II SA/Wa 708/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska (spr.), Ewa Kwiecińska, Protokolant Łukasz Bazyluk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy opróżnienia lokalu mieszkalnego i wydania decyzji o prawie do zamieszkiwania w lokalu oddala skargę Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. na podstawie art. 95 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.), § 14 ust. 2 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 ze zm.), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego z wniosku W. G., orzekł o odmowie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ulicy [...] w W. i wydania decyzji o przydziale lokalu W. G. wraz z osobami uprawnionymi do zamieszkiwania w wymienionym lokalu, tj. z dziećmi – M. G., A. G. i T. G. W uzasadnieniu organ podał, że decyzją nr [...] z dnia [...] marca 1996 r. Komendant Stołeczny Policji przydzielił W. G. – wówczas funkcjonariuszowi Komendy Stołecznej Policji, obecnie emerytowi policyjnemu – lokal mieszkalny nr [...] przy ulicy [...] w W. do wspólnego zamieszkiwania z żoną E. – również funkcjonariuszem Policji – oraz córkami O. i M. Następnie Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 27 lutego 2001 r. orzekł rozwód związku małżeńskiego małżonków G. W wyroku Sąd określił sposób korzystania ze wspólnie zajmowanego lokalu mieszkalnego w ten sposób, że W. G. będzie korzystał z pokoju o powierzchni 11,50 m2, a E. G. wraz z córkami O. i M. z trzech pozostałych pokoi, natomiast pozostałe pomieszczenia będą zajmowali wspólnie. W dniu 25 maja 2007 r. W. G. zwrócił się o zmianę decyzji nr [...] z dnia [...] marca 1996 r. o przydziale przedmiotowego mieszkania poprzez wykreślenie z decyzji o przydziale pełnoletniej córki O. G. Następnie w dniu 31 lipca 2007 r. dokonał korekty wniosku poprzez wydanie decyzji o przydziale przedmiotowego lokalu mieszkalnego jemu wraz z osobami uprawnionymi do zamieszkiwania w ww. lokalu, tj. dziećmi M. G., A. G. i T. G. W toku postępowania administracyjnego organ ustalił, że w części przydzielonej E. G. zamieszkuje córka M. oraz córka O. wraz mężem G. O., przy czym małżonkowie O. zajmują jeden z trzech pokoi przyznanych E. G. Osoby te prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. W lokalu zamieszkuje również W. G. i jego pozamałżeńskie dzieci A. G. i T. G. Dalej organ wskazał, że przedmiotowy lokal został przydzielony W. G. dla zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych założonej rodziny. Przesłanki dla wydania decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego określone zostały w art. 95 ust. 2 i 3 ustawy o Policji, gdzie wskazano, że przedmiotową decyzję wydaje się m.in. jeżeli policjant podnajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzielony lokal mieszkalny lub jego część (art. 95 ust. 2 pkt 1) albo w przypadku zajmowania lokalu mieszkalnego przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby bez tytułu prawnego (art. 95 ust. 3 pkt 3). W konkluzji organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności dla zmiany decyzji. Od decyzji powyższej decyzji W. G. złożył odwołanie, podnosząc, że G. O. w świetle artykułu 89 ustawy o Policji jest osobą nieuprawnioną do zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego, a więc istnieją przesłanki do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu w związku z art. 95 ust. 2 pkt 1 oraz art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji. Komendant Główny Policji decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2008 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 97 ust. 5 ustawy o Policji i § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów, po rozpatrzeniu odwołania W. G. od decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. o odmowie opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ulicy [...] w W. i wydania decyzji o przydziale wymienionego lokalu W. G. wraz z osobami uprawnionymi do zamieszkania w ww. lokalu, tj. dziećmi M. G., A. G. i T. G., postanowił utrzymać w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, iż oddanie lokalu lub jego części w bezpłatne używanie, nie obejmuje przypadków kiedy oddanie przedmiotu najmu następuje bez zamiaru powstania stosunku prawnego np. w przypadku stosunków rodzinnych, jak również wówczas, gdy najemca korzysta z przedmiotu najmu przy udziale osób trzecich np. domowników lub pracowników. Fakt, że córka W. G. O. O. wyszła za mąż i zamieszkuje wraz z mężem w dotychczas zajmowanym lokalu w sytuacji, gdy nie posiada innego tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego nie stanowi przesłanki do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu w świetle przepisów art. 95 ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący zarzucił, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego oraz nie zawiera uzasadnienia. