II SA/Wa 695/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] marca 2010 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową postanawia - odmówić wstrzymania wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...]. Przedmiotem skargi T. P. jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną sportową. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek T. P. podniósł, że cofnięcie pozwolenia na broń palną sportową naraża go na liczne niebezpieczeństwa. Wskazał, że od wielu lat jest przedsiębiorcą, znanym w lokalnym środowisku. Posiada duży majątek oraz prowadzi Spółkę, w skład której wchodzą stacje benzynowe, rozlewnia gazu oraz motel i restauracja [...]. Skarżący podał, że nieodłącznym elementem prowadzonej działalności jest konieczność posiadania i częstego przewożenia dużych kwot pieniężnych. Broń palna jest niezbędna w celu ochrony osobistej. W ocenie strony, jako osoba zamożna, jest cały czas narażony na potencjalny bezprawny atak rabunkowy. Podniósł, iż obawy oparte są na licznych groźbach i próbach wymuszeń. Natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia możliwości dalszego prowadzenia działalności gospodarczej. Skarżący podkreślił, że broń palna sportowa jest pamiątką i posiada dla niego wysoką wartość sentymentalną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił możliwości zaistnienia w niniejszej sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumenty dotyczące braku możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, w tym także dotyczące zabezpieczenia przewozu dużych sum pieniędzy nie stanowią przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej w sprawie, w której przedmiotem jest cofnięcie pozwolenia na broń palną sportową. Również sytuacja majątkowa strony nie jest okolicznością powodującą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Podkreślić należy, że niezadowolenie z powodu cofnięcia pozwolenia na broń, która jest pamiątką i posiada dla strony wartość sentymentalną, jest zrozumiałe, jednakże nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został poparty wskazaniem takich okoliczności, które uprawdopodobniałyby, a tym samym uzasadniały zastosowanie ochrony tymczasowej w sprawie decyzji cofającej pozwolenie na broń palną sportową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza jednocześnie, że tak jak z samej skargi, tak i z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wziął pod uwagę przedmiot sprawy oraz obowiązki strony, wobec której orzeczono o cofnięciu pozwolenia na broń, wskazane w art. 22 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 ze zm.). Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.