II SA/Wa 705/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.W. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia zajmowanego bez tytułu prawnego lokalu oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu postanawia umorzyć postępowanie w sprawie. W dniu [...] marca 2013 r. I.W. sformułowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania do wynajęcia zajmowanego bez tytułu prawnego lokalu oraz umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu – r. pr. J.M. – wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. W związku ze złożonym przez skarżącą wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. Sąd przesłał skarżącej formularz wniosku, celem jego wypełnienia i zwrotu do Sądu. Skarżąca wypełniła i zwróciła wniosek w dniu [...] kwietnia 2013 r. W dniu [...] maja 2013 r. referendarz sądowy wezwał skarżącą do przedstawienia dodatkowych dokumentów, w związku ze złożonym przez nią wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. W dniu [...] maja 2013 r. skarżąca złożyła pismo, w którym oświadczyła, że cofa skargę w niniejszej sprawie. Pismem z dnia [...] maja 2013 r. Sąd wezwał skarżącą do udzielenia informacji, czy w związku z cofnięciem skargi podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. skarżąca poinformowała, że rezygnuje z prawa przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 tej ustawy). Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że I.W. w dniu [...] maja 2013 r. sformułowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo, złożone w dniu [...] maja 2013 r., w którym oświadczyła, iż cofa skargę w niniejszej sprawie (k. 37). Wskazane cofnięcie skargi nie jest, w ocenie Sądu, niedopuszczalne, nie zmierza ono do obejścia prawa, ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oświadczenie I.W. nie budzi przy tym wątpliwości Sądu co do swej treści. Z tego względu, mając na uwadze obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadę dyspozycyjności, cofnięcie skargi, w myśl art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jest dla Sądu wiążące. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.