II SA/Wa 690/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Borowiec (spraw.) asesor WSA - Joanna Kube asesor WSA - Andrzej Kołodziej Protokolant - Łukasz Pilip po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi E.K. na decyzję - rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji oddala skargę Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] marca 2004 r., Nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. z dnia [...] stycznia 2004r, Nr [...], którym to rozkazem wydanym na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 w związku z art. 43 ust. 3 i art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.) zwolnił [...] E.K. ze służby, nadając swojej decyzji na podstawie art. 108 kodeksu postępowania administracyjnego rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu podał m.in. iż zgodnie z art. 41 ust.2 pkt. 5 ustawy o Policji, policjanta można zwolnić ze służby, gdy wymaga tego ważny interes służby. Pojęcie "ważny interes służby" jako tzw. pojęcie niedookreślone podlega każdorazowo interpretacji przez organ Policji stosujący prawo, który konkretyzuje je w każdym indywidualnym przypadku. Komendant Główny Policji wskazał, że w niniejszej sprawie istota rozstrzygnięcia sprowadza się do wyjaśnienia i oceny, czy [...] E.K., przyjęta do Policji w dniu [...] sierpnia 1999 r. swoim zachowaniem naruszyła ważny interes służby. Z analizy zwolnień lekarskich od dnia [...] grudnia 2001r. do dnia [...] stycznia 2004 r. wynika, że E.K. świadomie obchodziła przepis art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy o Policji, umożliwiający zwolnienie policjanta po upływie 12 miesięcy od dnia zaprzestania służby z powodu choroby. W ciągu około [...] lat skarżąca przebywała na zwolnieniach lekarskich [...] razy (w sumie [...] dni). Nie można było jednak wszcząć procedury zwolnieniowej, gdyż przerywała ona ciągłość okresu wskazanego w cytowanym przepisie nieusprawiedliwioną nieobecnością na służbie sięgającą [...] dni. Organ odwoławczy wskazał, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, w tym art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, chroniąc słuszny interes obywateli (policjantów), wymagają również uwzględnienia interesu społecznego (interesu służby), który wynika ze szczególnego charakteru Policji jako formacji powołanej do ochrony bezpieczeństwa obywateli oraz utrzymania bezpieczeństwa i porządku publicznego. Sprawne funkcjonowanie tej formacji opiera się na właściwej realizacji zadań przez poszczególne jednostki organizacyjne Policji. W ocenie organu rozpatrującego odwołanie postępowanie E.K. wpływało negatywnie na organizację służby w jednostce. Jej notoryczna nieobecność w służbie powodowała, że zadania , które powinny być jej przydzielone z konieczności obciążały innych policjantów. Mimo posiadanego przygotowania i umiejętności skarżąca nie przyczyniła się do podniesienia wskaźników wykrywalności przestępstw i wykroczeń co, zdaniem Komendanta Głównego Policji ujemnie rzutowało na ważny interes służby jakim jest zapewnianie bezpieczeństwa obywateli przez właściwe wykonywanie zadań przez wszystkich policjantów jednostki. Postępowanie wymienionej wywoływało negatywne komentarze wśród funkcjonariuszy Komendy [...] Policji w B. i wpływało na rozluźnienie dyscypliny służbowej policjantów garnizonu [...]. Komendant Główny Policji podkreślił, iż Zarząd Terenowy NSZZ Policjantów przy Komisariacie Policji [...] poproszony o wyrażenie opinii w kwestii zwolnienia E.K. ze służby w uchwale z dnia 3 grudnia 2003 r. wyraził poparcie dla tej decyzji. