II SA/Wa 693/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska – Matusiak, Sędziowie WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska, Danuta Kania (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oddala skargę Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), a także § 1 ust. 2 pkt 5, § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 oraz § 9 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] zobowiązującą A. L. do zwrotu na rzecz Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, za okres od [...] stycznia 2009 r. do [...] czerwca 2011 r. w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ przedstawił dotychczasowy tok postępowania, wskazując, co następuje: A. L. pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...], zmienionej następnie decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w części dotyczącej wysokości równoważnika. Przedmiotowe świadczenie wypłacane było stronie od dnia [...] listopada 2005 r. do dnia [...] października 2010 r. w wymiarze przewidzianym dla policjanta posiadającego rodzinę, a od dnia [...] października 2010 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. – według stawki dla policjanta nieposiadającego członków rodziny. W dniu [...] lipca 2011 r. policjant poinformował, że w dniu [...] lutego 2011 r. otrzymał w spadku po ojcu 1/3 część domu usytuowanego przy ul. [...] w C., w którego skład wchodzą cztery pokoje o łącznej powierzchni 53 m2. Z przedłożonej przez A. L. kserokopii wypisu aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia [...] lutego 2011 r. oraz kserokopii odpisu skróconego aktu zgonu ojca strony wynika, że S. L., A. S. oraz A. L. nabyli po 1/3 spadku po R. L., zmarłym w O. w dniu [...] stycznia 2009 r. Wobec powyższego Komendant Wojewódzki Policji w [...] uznał, że A. L. utracił prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, bowiem zostały spełnione przesłanki, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego i decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] cofnął z dniem [...] stycznia 2009 r. A. L. prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Po rozpatrzeniu odwołania strony Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] września 2011 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wyznaczenia daty cofnięcia stronie prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Natomiast w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Od powyższej decyzji strona nie wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i niniejsza decyzja stała się prawomocna. Następnie decyzją z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] orzekł o obowiązku zwrotu przez A. L. kwoty [...] zł tytułem nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, za okres od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. Od niniejszej decyzji skarżący złożył odwołanie do Komendanta Głównego Policji, który decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ I instancji pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. powiadomił stronę o wszczęciu postępowania z urzędu oraz poinformował o przysługujących jej - na podstawie art. 7, 10 § 1 oraz art. 73 § 1 k.p.a. - prawach i obowiązkach. Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] orzekł o obowiązku zwrotu przez A. L. kwoty [...] zł, tytułem nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, za okres od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. Od powyższej decyzji policjant złożył odwołanie, zarzucając naruszenie przepisów prawa, a w szczególności § 6 pkt 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r., przez błędne określenie daty wstecznej utraty uprawnień do świadczenia i wniósł o jej uchylenie. W dalszej części uzasadnienia decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. organ odwoławczy przywołał treść art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, statuującego ogólną zasadę, zgodnie z którą policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Może ona przybrać postać administracyjnego przydziału, na podstawie art. 94 ust. 1 powołanej ustawy - udzielenia pomocy finansowej na jego uzyskanie lub zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy - wypłaty równoważnika pieniężnego za jego brak. Reguły te znalazły następnie rozwinięcie w aktach wykonawczych. W świetle zaś art. 92 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi w służbie stałej przysługuje równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają (nie posiadali) lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Organ wskazał, że § 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. enumeratywnie wylicza przesłanki, w przypadku zaistnienia których wydaje się decyzję o zwrocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Jedną z nich jest nienależne pobranie równoważnika na skutek niepoinformowania o wystąpieniu zmian mających wpływ na istnienie uprawnienia do tego równoważnika. Zgodnie natomiast z treścią § 5 ww. rozporządzenia, policjant jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego albo na jego wysokość. