiązane jest z faktem obradowania organu w składzie większym niż połowa jego członków. Oczywiście przepisy szczególne mogą ową granicę przesunąć wyżej, jednakże podobnie jak miało to miejsce w odniesieniu do omówionej już wyżej kwestii działania organu w pełnym składzie, przywołane przepisy ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym ani przepisy w/w uchwały Senatu czy Zarządzenia Dziekana, nie formułowały takiego obowiązku. W takim więc wypadku, nie rodzi najmniejszych wątpliwości okoliczność, że sześciu członków organu, z ośmioosobowego jego składu, mogło skutecznie działać, gdyż ich ilość przewyższała połowę członków składu organu. Odnosząc się do argumentacji skargi wyjaśnić również należało, iż bez wpływu na skuteczność podejmowania decyzji przez organ I instancji pozostawało to, że w jego składzie zabrakło osoby, która według oświadczenia strony deklarowała chęć pozostania jej opiekunem naukowym. Ponownie nawiązując bowiem do treści ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, jak i do treści uchwały Senatu U[...] w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2017r. czy Zarządzenia nr.[...] Dziekana Wydziału [...] U[...] w W. z dnia [...] kwietnia 2017r. – powyższe akty prawne nie formułowały obowiązku uczestniczenia w składzie komisji rekrutacyjnej wszystkich pracowników naukowych, którzy deklarowaliby chęć pozostania opiekunami naukowymi osób startujących w danym naborze na studia doktoranckie. Rozpoznając niniejszą sprawę tut. Sąd za nie rzutujące na rozstrzygnięcie uznał również pozostałe zarzuty skargi. W szczególności bez wpływu na trafność rozstrzygnięcia pozostawała ogólnikowość uzasadnienia organu I instancji. To uchybienie zostało bowiem usunięte na etapie postępowania odwoławczego, gdzie organ II instancji w sposób pełny i wyczerpujący wyjaśnił motywy działania swojego, jak też organu pierwszo instancyjnego. Wbrew twierdzeniom skargi, brak wskazania w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Komisji Rekrutacyjnej, szczegółowej punktacji przyznanej stronie nie spowodowało pozbawienia jej możliwości rozpoznania sprawy w postępowaniu dwuinstancyjnym. Szczegółowe wyliczenie punktacji przyznanej stronie, znajdowało się bowiem w protokole z postępowania kwalifikacyjnego, stanowiącym część akt administracyjnych sprawy. Jak zaś do każdego elementu takich akt, strona miała swobodny dostęp do tego protokołu (nie udowodniła ani nawet nie podnosiła, by takiego dostępu została pozbawiona). W takiej sytuacji, gdy strona miała możliwość dostępu do w/w protokołu, to fakt ten tożsamy jest ze stwierdzeniem, iż nie została pozbawiona prawa do obrony i do pełnego prezentowania swojego stanowiska w trakcie postępowania odwoławczego, a tym samym, iż nie została pozbawiona prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu dwuinstancyjnym. Jako chybiony jawił się także wniosek wysnuty przez skarżącą, iż organ błędnie zsumował przyznane jej punkty skoro stwierdził, ze za rozmowę kwalifikacyjną otrzymała 20 na 20 możliwych do uzyskania punktów podczas, gdy za ten etap rekrutacji, punktów tych można było otrzymać aż 40. Z akt administracyjnych sprawy, w szczególności z protokołu z postępowania kwalifikacyjnego w sposób jednoznaczny wynika bowiem, z strona za rozmowę kwalifikacyjną otrzymała jedynie 20 punktów. Stąd stwierdzenie jakie znalazło się w uzasadnieniu organu, iż strona z tego etapu rekrutacji otrzymała 20 na 20 możliwych punktów uznać należało jako oczywistą omyłkę pisarską. Omyłka ta nie rzutowała zaś na rozstrzygnięcie gdyż nie dotyczyła przyznanej stronie punktacji, a jedynie określenia maksymalnej liczby punktów możliwych do uzyskania z rozmowy kwalifikacyjnej. W niniejszej sprawie niespornym jest zaś to, ze z omawianego etapu rekrutacji można było otrzymać aż 40 punktów. W świetle powyższego, omawiany zarzut, jako wynikający z nadinterpretacji faktu poczynienia przez organ oczywistej omyłki pisarskiej, nie mógł wywołać zakładanych przez skarżącą skutków. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).