II SA/Wa 697/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-08-19

Skład orzekający: Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, powinna zostać przyznana pomoc prawna w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?
Ratio decidendi
Strona, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, powinna zostać przyznana pomoc prawna w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu i powinna być przyznawana, gdy strona znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa jej przyznania uniemożliwiłaby dostęp do sądu.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni prowadzi czteroosobowe gospodarstwo domowe, a jej miesięczny dochód netto wynosi 3261,26 zł. Po odliczeniu spłaty pożyczki i stałych miesięcznych wydatków, do dyspozycji rodziny pozostaje kwota 951,77 zł, co daje 237,94 zł na osobę. Skarżąca ponosi również wydatki na materiały szkolne dla córki i nie posiada oszczędności.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono D. A. od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono dla D. A. adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wynajem lokalu mieszkalnego postanawia 1. zwolnić D. A. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla D. A. adwokata. Na podstawie informacji przedstawionych przez skarżącą w urzędowym formularzu wniosku, w dodatkowych oświadczeniach oraz kserokopiach rachunków i faktur, a także zaświadczenia o wynagrodzeniu ustalono, co następuje. Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z 16-letnią córką oraz dorosłą córką i jej dzieckiem. Na dochód netto w łącznej wysokości 3261,26 zł miesięcznie składa się wynagrodzenie za pracę skarżącej (3.043,26 zł) oraz zasiłek rodzinny (48 zł) wraz z dodatkiem do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka (170 zł). Z zaświadczenia wystawionego przez pracodawcę skarżącej w dniu 27 lipca 2009 r. wynika, że wnioskodawczyni spłaca pożyczkę - 770 zł. Stałe miesięczne wydatki obejmują opłatę za lokal - 1213,91 (zgodnie z pismem Z. z dnia 25 czerwca 2009 r.), energię elektryczną - 139,85 zł, telefon i Internet - 255,73 zł. Skarżąca ponosi też wydatki na materiały szkolne uczącej się córki. Strona nie posiada oszczędności. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego. Stosownie natomiast do art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja prawa pomocy stanowi realizację konstytucyjnej zasady prawa do sądu. Prawo to powinno być przyznawane wówczas, gdy strona jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej, a odmowa przyznania prawa pomocy uniemożliwiałaby dostęp do sądu. Na podstawie informacji przedstawionych przez wnioskodawcę stwierdzić należy, że skarżąca w chwili obecnej spełnia przesłankę warunkującą przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dochód netto 4-osobowej rodziny wynosi 3261,26 zł. miesięcznie, jednakże po spłacie pożyczki pozostaje 2561,26 zł. Stałe miesięczne wydatki stanowią kwotę 1609,49 zł. Do dyspozycji rodziny pozostaje zatem kwota 951,77 zł, co w przeliczeniu na jedną osobę daje 237,94 zł. Biorąc pod uwagę, że w sprawie niniejszej skarżąca obowiązana jest do uiszczania kosztów sądowych w toku całego postępowania, a nadto przy wnoszeniu środka odwoławczego od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko - radcowski stwierdzić należy, że strona nie jest w stanie ponieść w chwili obecnej jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w pkt. 1 i 2 postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło