II SA/Wa 691/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 691/09 o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Komisji Do Przeprowadzania Konkursów Na Stanowisko Naczelników Urzędów Skarbowych Powołanej przez Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w części odmawiającej dopuszczenia skarżącej do konkursu postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 stycznia 2010 r. zostało przyznane M. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 1 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżąca złożyła wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wskazanego wyżej postanowienia, poprzez wskazanie, czy przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, obejmuje zaskarżenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 285a § 3 ppsa. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z poźn. zm.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art.166 ppsa). Złożony przez skarżącą wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia w przedmiocie przyznania jej prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Sytuacja taka nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, albowiem sentencja i uzasadnienie postanowienia z dnia 14 stycznia 2010 r. o sygn. akt II SA/Wa 691/09 nie nasuwają żadnych wątpliwości. Trzeba stwierdzić, że wniosek skarżącej stanowi w istocie żądanie wykładni przepisów powszechnie obowiązujących – ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co wykracza poza dyspozycję art. 158 cytowanej ustawy. W tej sytuacji skarżąca może wystąpić o poradę prawną do podmiotów świadczących pomoc prawną. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 oraz w związku z art. 258 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.