II SA/Wa 724/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Asesor WSA Arkadiusz Koziarski, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi K. Z. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej do służby oraz związku inwalidztwa ze służbą 1. oddala skargę w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby, 2. odrzuca skargę w pozostałym zakresie. Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej zwana "CKL") po zapoznaniu się z odwołaniem K. Z. od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] lipca 2023r. uchyliła w całości orzeczenie pierwszoinstancyjne i rozpoznała u orzekanej : - Zaburzenia depresyjno-lekowe utrwalone o charakterze nerwicowym par.86p3r5C, - Cukrzycę insulinozależna z polineuropatią cukrzycową kończyn dolnych. - §79p5r5C, - Nadciśnienie tętnicze okresu 2.-§51p1r5B, - Zmiany dyskopatyczno-zwyrodnieniowe odcinka L-S kręgosłupa oraz wypukliny krążków międzykręgowych L3-L4, L4-L5, L5-S1 z przewlekłym zespołem bólowo-korzeniowym obustronnym nieznacznie upośledzające sprawność ustroju. - §64p2r5B, §64plr5B, §81plr5B, - Otyłość. - §lp4r5B, - Dawno przebyte skręcenie stawu skokowego prawego. - bez §, - Dawno przebyte skręcenie nadgarstka lewego. - bez §, - Dawno przebyte skręcenie kolana prawego bez trwałych następstw. - bez §, - Przewlekłą obustronna choroba płuc - postać łagodna w wywiadzie. - §32plr5A. W oparciu o powyższe organ przyznał stronie kategorię C – trwale niezdolna do służby w policji. W Części C, jako schorzenia podstawowe wskazano te, które określono w pkt.1 i 2 rozpoznania. Ponadto organ w Części C w pkt. III ppkt.4 orzeczenia wskazał brak związku inwalidztwa ze służbą a w ppkt.5 wskazał, że inwalidztwo nie powstało wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że uchyla zaskarżone orzeczenie z przyczyn formalno-prawnych i wydaje własne, gdyż [...]RKL na formularzu orzeczenia wpisała błędną datę wstąpienia do służby Odwołującej się oraz w punkcie 11.10 części A orzeczenia wpisano schorzenie, którego obecności nie potwierdzono w dokumentacji z leczenia (wymienione jedynie w zaświadczeniu lekarskim z dnia [...] marca 2023r.) tj. POChP. Ponadto CKL dokonała zmiany rozpoznania w punkcie 11.1 części A orzeczenia (na podstawie dokumentacji z leczenia-w tym zaświadczenia lekarskiego z dnia [...] marca 2023r.). CKL potwierdziła zaś dokonane przez [...]RKL ustalenia orzecznicze o trwałej niezdolności do służby w Policji kategoria C - bez związku ze służbą i bez związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Schorzenie wymienione w puncie 11.1 części A orzeczenia nie jest wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23 maja 2019r. w sprawie wykazu chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby w Policji, Straży Granicznej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej oraz właściwości i warunki służby powodujące ich ujawnienie lub pogorszenie stanu zdrowia (Dz. U. z 2019r. poz. 1046 - z późn. zm., dalej jako: "rozporządzenie z dnia 23 maja 2019 r.") . Podkreślono, iż w opinii Komisji zaburzenia depresyjno-lękowe nie są nawracające, lecz utrwalone, a schorzenie wymienione w punkcie 11.3 części A orzeczenia - nadciśnienie tętnicze (kategoria B) nie sięga granic inwalidztwa, a wiec nie orzeka się związku ze służbą według załącznika nr 2 5vyżej cytowanego rozporządzenia. Od powyższego orzeczenia skargę do tut. Sądu wywiodła K. Z.. Skarżonemu orzeczeniu zarzuciła : - naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. przepisów art. 33 ust. 1, art. 33 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 398 tekst jednolity z późń. zm.) poprzez błędną ocenę stanu zdrowia osoby badanej, która dokonana winna być w tym przypadku na podstawie: wyników zleconych badań dodatkowych (konsultacja psychiatryczna), innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny (przedłożona dokumentacja służbowo-medyczna). Konsekwencją wskazanej błędnej oceny było niewłaściwe rozpoznanie schorzenia określonego w punkcie 11.1 część A orzeczenia jako "zaburzenia depresyjno-lękowe utrwalone o charakterze nerwicowym", co stanowiło dalej równie błędną podstawę dla organu orzekającego do orzeczenia, iż inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą. - naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia, tj. treści zawartych w załączniku nr 1 do rozporządzenia z dnia 23 maja 2019 r. poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji uznanie, iż orzeczone inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą. W oparciu o powyższe zarzuty wniosła o uchylenie skarżonego rozstrzygnięcia w części orzeczenia, iż inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą. W uzasadnieniu skargi strona w sposób stanowczy podkreśliła, iż nie zgadza się ze stwierdzeniem organu o braku związku rozpoznanych schorzeń ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby-rozwijając twierdzenia w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe orzeczenie w zakresie rozstrzygającym o zdolności do służby uznać należało, iż nie narusza ono prawa. Przystępując do rozpoznawania niniejszej skargi w pierwszej kolejności wyjaśnić należało, iż Sąd administracyjny właściwy jest wyłącznie do oceny skarżonego rozstrzygnięcia dotyczącego zdolności do służby w policji pod kątem jego zgodności z prawem. Nie może zaś wypowiadać się co do merytorycznej poprawności rozpoznania stanu zdrowia, dokonanego przez Komisję lekarską. Nie posiada bowiem w tym zakresie stosownej wiedzy medycznej. Ustawodawca nie wyposażył też Sądu administracyjnego we właściwe instrumentarium procesowe, umożliwiające dokonywania takiej oceny, np. przy pomocy biegłych sadowych. Ocena skarżonego rozstrzygnięcia dotyczącego zdolności strony do służby w policji według powyższych kryteriów, doprowadziła tut. Sąd do wniosku, iż odpowiada ono prawu. Organ poczynione rozpoznanie zakwalifikował do poprawnie dobranych w orzeczeniu przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych. Organ sporządził też prawidłowe uzasadnienie wyjaśniając w sposób wyczerpujący motywy swego postępowania w powyższym zakresie. W szczególności w sposób czytelny sformułował rozpoznanie o utrwalonym charakterze schorzenia opisanego w części A pkt11 ppkt1. W świetle powyższego, jako prawidłowe jawiło się skarżone rozstrzygnięcie w badanym zakresie. W związku z powyższym, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, w tym nie dopuścił się naruszeń zarzucanych badaną skargą, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. dalej jako: p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę fakt, iż do zakresu kognicji Sądów administracyjnych nie należy orzekanie w sprawach dotyczących związku chorób, schorzeń czy inwalidztwa ze służbą (jest to materia poddana badaniu Sądów powszechnych), tut. Sąd, działając w oparciu o przepis art.58 par.1 pkt.1 p.p.s.a. zobligowany był odrzucić skargę w tej części jako niedopuszczalną. W konsekwencji powyższego nie mógł wypowiadać się w przedmiocie owego związku ze służbą.