II SA/Wa 691/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 691/09 w sprawie ze skargi M. S. na uchwałę Komisji Do Przeprowadzania Konkursów Na Stanowisko Naczelników Urzędów Skarbowych powołanej przez Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w części odmawiającej dopuszczenia skarżącej do konkursu postanawia odmówić wykładni postanowienia. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 stycznia 2010 r. zostało przyznane M. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W dniu 1 lipca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie) skarżąca złożyła wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wskazanego wyżej postanowienia, poprzez wskazanie, czy przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, obejmuje zaskarżenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 285a § 3 ppsa. Postanowieniem z dnia 25 lipca 2011 r. referendarz sądowy odmówił dokonania wykładni postanowienia z dnia 14 stycznia 2010 r. Od postanowienia z dnia 25 lipca 2011 r. skarżąca wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art.166 ppsa). W razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym (art. 260 zd. 1 ppsa) Złożony przez skarżącą wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści postanowienia w przedmiocie przyznania jej prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia, a sytuacja taka nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, ponieważ sentencja i uzasadnienie postanowienia z dnia 14 stycznia 2010 r. nie nasuwają, wbrew twierdzeniom skarżącej, żadnych wątpliwości. W ocenie Sądu wniosek skarżącej stanowi faktycznie żądanie wykładni przepisów powszechnie obowiązujących – ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co wykracza poza dyspozycję art. 158 ppsa. W tej sytuacji skarżąca może wystąpić o poradę prawną do podmiotów świadczących pomoc prawną. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 158 w związku z art. 166 i art. 260 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.