II SA/Wa 694/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przywróceniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 694/14 postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. M. K. wniósł w dniu 13 października 2014 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 lipca 2014 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego wniosku. Skarżący wskazał, że nie był w stanie uczestniczyć w rozprawie w dniu 3 lipca 2014 r. z powodów zdrowotnych, pomimo wykupionego biletu na podróż do Warszawy. Dalej skarżący wyjaśnił, że ból w kolanie oraz problem ruchowy zmusiły go do pozostania w domu przez długi czas. Do sprawy mógł powrócić dopiero po zakończeniu bolesnej kuracji i rehabilitacji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 21 października 2014 r. do wykazania kiedy ustała przyczyna uniemożliwiająca wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 lipca 2014 r., M. K. w piśmie z dnia 29 października 2014 r. wyjaśnił, że choroba kolana ustała około 8 października 2014 r. i dopiero po tym terminie mógł wnieść wniosek o sporządzenie uzasadnienia. Na potwierdzenie swoich wyjaśnień dołączył oświadczenie H. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia z urzędu odpisu sentencji. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1 i 4 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu okoliczności wskazane przez skarżącego nie uprawdopodabniają przesłanki braku winy w uchybieniu terminu, zawartej w treści art. 87 § 2 p.p.s.a. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przez brak winy, o jakim mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., należy rozumieć sytuacje, w których z przyczyn obiektywnie niezależnych, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, skarżący nie miał możliwości dochowania ustawowego terminu. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, ale także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Jakkolwiek choroba może stanowić przeszkodę uniemożliwiającą zachowanie terminu do dokonania prawem przewidzianej czynności, to należy każdą sprawę rozpatrywać indywidualnie. W ocenie Sądu podana przez skarżącego przyczyna – ból kolana, nie udaremniła wniesienia wniosku, tym bardziej, że wniosek taki może być złożony w urzędzie pocztowym, z którego to rozwiązania skarżący skorzystał zresztą w dniu 13 i 29 października 2014 r. Sam wniosek może być przygotowany w dowolnym miejscu, odręcznie bądź z pomocą odpowiedniego urządzenia, natomiast nadanie wniosku w urzędzie pocztowym nie wymaga bynajmniej osobistej wizyty w urzędzie. W ocenie Sądu, ból kolana, choćby bardzo dotkliwy, nie upośledza funkcji życiowych w takim stopniu, by uniemożliwić sporządzenie wniosku oraz spowodowanie jego przesłania w terminie, tym bardziej, że podany przez skarżącego ponad trzymiesięczny okres choroby wymuszał co najmniej skorzystanie z pomocy osób trzecich, choćby w zdobyciu pożywienia, ewentualnie narzucał konieczność osobistego działania. Złożone zaś do akt oświadczenie H. W., poza ogólnym potwierdzeniem deklaracji skarżącego, nie wyjaśnia ani przyczyn uchybienia terminu, ani okoliczności powzięcia wiadomości o sytuacji skarżącego, ani też nie pozwala na ustalenie kim dla skarżącego jest osoba składająca oświadczenie, co mogłoby mieć znaczenie dla rozpoznawanego wniosku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 i art. 141 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.