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że rozkaz personalny o zwolnieniu wymienionej z Policji z uwagi na ważny interes służby był uzasadniony. Odnosząc się do podniesionych przez E.K. w odwołaniu wad merytorycznych rozkazu personalnego Komendant Główny Policji uznał je za chybione ponieważ nie odnoszą się one do postępowania administracyjnego w sprawie zwolnienia ze służby. Rzekome wady formalne i prawne opinii służbowych wydawanych w toku służby oraz decyzji o przedłużeniu okresu przygotowawczego były już przedmiotem kontroli organów odwoławczych, a także Naczelnego Sądu Administracyjnego, który nie dopatrzył się obrazy prawa materialnego ani procesowego w działaniach Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. wobec E.K. (wyrok z dnia 13 marca 2003r., sygn. akt SA/Bd S 41/03). Powyższy rozkaz personalny stał się przedmiotem skargi pani E.K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż rozkaz personalny nr [...] został wydany z uchybieniem terminu do załatwienia sprawy wskazanym w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego oraz, że nie dopełniono obowiązku wynikającego z art. 36 kodeksu postępowania administracyjnego. Zdaniem skarżącej rozkaz personalny nr [...] posiada wady formalne, ponieważ stempel Komendant Główny Policji [...] L.S. jest pozbawiony jego podpisu, a stempel z upoważnienia Dyrektor Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji [...] Z.G., nie wskazuje, czy osoba sygnująca dokument posiadała upoważnienie Komendanta Głównego Policji do wydania decyzji w sprawie. Skarżąca zarzuciła także, iż opinia związku zawodowego, o której mowa art. 43 ust.3 ustawy o Policji została wyrażona w sposób nieprawidłowy, gdyż nie umożliwiono jej wypowiedzenia się w tej sprawie, a osoby opiniujące nie zapoznały się z całokształtem merytorycznej dokumentacji, będącej w jej posiadaniu. Skarżąca podniosła również, iż przy zwalnianiu jej ze służby w Policji na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 nie uwzględniono okoliczności dotyczących jej konkretnego przypadku, w tym zdarzeń, które uniemożliwiły jej lub utrudniały pełnienie służby takich jak np.: sfałszowanie dokumentacji, poświadczanie nieprawdy w kolejnych decyzjach służbowych, nierzetelne opiniowanie przebiegu służby, niewłaściwe prowadzenie służby przygotowawczej, próby wdrażania funkcjonariuszy w patologiczne układy alkoholowo –służbowe, łamanie zakazów i nakazów na terenie Zakładu Pracy, wynikających z Ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych, tym samym lekceważenie prawa osoby niepalącej do życia w środowisku wolnym od dymu tytoniowego. Zdaniem skarżącej była ona funkcjonariuszem wzorowo podporządkowującym się tzw. szczególnej dyscyplinie służbowej, a jej zwolnienie z powodu ważnego interesu służby stanowiło próbę usunięcia przez przełożonych "niewygodnego" funkcjonariusza. Komendant Główny Policji, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty wskazane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, iż nie uchybił terminowi do rozpatrzenia odwołania od decyzji organu I instancji i nie miał w związku z tym obowiązku poinformowania skarżącej o opóźnieniu w załatwieniu sprawy. Odwołanie skarżącej wpłynęło do Komendy Głównej Policji w dniu [...] lutego 2004 r., a rozpoznane zostało w dniu [...] marca 2004r. Odnośnie zarzutu skarżącej dotyczącego podpisu widniejącego na zaskarżonej decyzji stwierdził, iż Dyrektor Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji [...] Z.G. działał na podstawie upoważnienia Komendanta Głównego Policji udzielonego na mocy decyzji tegoż Komendanta [...] L.S. z dnia [...] listopada 2003 r. wydanego na podstawie art. 268a kodeksu postępowania administracyjnego. Komendant Główny Policji wyjaśnił, iż przepisy dotyczące zasad i trybu zwalniania policjantów ze służby na podstawie 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji nie przewidują możliwości udziału strony w postępowaniu prowadzonym przez związki zawodowe. Zgodnie z art. 43 ust.3 wspomnianej ustawy zwolnienie ze służby z uwagi na ważny interes służby wymaga zasięgnięcia opinii związków zawodowych. Wydanie tej opinii nie podlega jednak regulacjom zawartym w kodeksie postępowania administracyjnego, a zatem nie obowiązuje w tym wypadku zasada czynnego udziału stron w postępowaniu. Komendant Główny Policji wskazał, iż z przeprowadzonego postępowania jednoznacznie wynika, że skarżąca przez ponad rok unikała