II SA/Wa 699/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. Sp. z o.o. na pismo Okręgowego Inspektora Pracy w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wystąpienia inspektora pracy postanawia -odrzucić skargę- Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; oraz bezczynność organów w tych przypadkach (§ 2). W niniejszej sprawie D. Sp. z o.o. przedmiotem skargi uczyniła pismo Okręgowego Inspektora Pracy w W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], które zostało do skarżącej skierowane w wyniku wniesienia przez nią pisma zatytułowanego; "odwołanie" od pkt [...] wystąpienia inspektora pracy z dnia [...] stycznia 2008 r. nr rej. [...], w którym inspektor wniósł o zawarcie porozumienia z M. nr [...] w kwestii szkolenia Społecznych Inspektorów Pracy. Należy stwierdzić, że pismo będące przedmiotem skargi D. Sp. z o.o. nie jest aktem lub czynnością, o których mowa w art. 3 § 2 ppsa i z tego względu nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Brak jest również przepisów szczególnych, które zgodnie z art. 3 § 3 ppsa przewidywałyby w tego rodzaju sprawach kontrolę sądowoadministracyjną. Z tego względu należało uznać skargę za niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.