II SA/Wa 719/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Związku [...] z siedzibą w W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a - odrzucić skargę - W dniu 21 maja 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga [...] Związku [...] z siedzibą w W. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 6 czerwca 2008 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie w terminie 7 dni odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, udzielenia informacji, kto (z imienia i nazwiska) podpisał skargę z upoważnienia Przewodniczącego Zarządu Głównego [...] Związku [...] oraz nadesłanie upoważnienia do podpisania skargi w imieniu Przewodniczącego Zarządu Głównego [...] Związku [...]. Jednocześnie Sąd pouczył skarżącego, iż nieusunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania Sądu – w dniu 18 czerwca 2008 r. ( dowód doręczenia w aktach sądowych - K nr 17) – oraz upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie wykonał wezwania Sądu, bowiem nadesłane przez skarżącego pismo z dnia 23 czerwca 2008 r., w którym cofa on swoją skargę, nie stanowi prawidłowego wykonania wezwania Sądu. Powyższe uniemożliwia zatem rozpoznanie sprawy ze skargi [...] Związku [...], bowiem z treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy wynika, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.