pełnienia służby i nie miała szczególnie dobrej opinii służbowej na zakończenie okresu służby przygotowawczej. Brak dyspozycyjności policjanta, przy jednoczesnej niemożliwości ustalenia jego niezdolności do służby dezorganizuje służbę i jest szkodliwe dla jej interesu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 Ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność wydawanych aktów (w tym wypadku rozkazu personalnego – decyzji administracyjnej) zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia tego kryterium stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Na wstępie należy wyjaśnić, ze przedmiotem kontroli Sądu w tej sprawie jest ocena zgodności z prawem rozkazu personalnego o zwolnienie skarżącej ze służby w Policji. Podstawę materialnoprawną tej decyzji stanowił przepis art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 06 kwietnia 1999 r. o Policji (Dz.U. z 2000 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), który pozwala na zwolnienie policjanta ze służby w Policji, gdy wymaga tego "ważny interes służby". Pojęcie "ważnego interesu" należy do tzw. pojęć niedookreślonych. Przepisy ustawy o Policji nie wskazują co to pojęcie oznacza. W wyroku z dnia 01 grudnia 1994 r. III ARN 65/94 OSNP 1995/3/31 Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że przy zwalnianiu policjanta ze służby z powołaniem się na art. 41 ust 2 pkt 5 ustawy z dnia 06 kwietnia 1999 r. o Policji należy uwzględnić okoliczności konkretnego przypadku, dotyczące zachowania się policjanta w służbie i w życiu prywatnym, bądź zdarzenia, które uniemożliwiają lub utrudniają pełnienie służby. Istota niniejszej sprawy sprowadziła się zatem do rozstrzygnięcia, czy skarżąca przebywając na długotrwałych zwolnieniach lekarskich, przerywanych nieusprawiedliwioną nieobecnością w służbie oraz nie podejmując służby pomimo wskazań wynikających z orzeczeń komisji lekarskiej, naruszyła ważny interes służby. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie poczynione w sprawie ustalenia, iż w ciągu około dwóch lat skarżąca [...] razy przebywała na zwolnieniach lekarskich, łącznie [...] dni, posiadała [...] dni nieusprawiedliwionej nieobecności w służbie oraz to, że mimo wyraźnych wskazań wynikających z orzeczeń komisji lekarskich służby tej nie podejmowała, pozwala na uznanie, że jej postawa, zachowanie w pełni uzasadnia zwolnienie jej ze służby w Policji z uwagi na ważny interes tej służby. Zdaniem Sądu w tej sprawie wydanie decyzji uznaniowej - rozkazu o zwolnieniu skarżącej ze służby w Policji w oparciu o powołaną na wstępie podstawę prawną nastąpiło po dokładnym wyjaśnieniu okoliczności faktycznych, wyczerpującym zebraniu materiału dowodowego i jego wszechstronnym, wnikliwym rozważeniu. Na jego podstawie dokonano prawidłowej oceny przesłanki warunkującej zastosowanie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Jako nietrafny należy uznać zarzut Skarżącej , iż zaskarżony rozkaz został podpisany przez osobę nieuprawnioną. Z przedstawionej przez organ decyzji nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie upoważnienia Dyrektora Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji do realizacji spraw kadrowych, szkoleniowych oraz związanych z pełnieniem służby poza granicami państwa, wydanej m.in. na podstawie art. 268a kodeksu postępowania administracyjnego wynika, że [...] Z.G. – Dyrektor Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji - był uprawniony do podpisania przedmiotowej decyzji. Za niezasadne ocenić należy zarzuty Skarżącej dotyczące naruszenia przez organ odwoławczy art. 35 i 36 kodeksu postępowania administracyjnego oraz pozbawienie jej udziału w postępowaniu prowadzonym przez związek zawodowy opiniujący decyzję o zwolnieniu jej ze służby. W tej mierze Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela argumenty wskazane w odpowiedzi na skargę uznając, że ich powtarzanie nie jest celowe. Wobec powyższego Sąd nie znalazł przesłanek do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.