II SA/Wa 711/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. z dnia 22 listopada 2010 r. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość wynagrodzenia postanawia -odrzucić skargę- Przedmiotem skargi W.C. jest decyzja Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość wynagrodzenia. Zaskarżona decyzja wydana została przez Ministra Obrony Narodowej na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Decyzją tą organ stwierdził nieważność decyzji Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] ustalającej wysokość wynagrodzenia. Wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Obrony Narodowej, skarżący podniósł m.in. że wydana została ona przez organ niewłaściwy w sprawie. Wskazał nadto, że Minister Obrony Narodowej błędnie pouczył o prawie wniesienia skargi do sądu, w sytuacji, gdy od wymienionej decyzji przysługiwał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona wniosła do organu o sprostowanie decyzji w zakresie błędnego pouczenia oraz wniosła następnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Niezależnie od powyższego, skarżący równocześnie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wymienioną wyżej decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] uchylił własną decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego [...] z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] ustalającej wysokość wynagrodzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć – zgodnie z § 2 powołanego artykułu – sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Od zaskarżonej decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym strona nie została w decyzji pouczona. Organ błędnie pouczył bowiem skarżącego o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wprawdzie strona wniosła do Ministra Obrony Narodowej zarówno o uzupełnienie decyzji z dnia [...] października 2010 r. jak również złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże przedmiotem skargi z dnia [...] listopada 2010 r. skarżący uczynił decyzję wydaną przed wyczerpaniem środka zaskarżenia. Skarga na wymienioną decyzję jest niedopuszczalna. Sąd wskazuje jednocześnie, że w sytuacji, gdy wniesiona do sądu administracyjnego skarga jest niedopuszczalna, brak jest podstaw do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.