II SA/Wa 7/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędziowie WSA - Bronisław Szydło, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Emilia Jaktorska, po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2008 r. Nr [...] w przedmiocie opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W dniu 3 grudnia 2008 r. J. B. wniosła skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia zajmowanego lokalu mieszkalnego. Następnie pismem z dnia 20 kwietnia 2009 r., które wpłynęło do Sądu przed terminem wyznaczonej w sprawie rozprawy, skarżąca cofnęła wniesioną skargę. W związku z tym pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2009 r. wniósł o umorzenie przedmiotowego postępowania. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oznacza to, że sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego wtedy, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 cytowanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.