II SA/Wa 689/25
PostanowienieWSA w Warszawie2025-05-30
Skład orzekający: Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu informujące o braku podstaw do udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na to, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, podlega kontroli sądu administracyjnego jako decyzja administracyjna?Ratio decidendi
Pismo organu, które jedynie informuje o braku podstaw do uwzględnienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ponieważ żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy, nie jest decyzją administracyjną ani innym aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego. W związku z tym skarga na takie pismo jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
Skarżący P. G. zwrócił się do Krajowej Komisji Rewizyjnej (KKR) o udostępnienie informacji publicznej. KKR pismem z marca 2025 r. poinformowała, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej, ponieważ dotyczą wewnętrznego funkcjonowania samorządu komorniczego i nie są dokumentami urzędowymi. Skarżący złożył skargę do WSA w Warszawie, określając jej przedmiot jako "decyzję odmowną". WSA uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu wpis sądowy.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na pismo Krajowej Komisji Rewizyjnej przy Krajowej Radzie Komorniczej z dnia [...] marca 2025 r. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić P. G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
P. G. wnioskiem z dnia [...] lutego 2025 r. zwrócił się do Krajowej Komisji Rewizyjnej o udostępnienie informacji publicznej.
Krajowa Komisja Rewizyjna przy Krajowej Radzie Komorniczej pismem z dnia [...] marca 2025 r. poinformowała wnioskodawcę, w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] lutego 2025 r., że brak jest podstaw do uwzględnienia żądania. Odpowiedź w tym zakresie została udzielona w piśmie z dnia 21 lutego 2025 r. na analogiczny wniosek, ze wskazaniem na możliwość pozyskania informacji w tym zakresie w trybie przewidzianym dla wnioskodawcy jako członka samorządu zawodowego. Organ wyjaśnił, że przepisy nie przewidują obowiązku udostępniania komornikom sądowym dokumentacji wewnętrznej KKR, w tym protokołów, dokumentacji opisującej przebieg głosowań, wskazania imienia i nazwiska członka KKR oraz sposobu głosowania. Wskazał, że żądane dokumenty nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. KKR zaznaczyła, że jako organ wewnętrzny samorządu komorniczego, nie jest organem wykonującym zadania publiczne, a jej dokumenty dotyczą wewnętrznego funkcjonowania samorządu zawodowego.
P. G. w skardze z dnia [...] marca 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "od decyzji odmownej udzielenia informacji publicznej" wniósł o zmianę decyzji i zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem, rozpoznanie (jeżeli to konieczne) sprawy na rozprawie, przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność skarżącego, zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...] lutego 2025 r. wystąpił (drogą elektroniczną na skrzynkę e-mail) do Krajowej Komisji Rewizyjnej z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Podał, że w dniu [...] marca 2025 r. otrzymał "via e-mail odpowiedź stanowiącą pismo organu (...), w którym odmówiono "udzielenia żądanych dokumentów".
Krajowa Komisja Rewizyjna przy Krajowej Radzie Komorniczej w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że w odpowiedzi na wniosek skarżącego, KKR pismem z dnia [...] marca 2025 r. wyjaśniła, że żądane dokumenty nie stanowią dokumentów urzędowych. Organ podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] marca 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935z późń. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Tak ukształtowane unormowania ograniczają zatem kognicję Sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi bada jej dopuszczalność.
Ze skargi wynika, że jej przedmiotem jest "decyzja". Taki przedmiot skargi został bowiem wprost określony w skardze. Sąd nie ma podstaw do określania i decydowania za skarżącego, co jest przedmiotem skargi, w tym nie ma podstaw do wstępnej merytorycznej oceny, od której miałby uzależnić określenie przedmiotu skargi. To skarżący decyduje jaki jest przedmiot skargi. Skarżący wskazał na "decyzję". Odnosząc się zatem do przedmiotu zaskarżenia wskazać należy, że w sprawie tej Krajowa Komisja Rewizyjna przy Krajowej Radzie Komorniczej nie wydała decyzji w dniu [...] marca 2025 r., albowiem pismem odpowiedziała na wniosek, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że w sytuacji gdy zdaniem podmiotu zobowiązanego żądana informacja podlega udostępnieniu w innym trybie, podmiot obowiązany jest poinformować o tym wnioskodawcę pismem. Taka też sytuacja nastąpiła w niniejszej sprawie. Zaskarżone pismo KKR z dnia [...] marca 2025 r. nie stanowi decyzji administracyjnej o odmowie udostepnienia informacji publicznej. Pismo to ma charakter wyłącznie informacyjny, co prowadzi do wniosku, że nie podlega ono kontroli sądu administracyjnego. Pismo to nie stanowi rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, nie sposób przypisać mu charakteru decyzji administracyjnej bądź innego aktu administracyjnego. Pismo to nie może być też uznane za inną formę działania organu podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego określoną w art. 3 § 2 P.p.s.a., w szczególności nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Z tego wynika, że skarga z dnia 25 marca 2025 r. jest niedopuszczalna.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z art. 232 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 i 2.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło