II SA/Wa 722/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra - Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Andrzej Góraj, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 września 2019 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia 13 grudnia 2018 r. nr [...] . Postanowieniem z dnia (...) grudnia 2018r. nr (...) Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego, działając na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 145a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej jako k.p.a.), po rozpatrzeniu wniosku P. B. z dnia (...) listopada 2018r. o ponowne naliczenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, odmówił wznowienia postępowania w sprawie wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Po rozpatrzeniu wniosku P. B. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego postanowieniem z dnia (...) stycznia 2019r. nr (...), utrzymał w mocy postanowienie z dnia (...) grudnia 2018r. nr (...). Postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z dnia (...) listopada 2018 r. (data wpływu do organu: (...) listopada 2018 r.) P. B. - były funkcjonariusz Centralnego Biura Antykorupcyjnego, zwrócił się do Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego o ponowne naliczenie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. We wniosku podał, że ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy został mu naliczony w trybie art. 96 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1993, z późn. zm.), uznanym przez Trybunał Konstytucyjny za tożsamy z art. 115a ustawy z dnia 6 czerwca 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067, z późn zm.), a Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15 uznał, że art. 115a ustawy o Policji i przepisy regulujące to zagadnienie w CBA, w zakresie, w jakim ustala się wysokość ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia, jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 zdanie drugie Konstytucji RP. Po zapoznaniu się z wnioskiem organ ustalił, że P. B. był funkcjonariuszem Centralnego Biura Antykorupcyjnego w okresie od dnia 1 maja 2008 r. do dnia 4 czerwca 2016r. W związku ze zwolnieniem ze służby z dniem (...) czerwca 2016r., został mu wypłacony ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Podstawą naliczenia ekwiwalentu były przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 stycznia 2007 r. w sprawie urlopów funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego (Dz. U. Nr 17 poz. 100), wydanego na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Zgodnie z § 20 ust. 1 rozporządzenia, wysokość ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy oblicza się, mnożąc 1/30 uposażenia przez liczbę dni niewykorzystanych urlopów wypoczynkowych lub dodatkowych. Wniosek P. B. z dnia (...) listopada 2018 r. o wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy został przez organ rozpoznany w trybie wznowieniowym, gdyż – jak podkreślił Szef CBA- we wskazanym wniosku strona w sposób wyraźny oparła się na wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, a jako podstawę prawną żądania wskazała przepis art. 145 a k.p.a. Ponadto z argumentacji wnioskodawcy organ wywiódł, że nie wnosi on o wydanie decyzji w sprawie, która dotychczas nie została w ogóle załatwiona na drodze administracyjnej, ale o zmianę dotychczasowego rozstrzygnięcia organu co do sposobu naliczania wysokości należnego ekwiwalentu, zgodnie ze stanowiskiem zajętym przez Trybunał Konstytucyjny, a więc o ponowne rozstrzygnięcie o istocie sprawy, co stanowi sedno instytucji wznowienia postępowania. Za pierwszeństwem zastosowania wskazanej procedury, zdaniem organu, opowiedziało się również orzecznictwo sądowoadministracyjne. Organ podał, że wbrew twierdzeniom wnioskodawcy Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt K 7/15 nie orzekał o zgodności z Konstytucją przepisów regulujących kwestię naliczania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Przedmiotem kontroli przez Trybunał Konstytucyjny był wyłącznie art. 115a ustawy o Policji. Następnie organ podkreślił, że konstytucyjność przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 31 stycznia 2007r. w sprawie urlopów funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego, na podstawie których organ dokonał obliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, w ogóle nie była przedmiotem kontroli przez Trybunał Konstytucyjny. Tym samym, brak jest podstaw do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie. W postanowieniu z dnia (...) stycznia 2019r., nr (...), utrzymującym w mocy opisane postanowienie, Szef CBA dodał nadto, że za niezasadne należy uznać żądanie strony odnośnie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie przeliczenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz wydania decyzji administracyjnej w tej materii. Organ wskazał, iż wypłata ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy stanowi czynność materialno-techniczną, zatem nie może zostać załatwiona w formie decyzji administracyjnej. Z uwagi na powyższe, brak jest podstaw do wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie. W skardze na oba postanowienia Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, skierowanej do tutejszego Sądu, P. B. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, dotyczącej naliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, o wszczęcie w tej sprawie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu podkreślił, że za niewłaściwy uważa tryb, w jakim załatwiono jego sprawę bez wszczęcia postępowania administracyjnego; domaga się wszczęcia w tej sprawie postępowania administracyjnego i wydania decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko, wyrażone w zaskarżonych postanowieniach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga musiała zostać uwzględniona, a zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie musiały zostać wyeliminowane z porządku prawnego. We wniosku z dnia (...) listopada 2018 r. P. B. sprecyzował swe żądanie. Jego wniosek brzmiał: "wnoszę o ponowne naliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy albowiem z dniem zwolnienia ze służby ekwiwalent ten został mi naliczony w trybie art.96 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (Dz. U. z 2017 poz. 1993 z późn. zm.) uznanym przez Trybunał Konstytucyjny za tożsamy z art.115a Ustawy dnia 06.04,1990 o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2017 poz.2067 z późn. zm.) a Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 30.10.20.18 r sygn. akt K7/15 (Dz. U, z 2018, poz.2102) uznał, że art. 115a ustawy o Policji oraz przepisy normujące w/w zagadnienie w CBA, w zakresie, w jakim ustala wysokość ekwiwalentu pieniężnego za jeden dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia jest niezgodny z art. 66 ust. 2 w związku z art. 31.ust.3 Konstytucji RP". Treść wniosku nie wskazuje, aby zamiarem skarżącego było doprowadzenie do wznowienia postępowania w sprawie wypłaconego mu ekwiwalentu. Co więcej, we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skarżący znowu podkreślił, że wnosi "o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej naliczenia ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz o wszczęcie w tej sprawie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji administracyjnej". W uzasadnieniu wniosku podkreślił, że: "w dniu 20.12.2018 r. otrzymałem postanowienie Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego nr (...) z dnia (...) grudnia 2018 roku, którym ww. organ odmówił wznowienia postępowania w sprawie wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Tryb w jakim załatwiono moją sprawę bez wszczęcia postępowania administracyjnego uważam za niewłaściwy, a już na pewno nie podzielam poglądu substytuta, który twierdzi, że z mojej argumentacji jasno wynika, że nie wnoszę o wydanie decyzji administracyjnej". Sąd całkowicie podziela argumentację skarżącego, że po pierwsze z jego wniosku nie wynika żądanie wznowienia postępowania, po drugie wznowienie postępowania nie może nastąpić w sytuacji, gdy w przedmiocie ekwiwalentu za urlop w ogóle nie została wydana decyzja administracyjna. Wypłata ekwiwalentu nastąpiła czynnością materialno-techniczną, bez wydawania jakiejkolwiek decyzji, a zatem nie jest możliwe wznowienie postępowania, którego nie było. Skarżący wnosił i wnosi nadal w swojej skardze, skierowanej do tutejszego Sądu, o wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie ekwiwalentu za urlop. Ponownie rozpoznając sprawę, organ powinien rozpoznać wniosek skarżącego zgodnie z jego treścią, bez nadawania mu innego sensu i znaczenia niż to, które z niego jasno wynika. Z podanej przyczyny Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie, z uwagi na stwierdzenie naruszenia przepisów prawa procesowego tj. art.145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. Podczas ponownego rozpoznawania sprawy, organ potraktuje wniosek skarżącego zgodnie z jego treścią.