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie A. L. posiada udział w 1/3 części spadku po ojcu, zmarłym w dniu [...] stycznia 2009 r., którego przedmiotem jest nieruchomość usytuowana w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby przez skarżącego, zabudowana m.in. domem jednorodzinnym, a przypadająca na stronę powierzchnia mieszkalna, wynosi 17,67 m2. Zatem udział w spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia, tj. m.in. 14 m2, o czym A. L. nie poinformował Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] - nie złożył bowiem nowego oświadczenia mieszkaniowego. W konsekwencji, na mocy § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia, organ zobowiązał stronę do zwrotu nienależnie wypłaconego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, bowiem w świetle obowiązujących przepisów strona z dniem [...] stycznia 2009 r. utraciła prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Dalej organ odwoławczy podkreślił, że w świetle dyspozycji art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. W przypadku, gdy do spadku powołanych jest kilku spadkobierców wówczas każdy z nich nabywa określony ułamkowo udział spadkowy. Nabycie spadku następuje z mocy samego prawa, niezależnie od woli spadkobierców z chwilą śmierci spadkodawcy. Przepis § 6 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. nie uzależnia w żaden sposób konieczności cofnięcia uprawnienia do otrzymania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego od legitymowania się dokumentem stwierdzającym fakt dziedziczenia. Wystarczające jest nabycie udziału w spadku, w skład którego wchodzi lokal mieszkalny, dom lub jego część i nie jest wymagane poświadczenie dziedziczenia, ani dokonanie działu spadku. Cytowane wyżej przepisy rozporządzenia uzależniają cofnięcie uprawnień do przedmiotowego równoważnika od uzyskania przez stronę udziału spadkowego, w skład którego wchodzi lokal mieszkalny, dom jednorodzinny lub jego część o odpowiedniej wielkości. Zatem wobec powyższego, w dniu śmierci R. L., tj. [...] stycznia 2009 r. policjant stał się współwłaścicielem ww. nieruchomości, zaś jego udział w spadku wynosi 17,67 m2 powierzchni mieszkalnej. A. L. uczynił powyższą decyzję przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o jej uchylenie oraz o uchylenie poprzedzających ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez przyjęcie, że § 6 pkt 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. w zw. z art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego upoważnia pracodawcę (Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...]), do cofnięcia funkcjonariuszowi dodatku za brak mieszkania z dniem otwarcia spadku, a nie z dniem nabycia bądź poświadczenia notarialnego. W uzasadnieniu skargi podniósł, że spornym elementem w sprawie jest data, od której skarżący zobowiązany jest do zwrotu równoważnika za brak mieszkania. W ocenie skarżącego nietrafne jest stanowisko organów Policji, że datą tą jest [...] stycznia 2009 r., czyli dzień śmierci ojca funkcjonariusza, a nie dopiero dzień poświadczenia notarialnego spadku czyli [...] lutego 2011 r. Skarżący zauważył, że o tym, iż otrzymuje w spadku 1/3 część budynku mieszkalnego dowiedział się w momencie stawienia się w kancelarii notarialnej w dniu [...] lutego 2011 r. Od tego momentu a nie wcześniej, jest właścicielem 1/3 części nieruchomości i z tą chwilą nie przysługuje mu równoważnik za brak mieszkania. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. W ocenie Sądu skarga analizowana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2012 r. nie narusza prawa. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.). W myśl art. 88 ust. 1 ustawy o Policji, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Realizacja tego prawa przybiera formę administracyjnego przydziału lokalu mieszkalnego, udzielenia pomocy finansowej na jego uzyskanie (art. 94 ust. 1 ustawy) lub wypłaty równoważnika pieniężnego za jego brak (art. 92 ust. 1 ustawy). Zgodnie z § 1 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego przyznaje się policjantowi w służbie stałej, jeżeli w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej on sam lub członkowie jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji, nie posiadają m.in. domu jednorodzinnego, domu mieszkalno-pensjonatowego lub lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość, będącego przedmiotem własności lub współwłasności policjanta lub członków jego rodziny, o których mowa w art. 89 ustawy o Policji (pkt 5). Z kolei § 6 rozporządzenia określa przesłanki wydania decyzji o cofnięciu uprawnienia do dotychczas przyznanego równoważnika pieniężnego wymieniając m.in. sytuację, w której policjant w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej uzyskał lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub dom jednorodzinny (część domu) albo spółdzielczy własnościowy lokal mieszklany będące przedmiotem spadku, jeżeli udział w spadku odpowiada co najmniej dwóm normom zaludnienia (pkt 4). W myśl § 3 rozporządzenia, ustalenia uprawnień policjanta i jego małżonka do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości dokonuje się na podstawie oświadczenia mieszkaniowego, którego wzór stanowi załącznik do rozporządzenia. Przepis § 5 rozporządzenia stanowi, że policjant jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o każdej zmianie mającej wpływ na uprawnienia do otrzymania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszklanego albo na jego wysokość. Przepis § 7 rozporządzenia enumeratywnie wylicza przesłanki, w przypadku zaistnienia których wydaje się decyzję o zwrocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Jedną z nich jest nienależne pobranie równoważnika na skutek niepoinformowania o wystąpieniu zmian mających wpływ na istnienie uprawnienia do tego równoważnika lub na jego wysokość (§ 7 pkt 1). Z akt sprawy wynika, że A. L. jest jednym ze spadkobierców po zmarłym w dniu [...] stycznia 2009 r. ojcu – R. L. i posiada udział w 1/3 części spadku. Przedmiotem spadku jest nieruchomość usytuowana w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby przez skarżącego, zabudowana domem jednorodzinnym, składającym się z czterech pokoi o łącznej powierzchni 53 m2, a przypadająca skarżącemu powierzchnia mieszkalna wynosi 17,67 m2. Udział w spadku odpowiada zatem co najmniej dwóm normom zaludnienia, tj. m.in. 14 m2 (§ 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r.). Powyższe oznacza, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r., wykluczające możliwość otrzymywania przez funkcjonariusza równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Podkreślić należy, że w okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. skarżący pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. zmienionej decyzją tegoż organu nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. w części dotyczącej wysokości równoważnika. Podstawę wypłaty równoważnika stanowiło oświadczenie mieszkaniowe funkcjonariusza z dnia [...] listopada 2005 r. