II SA/Wa 717/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Ewa Kwiecińska, WSA Anna Mierzejewska (spr.), Protokolant Anna Żmijewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2004 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję Wojewody[...] z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania statusu bezrobotnego oddala skargę II SA/Wa 717/04 UZASADNIENIE S.P. został zarejestrowany jako bezrobotny w Powiatowym Urzędzie pracy w L. w dniu [...] września 2002 r. W dniu [...] września 2002 r. decyzją Starosty L. z dniem [...] września 2002 r. został uznany za osobę bezrobotną i od dnia [...] września 2002 r. przyznano mu prawo do zasiłku. Decyzją z dnia [...] września 2002 r. Starosta L. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 1[...] września 2002 r. i o utracie prawa do zasiłku z dniem [...] września 2002 r. wobec podjęcia pracy sezonowej. Decyzją z dnia [...] października 2002 r. Starosta L. orzekł o uznaniu z dniem [...] października 2002 r. S.P. za osobę bezrobotną i przyznał mu prawo do zasiłku od dnia [...] października 2002 r. Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. Starosta L. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] grudnia 2002 r. i utracie prawa do zasiłku z dniem [...] grudnia 2002 r. z powodu podjęcia pracy sezonowej. Decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. Starosta L. orzekł o uznaniu S.P. za osobę bezrobotną z dniem [...] grudnia 2002 r. i przyznaniu prawa do zasiłku z dniem [...] grudnia 2002 r. Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. Starosta L. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] stycznia 2003 r. i utracie prawa do zasiłku z dniem [...] stycznia 2003 r. wobec podjęcia pracy sezonowej . Decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. Starosta L. orzekł o uznaniu S. P. za osobę bezrobotną z dniem [...] stycznia 2004 r. i przyznaniu prawa do zasiłku z dniem [...] stycznia 2003 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. Starosta L. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] lutego 2003 r. i utracie prawa do zasiłku z dniem [...] lutego 2003 r. z powodu podjęcia pracy zarobkowej. Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. Starosta L. orzekł o uznaniu S.P. za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] lutego 2003 r. Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. Starosta L. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2003 r. i utracie prawa do zasiłku z dniem [...] marca 2003 r. , wobec podjęcia pracy sezonowej . Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. Starosta L. orzekł o uznaniu S.P. za osobę bezrobotną z dniem [...] marca 2003 r. i przyznaniu prawa do zasiłku z dniem [...] marca 2003 r. Decyzją z dnia [...] marca 2004 r. Starosta L. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem[...] marca 2003 r. i utracie prawa do zasiłku z dniem [...] marca 2003 r. z powodu podjęcia zatrudnienia. Decyzją z dnia [...] marca 2003 r. Starosta L. orzekł o uznaniu S.P.za osobę bezrobotną z dniem [...] marca 2003 r. i przyznaniu prawa do zasiłku z dniem [...] marca 2003 r. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Starosta L. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] marca 2003 r. i utracie prawa do zasiłku z dniem [...] marca 2003 r. wobec podjęcia pracy sezonowej. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Starosta L. orzekł o uznaniu S. P. za osobę bezrobotną z dniem [...] kwietnia 2003 r. i przyznaniu prawa do zasiłku z dniem [...] kwietnia 2003 r. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Starosta L. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] kwietnia 2003 r. i utracie prawa do zasiłku z dniem [...] kwietnia 2003 r. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. Starosta L. orzekł o uznaniu S.P.za osobę bezrobotną z dniem [...] kwietnia 2003 r. i przyznaniu prawa do zasiłku z dniem [...] kwietnia 2003 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 147, art. 149 § 1 i art. 150 kpa, Starosta L. wznowił z urzędu postępowanie w sprawie S. P. o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku zakończoną decyzją ostateczną Starosty L. z dnia [...].09.2002 r. Nr [...],[...].10.2002 r. Nr [...],[...].12.2002 r. Nr [...],[...].01.2003 r. Nr [...],[...].02. 2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...] 