II SA/Wa 693/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Ewa Pisula - Dąbrowska, Andrzej Góraj (spraw.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2013 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zaliczenia okresu pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym rodziców do dodatku za wysługę lat – oddala skargę – Rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej odmówił [...] K. K. zaliczenia okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców do okresu uwzględnianego przy ustalaniu dodatku za wysługę lat. Od rozstrzygnięcia tego strona odwołała się. Rozpoznając odwołanie Komendant Główny Straży Granicznej decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył w całości postępowanie w I instancji. W uzasadnieniu Komendant podniósł, że rozstrzygnięcie organu I instancji zostało okazane skarżącemu dopiero po jego zwolnieniu ze służby. Postępowanie w niniejszej sprawie może zaś się toczyć wyłącznie wobec czynnych funkcjonariuszy. Stąd, w ocenie organu II instancji, postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Od powyższej decyzji skargę złożyła strona, wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skarżący zawarł szereg argumentów dla wykazania, że wniosek o zaliczenie do wysługi lat okresu pracy w gospodarstwie rolnym rodziców, winien być uwzględniony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy możliwym było wydanie decyzji dotyczącej określenia wielkości dodatku za wysługę lat, z uwzględnieniem okresów pracy w gospodarstwie rolnym, w odniesieniu do byłego funkcjonariusza Straży Granicznej. Materia zaliczania ww. okresów została uregulowana w ustawie z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. z 1990 r. Nr 54, poz. 310). W art. 1 ust. 1 powyższej ustawy zawarte zostało stwierdzenie, że ilekroć przepisy prawa lub postanowienia układu zbiorowego pracy albo porozumienia w sprawie zakładowego systemu wynagradzania przewidują wliczanie do stażu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownika wynikające ze stosunku pracy (...). Już więc w samym wstępie omawianego aktu prawnego znajduje się odniesienie do uprawnień pracownika. Oznacza to, że z dobrodziejstwa ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. z 1990 r. Nr 54, poz. 310), może skorzystać jedynie pracownik, a więc osoba zatrudniona. Tylko bowiem w odniesieniu do osoby posiadającej zatrudnienie, możliwym będzie osiągnięcie rezultatu, o jakim mowa w powyższej ustawie, czyli doprowadzenie do zwiększenia stażu pracy. Wnioski zbieżne z powyższymi, można również wysnuć z treści rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 września 2008 r. w sprawie sposobu i trybu zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wysokości dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 178, poz. 1101). Zarówno w nazwie powołanego aktu prawnego, jak i w jego treści, prawodawca posłużył się zwrotem "funkcjonariusz Straży Granicznej". Świadczy to o tym, że intencją twórcy omawianego rozporządzenia było uregulowanie uprawnień dotyczących określania wielkości wysługi lat, jedynie w odniesieniu do czynnych funkcjonariuszy. O poprawności przedmiotowej konkluzji świadczy też m.in. treść § 3 treści rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 września 2008 r. w sprawie sposobu i trybu zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wysokości dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2008 r. Nr 178, poz. 1101), zgodnie z którym: "podmiotami właściwymi do zaliczania do wysługi lat okresów, o których mowa w § 1, są przełożeni określeni w art. 36 ust. 1 ustawy". Skoro więc właściwymi do działania w niniejszej sprawie są przełożeni wnioskodawcy, to oczywistym jest, że zaliczenia, o jakim mowa w ww. rozporządzeniu, można dokonać tylko w odniesieniu do czynnych funkcjonariuszy Straży Granicznej. Tylko bowiem będąc w służbie funkcjonariusz będzie podlegał zwierzchnictwu przełożonych. Z chwilą zaprzestania pełnienia służby przez funkcjonariusza, zwierzchnictwo służbowe ustaje. Nie występuje więc wtedy organ właściwy do rozpoznania wniosku o zaliczenie okresu pracy w gospodarstwie rolnym do wysługi lat. Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że okolicznością niesporną jest to, że skarżący został zwolniony ze służby w Straży Granicznej z dniem [...] grudnia 2012 r. Poza sporem pozostaje też to, iż z rozkazem Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej strona zapoznała się po zwolnieniu ze służby. Rozkaz ten wszedł więc do obrotu prawnego w chwili, gdy skarżący nie był już czynnym funkcjonariuszem Straży Granicznej. To zaś prowadzi do konkluzji, że Komendant Główny Straży Granicznej postąpił prawidłowo wydając skarżoną decyzję. Rozstrzygając sprawę musiał bowiem brać pod uwagę stan faktyczny istniejący w chwili orzekania. Skoro zaś na ten moment skarżący nie był już funkcjonariuszem Straży Granicznej, to jako uprawniony jawi się wniosek, iż postępowanie dotyczące zaliczenia skarżącemu okresu pracy w gospodarstwie rolnym do okresu uwzględnianego przy ustalaniu dodatku za wysługę lat, stało się bezprzedmiotowe. Co zaś się tyczy zarzutów zawartych w niniejszej skardze, to tutejszy Sąd nie odnosił się do nich, gdyż pozostawały one w oderwaniu od istoty niniejszej sprawy. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również, że przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).