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie powołując argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że art. 88 ust. 1 ustawy o Policji stanowi ogólną zasadę, zgodnie z którą policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Krąg osób uprawnionych do lokalu mieszkalnego pozostającego w dyspozycji organów Policji został zawężony i wyczerpująco wymieniony w ustawie o Policji oraz ustawie z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. Nr 53, poz. 214). Artykuł 29 ust. 1 i 2 tej ustawy dają prawo do zajmowania takich mieszkań emerytom i rencistom policyjnym oraz członkom rodzin uprawnionych do renty rodzinnej po funkcjonariuszach, którzy w chwili śmierci spełniali warunki wymagane do uzyskania renty lub emerytury policyjnej oraz po zmarłych emerytach lub rencistach. Do mieszkań tych należy stosować odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy. W artykule 95 ust. 2 - 4 ustawy o Policji zostały wymienione przesłanki wydania decyzji o opróżnieniu lokalu. Kwestię tę reguluje również § 13 powołanego wyżej rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. Zgodnie z art. 95 ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się jeżeli policjant podnajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania lokal lub jego część. Podkreślić należy, iż oddanie lokalu lub jego części w bezpłatne używanie nie obejmuje przypadków, kiedy oddanie przedmiotu najmu następuje bez zamiaru powołania stosunku prawnego, np. w przypadku stosunków rodzinnych, jak również wówczas gdy najemca korzysta z przedmiotu najmu przy udziale osób trzecich, np. domowników lub pracowników. Sąd Okręgowy w W. wyrokiem z dnia 27 lutego 2001 r. orzekł rozwód związku małżeńskiego małżonków G. i ustalił sposób korzystania ze wspólnego mieszkania w ten sposób, że W. G. posiada prawo korzystania z pokoju o powierzchni 11,50 m2, a z pozostałych trzech pokoi E. G. z córkami. Zgodnie z art. 89 pkt 2 ustawy o Policji, członkami rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego są dzieci własne lub małżonka, przysposobione lub przyjęte na wychowanie w ramach rodziny zastępczej pozostające na jego utrzymaniu nie dłużej jednak niż do ukończenia 25 roku życia. Z powyższego nie wynika jednak aby dziecko, które mieszkało z policjantem traciło prawo do zamieszkiwania w lokalu przez fakt ukończenia 25 roku życia bądź wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego. Cytowany wyżej przepis określa członków rodziny, których uwzględnia się w przydziale, a nie określa przesłanek dla wydania decyzji o opróżnieniu lokalu. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy fakt, że córka W. G., O. O. wyszła za mąż i zamieszkuje wraz z mężem w dotychczas zajmowanym lokalu mieszkalnym w sytuacji, gdy nie posiada innego tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, nie stanowi przesłanki do wydania decyzji o opróżnieniu lokalu, na podstawie art. 95 ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji. Natomiast zgodnie z art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji, decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się w przypadku zajmowania lokalu, o którym mowa w art. 90 ust. 1 ustawy o Policji, przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby –bez tytułu prawnego. Decyzję wydaje się w stosunku do wszystkich osób zamieszkałych w tym lokalu (art. 95 ust. 4). W sprawie niniejszej bezsporne jest, iż na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] marca 1996 r. przydzielono W. G. lokal mieszkalny nr [...] przy ulicy [...] w W. do wspólnego zamieszkiwania z żoną E. G. - również funkcjonariuszem Policji – oraz córkami O. i M. W. G. i E. G. nadal zamieszkują w powyższym lokalu, a zatem nie można uznać, iż przedmiotowy lokal mieszkalny jest zajmowany bez tytułu prawnego. Wskazać należy, że zgodnie z art. 89 ustawy o Policji, dzieci skarżącego A. i T. z istoty stosunków rodzinnych są osobami uprawnionymi do zamieszkiwania w przedmiotowym mieszkaniu. Wobec powyższych okoliczności faktycznych i rozważań prawnych zdaniem Sądu zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Ponadto podkreślić należy, że wbrew twierdzeniom skarżącego decyzja zawiera obszerne uzasadnienie zarówno faktyczne jak i prawne. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.