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący zawiadomił właściwy organ, składając nowe oświadczenie mieszkaniowe, o okoliczności nabycia spadku w myśl § 5 powołanego rozporządzenia. W konsekwencji powyższego zaniechania, mając na względzie przepis § 7 pkt 1 rozporządzenia, organ I instancji zasadnie wydał wobec skarżącego orzeczenie, utrzymane następnie w mocy przez organ odwoławczy, o zwrocie na rzecz Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] wypłaconego równoważnika za wskazany powyżej okres w określonej w decyzji wysokości. Powyższej oceny nie zmienia okoliczność, iż w dniu [...] lipca 2011 r. skarżący złożył nowe oświadczenie mieszkaniowe, do którego załączył akt poświadczenia dziedziczenia z dnia [...] lutego 2011 r. Dokument ten potwierdza jedynie stan prawny zaistniały w dacie [...] stycznia 2009 r., która stanowi datę otwarcia spadku. Jak zasadnie wskazał organ orzekający, data sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia nie jest datą nabycia spadku. Odnosząc się do zarzutów skargi, wskazać należy, że kwestie otwarcia, nabycia i powołania do spadku regulują przepisy art. 924 i 925 Kodeksu cywilnego. Z przepisów tych wynika, że spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, a spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, o ile spadek nie zostanie odrzucony w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkodawca dowiedział się o tytule swego powołania, jak stanowi art. 1015 § 1 Kodeksu cywilnego. W przedmiotowej sprawie nie miało miejsca odrzucenie spadku przez spadkobierców, zatem stosownie do powołanych wyżej przepisów z chwilą śmierci spadkodawcy ([...] stycznia 2009 r.) spadkobiercy nabyli spadek z mocy ustawy i stali się współwłaścicielami ww. domu mieszkalnego każdy w 1/3 części udziału spadkowego, który w stosunku do wspomnianej nieruchomości wynosi 1/3 udziału w prawie własności nieruchomości. Reasumując, stwierdzić należy, że organ nie naruszył prawa wydając decyzję w przedmiocie zobowiązania skarżącego do zwrotu na rzecz Komendy Wojewódzkiej Policji w [...] nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego za okres od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. w wysokości [...] zł. Z dniem [...] stycznia 2009 r. skarżący przestał bowiem spełniać warunki do pobierania ww. świadczenia, które – jak wynika z powołanych wyżej przepisów – jest rygorystycznie reglamentowanym uprawnieniem. Nieznajomość wskazanych wyżej przepisów prawa przez funkcjonariusza Policji nie stanowi przesłanki uzasadniającej odstąpienie organu od wydania decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia. Sąd zauważa, iż kwota równoważnika objętego obowiązkiem zwrotu również została określona w sposób prawidłowy. Organ I instancji uwzględnił okoliczność, iż od dnia [...] stycznia 2005 r. do dnia [...] października 2010 r. skarżący pobierał równoważnik pieniężny w wysokości przewidzianej dla policjanta posiadającego rodzinę (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r.), natomiast od dnia [...] października 2010 r. do dnia [...] czerwca 2011 r. – w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] września 2010 r., sygn. akt [...] orzekającym rozwiązanie związku małżeńskiego A. L. i N. L. – w wysokości przewidzianej dla policjanta nieposiadającego rodziny (§ 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia). Analiza akt sprawy prowadzi również do wniosku, że w ww. okresie objętym decyzją o zwrocie wypłaconego równoważnika skarżącemu przysługiwały dwie normy zaludnienia w rozumieniu § 2 w związku z § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. W okresie od dnia [...] stycznia 2009 r. do dnia [...] października 2010 r. skarżący był żonaty, zatem przysługiwało mu uprawnienie do dwóch norm zaludnienia - po jednej normie zaludnienia dla policjanta i członka jego rodziny w rozumieniu art. 89 ustawy o Policji (§ 2 pkt 1 rozporządzenia). Ilość norm przysługujących skarżącemu nie uległa zmianie po [...] października 2010 r., co wynika z § 2 pkt 2 rozporządzenia, który stanowi, iż policjantowi samotnemu przysługują również dwie normy zaludnienia. Jednocześnie z akt nie wynika, aby w sprawie wystąpiły przesłanki, o których mowa w § 2 pkt 3 i 4 rozporządzenia. Potwierdzenie powyższego stanowi "Karta mieszkania funkcjonariusza" założona dla A. L. w dniu [...] listopada 2002 r., w której jako uprawnionego członka rodziny do mieszkania funkcyjnego wskazano wyłącznie byłą żonę skarżącego – N L. W tej sytuacji prawidłowo uznał organ orzekający, iż spełnione zostały przesanki z § 1 ust. 2 pkt 5 w związku z § 7 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 28 czerwca 2002 r. W konkluzji Sąd stwierdza, że wydane w sprawie decyzje nie naruszają prawa, zaś zarzuty podniesione w skardze są nieuzasadnione. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji wyroku.