04 2003 r. Nr [...],[...].04.2003 r. Nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Starosta L. podał, że w wyniku kontroli dokumentów stwierdzono, że S. P. podjął działalność gospodarczą wpisaną do ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miejskiego w L. od dnia [...].10.1994 r. i do chwili obecnej działalności tej nie wyrejestrował. Decyzją z dnia [...].01.2004 r. Starosta L., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 pkt 2 kpa, po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r., postanowił uchylić decyzję z dnia [...].09. 2002 r. Nr [...],[...].10.2002 r. Nr [...],[...].12.2002 r. Nr [...],[...].01.2003 r. Nr [...],[...].02.2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...]03.2003 r. Nr [...],[...].04.2003 r. Nr [...],[...].04.2003 r. Nr [...]w sprawie S. P. o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku i decyzje z dnia [...].09.2002 r. Nr [...],[...].12.2002 r. Nr [...],[...].01.2003 r. Nr [...],[...].02.2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...].04.2003 r. Nr [...],[...].04.2003 r. Nr [...]o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Jednocześnie na podstawie art. 2 ust. 1 lit. f ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. Nr 58 z 2003 r., poz. 514 ze zm.), postanowił o odmowie o uznaniu za osobę bezrobotną od dnia [...].09.2002 r. W uzasadnieniu decyzji Starosta L. podał, że z posiadanych dokumentów wynika, że S. P. podjął działalność gospodarczą wpisaną do ewidencji działalności gospodarczej Urzędu Miejskiego w L. od dnia [...].10.1994 r. i do chwili obecnej działalności tej nie wyrejestrował co uniemożliwia uznanie ww. za osobę bezrobotną w świetle cytowanych przepisów. W odwołaniu od wyżej wymienionej decyzji S. P. wnosił o uchylenie decyzji. W uzasadnieniu podał, że w decyzji stwierdzono nieprawdę podając, iż podjął działalność gospodarczą wpisaną do ewidencji gospodarczej Urzędu Miejskiego w L.. Decyzją z dnia [...].03.2004 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 6 c ust. 2 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003 r. Nr 58, poz. 514 z późn. zm./ oraz art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1969 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania S. P. od decyzji Starosty Powiatu L. z dnia [...].01.2004 r. uchylającej decyzję z dnia [...].09. 2002 r. Nr [...],[...].10.2002 r. Nr [...],[...].12.2002 r. Nr [...],[...].01.2003 r. Nr [...],[...].02.2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...]04.2003 r. Nr [...],[...].04.2003 r. Nr [...]w sprawie uznania ww. za osobę bezrobotną i o przyznaniu prawa do zasiłku oraz decyzje z dnia [...].09.2002 r. Nr [...],[...].12.2002 r. Nr [...],[...].01.2003 r. Nr [...],[...].02.2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...].03.2003 r. Nr [...],[...]04.2003 r. Nr [...],[...].04.200 r., Nr [...]o utracie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku oraz orzekającej o odmowie uznania za bezrobotną od dnia [...].09.2002 r., postanowił zaskarżoną decyzje utrzymać w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ podał , że S. P. zarejestrował się w powiatowym Urzędzie Pracy L. w dniu [...] września 2002 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku od dnia [...] września 2002 r. W okresie od dnia [...] września 2002 r. Starosta Powiatu L. wielokrotnie orzekał o utracie statusu osoby bezrobotnej z powodu podejmowania pracy na umowę zlecenia oraz wielokrotnie orzekał o uznaniu ww. za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku. Urząd ustalił, że ww. zarejestrował działalność gospodarczą w dniu [...].10.1994 r. pod numerem [...]. Urząd Miejski udzielając pisemnej informacji na wniosek Powiatowego Urzędu Pracy w L. wskazał, że do dnia[...]kwietnia 2003 r. nie otrzymał informacji o likwidacji działalności gospodarczej. W związku z powyższym Starosta L. postanowieniem z dnia [...].07. 2003 r. wznowił postępowanie w sprawie przyznanego p. P. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku. W dniu [...] stycznia 2004 r. Starosta Powiatu L. wydał decyzję uchylająca poprzednie decyzje orzekające o uznaniu za osobę bezrobotną od dnia [...] września 2002 r. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, bezrobotnym może być osoba, która prócz spełnienia innych określonych przez ustawę warunków, nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega – na podstawie odrębnych przepisów – obowiązkowi ubezpieczenia społecznego rolników lub zaopatrzenia emerytalnego. