II SA/Wa 678/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Rektora Akademii [...] w W. z dnia [...] lutego 2016 r. l. dz. [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych doktorantów postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. 2. zwrócić skarżącemu P. T. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w kwocie 200 (dwieście) złotych. P. T. 31 marca 2016 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rektora Akademii [...] w W. z dnia [...] lutego 2016 r. l. dz. [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla najlepszych doktorantów. Rektor Akademii [...] w W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i o oddalenie wniosku o zawieszenie postępowania. Postanowieniem z dnia 31 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił zawieszenia postępowania. Pismem z 16 czerwca 2016 r. skarżący cofnął skargę, wnosząc jednocześnie o zwrot wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w rozpatrywanej sprawie nie zmierza do obejścia prawa, stąd można uznać, że skarżący skutecznie cofnął skargę. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej wyżej ustawy.