II SA/Wa 680/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi M. J. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia z urzędu do pełnienia służby w innej jednostce organizacyjnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego. M. J. (dalej jako "skarżący") w skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z [...] lutego 2016 r. nr [...], wydany w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska oraz przeniesienia do dalszego pełnienia służby w Komendzie Powiatowej Policji w [...] zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonego rozkazu personalnego. Uzasadniając żądanie zastosowania ochrony tymczasowej skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podniósł, że sprawuje w [...] stałą opiekę nad chorymi dziećmi oraz dziadkami żony, których stan wymaga jego obecności. Skarżący podał, że jego 2-letnia córka M. J. choruje na zespół bezdechu sennego, stanowiący cykliczne zatrzymywanie wentylacji płuc przez okres dłuższy niż 10 sekund lub spłycenie oddechu poniżej 50%. Ponadto bezdech występuje w czasie narastania gorączki. Każdorazowo pojawienie się bezdechu wymaga wizyt szpitalnych. W czasie ostatniego leczenia szpitalnego, zalecono konsultacje małoletniej w poradni neurologicznej. Skarżący wskazał, że jego druga córka, półroczna E. J., urodziła się z asymetrią komór bocznych mózgu, z powodu których jest pod stałym nadzorem i lekarza neurologa z obowiązkowym cyklicznego wykonywania usg mózgowia. Od momentu urodzenia kilkukrotnie była hospitalizowana z powodu zapalenia płuc, ostatni raz w styczniu 2016 r. Dodatkowo skarżący zwrócił uwagę, że poza dwoma córkami wraz z żoną opiekują się dziadkami żony, K. M. i A. M.. Podał, że dziadkowie są schorowani, wymagają stałej opieki, dawkowania lekarstw, kontroli ich przyjmowania. Potrzebują również pomocy przy podstawowych czynnościach, takich jak mycie czy ubieranie, wizyty lekarskie. K. M. jest chora na zapalenie żył uda lewego, przeszła alloplastykę biodra prawego, porusza się głównie na wózku inwalidzkim. A. M. choruje na dusznicę bolesną silną oraz chorobę niedokrwienną serca. Schorzenia te kilkukrotnie doprowadziły w domu do konieczności przeprowadzenia reanimacji. Skarżący podał, że w związku z zaistniałą sytuacją rodzinną wraz z żoną i dziećmi zamieszkał w domu dziadków w [...], aby codziennie im pomagać. Stan zdrowia dziadków żony nie pozawala bowiem na to, by mogli mieszkać sami, nie mają zaś innej rodziny, która mogłaby się nimi zaopiekować lub z nimi zamieszkać. Skarżący zwrócił uwagę, że sytuacja rodzinna spowodowała, iż jego żona nie pracuje zawodowo. Podał także, iż nie posiadają samochodu i w razie napadu duszności lub bezdechu pożycza samochód od sąsiadów aby dowieźć chorego członka rodziny do szpitala. Skarżący stwierdził, że w sytuacji wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, tj. w sytuacji gdy będzie pełnił służbę w [...], jego żona nie poradzi się z opieką domową nad pozostałymi członkami rodziny, ich dowożeniem na wizyty lekarskie lub do szpitali, kąpania i ubierania wszystkich czworga, a nadto do reagowania na nagłe ataki bezdechu dziecka czy choroby dziadków. Skarżący podkreślił, że załączył do skargi dokumenty, które potwierdzają, że jego córki w styczniu 2016 r. były równocześnie hospitalizowane w szpitalu. W tym czasie on zajmował się dziadkami. Skarżący zwrócił również uwagę, że w sytuacjach nagłych, m. in. w sytuacji ataku bezdechu lub duszności, powrót z [...] może zająć kilka godzin, zwłaszcza w godzinach popołudniowych czy w weekendy. Podał, że kiedy pełnił służbę w [...] mógł niezwłocznie przyjechać do miejsca zamieszkania i udzielić fachowej pomocy czy zawieść bliskich do szpitala. Zdaniem skarżącego powyższe dowodzi, iż w razie nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji istnieje duże prawdopodobieństwo zagrożenia zdrowia lub życia jego bliskich. Podkreślił także, że nie ma dalszej rodziny, ani przyjaciół którzy mogliby pomóc w stałej opiece nad bliskimi, a jego sytuacja materialna nie pozwala na zatrudnienie pomocy pielęgniarskiej czy opiekuna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004.). Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych, przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie. W związku z powyższym należy stwierdzić, że skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd w wyniku przeprowadzonej analizy treści złożonego przez skarżącego wniosku o wstrzymanie uznał wniosek ten za uzasadniony. W ocenie Sądu skarżący wykazał, iż wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. W szczególności na uwzględnienie zasługuje wskazana przez skarżącego okoliczność stanu zdrowia jego rodziny tj. córek i dziadków żony, nad którymi skarżący razem z żoną sprawują opiekę. Skarżący podał, że jego starsza córka choruje na zespół bezdechu sennego, a każdorazowy atak tej choroby wymaga wizyt w szpitalu. Nasilenie się objawów choroby może uzasadniać potrzebę natychmiastowego dowiezienia jej do placówki medycznej w celu udzielenia pomocy medycznej. Młodsza córka skarżącego urodziła się z asymetrią komór bocznych mózgu i jest pod stałym nadzorem lekarza neurologa. Z dokumentacji medycznej załączonej do skargi wynika, że obie córki skarżącego były hospitalizowane w szpitalu w styczniu 2016 r. Należy również zwrócić uwagę, że skarżący wraz z żoną sprawują opiekę nie tylko nad małymi córkami lecz również nad chorymi dziadkami. Z dokumentów załączonych do skargi wynika, że K. M. potrzebuje stałej opieki, gdyż po alloplastyce biodra porusza się na wózku inwalidzkim. Natomiast A. M. choruje na dusznicę bolesną silną oraz chorobę niedokrwienną serca, które to choroby już kilkukrotnie spowodowały konieczność przeprowadzenia reanimacji. [...]e są miejscowością położoną w znacznej odległości od [...], co oznacza, że przyjazd skarżącego do domu w sytuacji nagłego pogorszenia stanu zdrowia, któregoś z członków rodziny sytuacjach może zająć nawet kilka godzin. Utrudnienie dojazdu do placówki medycznej może wiązać się z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków związanych ze zdrowiem córek i dziadków. Należy również podkreślić, że choroba dziadków spowodowała, iż skarżący wraz z żoną i dziećmi musieli zamieszkać razem z dziadkami żeby móc sprawować nad nimi opiekę. Skarżący nie może przy tym liczyć na pomoc dalszej rodziny lub przyjaciół, a na zatrudnienie pielęgniarki lub opiekuna nie ma wystarczających środków. W ocenie Sądu powyższe wskazuje, że niewstrzymanie zaskarżonego rozkazu personalnego może spowodować trudne do odwrócenia skutki dla rodziny skarżącego, związane z utratą zdrowia któregoś z członków rodziny. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.