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi do sądu, w której skarżący wnosił o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi S. P. podnosi, że utrzymywał się z zasiłku dla bezrobotnych i wynagrodzenia, jakie otrzymywał za prace wykonywane w ramach umowy zlecenia. Dalej podaje, że nie prowadził żadnej innej działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości na siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga nie jest zasadna. Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa procesowego jak i materialnego. Materialno - prawną przesłanką przyznania statusu bezrobotnego jest art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Obowiązująca od dnia 1 stycznia 1995 r. ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 1996 r. Nr 47, poz. 211 z późn. zm.) wprowadziła w porównaniu ze stanem prawnym, obowiązującym pod rządami ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu, istotne zmiany, których tendencje i kierunki są jednoznaczne. Kierunki tych zmian potwierdza także uchwalona w dniu 22 grudnia 1995 r. ustawa o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1996 r. Nr 5, poz.4 35). Ustawodawca nie tylko zaostrzył wymagania związane z uzyskaniem statusu bezrobotnego, ale i rozszerzył możliwości orzekania o jego utracie. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f z dnia 14 grudnia 1994 r. bezrobotnym może osoba, która – oprócz spełnienia innych wymagań określonych przez ustawę – " nie pojęła pozarolniczej działalności gospodarczej od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowania tej działalności albo nie podlega – na podstawie odrębnych przepisów – obowiązkowi ubezpieczenia społecznego lub zaopatrzenia emerytalnego". Nie ulega wątpliwości, że ustawa z dnia 14 grudnia 1994 r. wiąże ustawową definicję bezrobotnego zawartą w jej art. 2 ust. 1 pkt 2 z wieloma przesłankami pozytywnymi i negatywnymi, jednak istotą tej definicji jest założenie, że chodzi o osobę, która poszukuje zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z zamiarem jej podjęcia. Oznacza to, że już w samej istocie "bycia bezrobotnym" tkwi to, że osoba, która ma uzyskać prawny status bezrobotnego, nie ma pracy, nie prowadzi innej działalności zarobkowej, a tym samym nie jest podmiotem gospodarczym. Należy zwrócić uwagę, że zgłoszenie działalności gospodarczej do ewidencji powinno zawierać, oprócz innych danych, także wskazanie daty rozpoczęcia tej działalności. Ponadto osoba, która uzyskała wpis do ewidencji, może zmieniać dane zawarte w zgłoszeniu do ewidencji, a więc także datę rozpoczęcia działalności gospodarczej, jednakże ma obowiązek zgłosić te zmiany organowi ewidencyjnemu. Z powodu treści tych obowiązków wykazanie przez osobę, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, iż nie podjęła działalności gospodarczej, jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji. Już samo sformułowanie art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f cytowanej ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. wskazuje, że osoba, która uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, musi wykazać nie tylko to, że nie podjęła działalności gospodarczej, ale także to, że działalności tej nie podjęła do dnia wyrejestrowania, co oznacza, że wykazanie tych okoliczności jest związane z wykreśleniem wpisu z ewidencji. Jeżeli z różnych przyczyn organ zatrudnienia dopiero w późniejszym czasie uzyska dowody będące podstawą wznowienia postępowania – że określona osoba uzyskała wpis do ewidencji działalności gospodarczej, to w wyniku wznowienia postępowania / po uchyleniu decyzji wcześniejszych/ może pozbawić statusu bezrobotnego osobę, która nie wykaże, że od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej do dnia wyrejestrowania działalności tej nie podjęła. Osobie takiej należy umożliwić wykazanie, że działalności takiej nie podjęła i działalność tę wyrejestrowała. W sprawie niniejszej bezspornym jest, iż skarżący w dniu [...].10.1994 r. uzyskał wpis do ewidencji działalności gospodarczej i podaje, że faktycznie prowadził działalność gospodarczą przez okres jednego miesiąca od daty jej zarejestrowania. Działalność gospodarcza została z ewidencji działalności gospodarczej wyrejestrowana dopiero w dniu [...]grudnia 2003 r. Wobec poczynionych wyżej ustaleń, w ocenie Sądu, S.P. nie spełnia przesłanek zawartych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, których spełnienie jest konieczne dla uzyskania statusu bezrobotnego. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.